ЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄ

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ЭЄ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪







Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

EKATH





  • ΕΚΑΤΗ (Η Κυρία του Σκότους)
    Η Εκάτη είναι θεότητα που συγγενεύει με την Άρτεμη και δεν έχει μύθο με την κυριολεκτική σημασία του όρου.
    Ο Ησίοδος την παρουσιάζει ως κόρη της Αστερίας και του Πέρση,απο τη γενιά των Τιτάνων.Ο Δίας,αν και ήταν Τιτανίδα τη σεβάστηκε και της επέτρεψε να διατηρήσει τα προνόμια της.
    Σκορπίζει την εύνοια της στους ανθρώπους,την υλική ευημερία,ευγλωττία στις συνελεύσεις,νίκη στις μάχες.Βοηθά τους ψαράδες,κάνει τα ζώα να μεγαλώνουν ή τα αφανίζει.Χάρη στη ταύτιση της με την Άρτεμη καλείται συχνά και ''τροφός'' των νέων.
    Συνδέθηκε το όνομα της στενά με τη μαγεία και τα ξόρκια και με τον κόσμο των σκιών.Εμφανίζεται στους μάγους με μια δάδα το χέρι ή με τη μορφή διαφόρων ζώων(σκύλα,λύκαινα ..).Προτιμά τα σταυροδρόμια που είναι οι κατεξοχήν τόποι της μαγείας.Σ'αυτά τα σημεία στήνουν το άγαλμά της με τη μορφή μιας γυναίκας με τρία σώματα ή τρία κεφάλια..Εμφανίζεται στους ανθρώπους έξαφνα τη νύχτα καθώς περπατάνε στο δρόμο και τους τρομάζει.
    Ο ύμνος που ακολουθεί έχει πολλά κοινά στοχεία με τους Ορφικούς αφού όπως και οι τελευταίοι είναι μια συσσώρευση επιθέτων για τη θεά.
    Περιλαμβάνει πολλά απο τα στοιχεία για τη μορφή της Εκάτης,όπως τα περιγράψαμε παραπάνω και επιπλέον ταυτίζει τη θεά με άλλα τρομακτικά πλάσματα όπως η Γοργώ και η Μορμώ.
    ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΑΤΗ
    (ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)
    Καταχθόνια γήινη και ουράνια,έλα Βριμώπου τριγυρνάς στους δρόμους και τα τρίστρατα,ΦΩΣΦΟΡΕ,ΝΥΧΤΟΠΛΑΝΗΤΗ,ΕΧΘΡΙΚΗ προς το ΦΩΣ ,φίλη και σύντροφος της ΝΥΧΤΑΣπου χαίρεσαι με των σκυλιών το ούρλιασμα και με το κόκκινο αίμα,που περπατάς ανάμεσα στους πεθαμένους στα νεκροταφεία,που αίμα ποθείς και φέρνεις φόβο στους θνητούς,Γοργώ και Μορμώ και Μήνη και πολύμορφε,μακάρι ευμενής να μας συναντήσεις στη θυσία μας.
    (ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)
    Νερτερίη χθονίη και ουρανίη μολέ Βριμώεινοδίη τριοδίτι,φαεσφόρε,νυκτερόφοιτεεχθρή μεν φωτός,νυκτός δε φίλη και εταίρη,χαιρούσα σκυλάκων υλακή τε και αίματι φοινώεν νέκυσι(ν) στείχουσα κατ'ηρία τεθνηώτων,αίματος ιμείρουσα,φόβον θνητοίσι φέρουσα,Γοργώ και Μορμώ και Μήνη και πολύμορφε,έλθοις ευάντητος εφ ημετέρεσι θυηλαίς.

Δεν υπάρχουν σχόλια: