ЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄЭIЄ

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ЭЄ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪







Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008

'Ελα λίγο...γιατί;Θέλω!


Κόσμοι όμορφοι,πλασμένοι από γυαλί και πρόστυχους ήχους με στοιχιώνουν.
Ζητάω βοήθεια μέσα από βαθειά σκουρόχρωμα νερά,για ν΄ αποφύγω τα κοφτερά σαγόνια των σαρκοφάγων που έρπουν ύπουλα και απειλητικά όλο και πιό κοντά μου.
Χρώματα που χάνουν την υφή τους και κείνο το κρυφό τους νόημα,μπερδεύουν τις κινήσεις, τις πράξεις μου.
Παράξενες φιγούρες με προσπερνούν και κοροϊδευτικά κοιτούν τις αδυναμίες και τους φόβους μου.
Θόρυβος δυνατός έρχεται να ταράξει τις ησυχασμένες σκέψεις μου.Με κόπο πολύ φυλάω τα μάτια,μην με τυφλώσουν οι γλοιώδεις αστραπές τούτης της μακάβριας καταιγίδας που ξεσπά ξανά και ξανά στον ρυτιδιασμένο απ΄ τα γιατί, ουρανό μου.
Κουράζει η ζωή,είναι αλήθεια και η κούραση ετούτη με τρομάζει.
Χαμένα χρόνια, χαμένοι κόποι χωρίς χαμόγελα και ευτυχίες,αγάπες απατηλές, ψεύτικες περνούν σαν ταινία από μπροστά μου και καίνε τα μάτια σε φλόγες από ματαιότητα και μοναξιά φτιαγμένες.
Άραγε θ΄ αποκτήσω ποτέ κάτι περισσότερο από αναμνήσεις και χαμένα όνειρα;
Οι καρδιές γιατί είναι τόσο άδειες και δισταχτικές;
«Πρέπει να φιλιώσεις με τον εαυτό σου»,μου είπαν κάποιοι.Μα ποιά είναι η φιλία θαρρώ πως δεν γνωρίζω, και δύσκολα θα βρώ εκείνο που τη θωριά του δεν την ξέρω.
Κάποιες υποψίες της μορφής αυτής έχω μονάχα, μα ίσως είναι κι αυτές ψεύτικες κι απατηλές.
Δεν ξέρω.Λύτρωση στο σκοτάδι δεν μπορώ να βρώ.Το φώς πάλι είναι τόσο μακρινό που να το φτάσω δεν μπορώ.
Κάπου κάπου,μια αχτιδίτσα ελπίδας έρχεται να ταράξει την τόσο εύθραυστη κι επικίνδυνη ισορροπία μου.Αυτή η μικρούλα αχτίδα έρχεται και φεύγει,παίζει τρελλά παιχνίδια με τις αισθήσεις και στέλνει ηδονικά μυνήματα στο κορμί μου.Τρελλός και ξέφρενος χορός αρχίζει. Χορευτές όλες οι ίνες, όλα τα κύτταρα,όλο το είναι μου.
Θέλω να ζ ή σ ω και δεν μ΄ αφήνουν.
Θέλω ν΄ α γ α π ή σ ω και παγώνουν την καρδιά μου.
Θέλω να φ ω νά ξ ω και φυλακίζουν την φωνή μου.
Θέλω να χ ο ρ έ ψ ω και αλυσοδένουν τα πόδια μου.
Θέλω να ν ι ώ σ ω και κόβουν κομμάτια τα αισθήματά μου να μην τα βάλω σε τάξη.
Θέλω ν΄ α γ γ ίξ ω και σχίζουν τα χέρια μου.
Θέλω να χ α ρ ώ και ληστεύουν τα χαμόγελά μου.
Θέλω ν΄ α γ α π η θ ώ και με καταδικάζουν σε μοναξιά.
Θέλω να δ η μ ι ο υ ρ γ ή σ ω και μου στερούν τις ευκαιρίες θυσία στους τύπους.
Θέλω να κ λ ά ψ ω και μου στεγνώνουν το δάκρυ.
Θέλω να γ ε ν ν ή σ ω και το κορμί μου στέρφο κάνουν.
Θέλω να π ε τ ά ξ ω και κλέβουν καψαλίζουν τα φτερά μου.
Θέλω να φ ύ γ ω απ΄ εδώ κι όλες οι πόρτες μου κλειστές.
Θέλω να θ έ λ ω και μου στερούν τη βούληση με νόμους.
Θέλω να σ κ ε φ τ ώ και τις ιδέες μου απομονώνουν αντιγράφουν.
Θέλω να γ ρ ά ψ ω και μου τελειώνουν το χαρτί μου....

HΘΕΛΑ ΝΑ ΓΡAΨΩ ΚΙ ΑΛΛΑ, ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΟ ΧΡΌΝΟ ΜΟΥ...ΓΙΑΤΙ;
-Aνδρέας Παπάς-

4 σχόλια:

Ελέυθερος είπε...

Να είσαι καλά Ελληνίδα ψυχή, που μου φώτισες λίγο την δική μου ψυχή μέσα στα μαύρα σκοτάδια, στο έρεβος των Ρωμιών....

~ΕΚAΤΗ~ ...φως και παλι φως η ψυχη που μαχεται... είπε...

καλησπέρα Ελεύθερε!να'σαι καλά κι εσύ που ήρθες στην ιστοσελιδα μου!!!καλό σου βράδυ!

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ είπε...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΜΑΡΙΑ ,ΑΠ'ΟΤΙ ΒΛΕΠΩ ΓΥΡΙΣΕΣ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ - ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ! ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ! ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΣΕΡΡΑΙΑ !

~ΕΚAΤΗ~ ...φως και παλι φως η ψυχη που μαχεται... είπε...

Ανάλογα με την ψυχολογία που έχω....γράφω Δημήτρη....καλό σου βράδυ....