~~ΕΚΑΤΗ~~

Δρακόσπιτα- Μεγαλιθικά κτίσματα στην Ελλάδα.

2012-01-28T16:30:00.003+02:00

Δρακόσπιτα ονομάζονται μερικά ιδιόμορφα κτίσματα που βρίσκονται κυρίως στη Νότια Εύβοια. Ο αριθμός αυτών που έχουν μέχρι σήμερα ανακαλυφθεί είναι περίπου είκοσι με τριάντα κτίσματα. Από αυτά το σπουδαιότερο και ποιο εντυπωσιακό είναι αυτό που είναι κατασκευασμένο στη κορυφή του όρους Όχη πάνω από την Κάρυστο σε υψόμετρο περίπου 1400 μέτρα. Επίσης αρκετά εντυπωσιακά είναι και τα τρία δρακόσπιτα κοντά στα Στύρα που είναι γνωστά με το όνομα Πάλλη λάκα δραγκό. Από τα υπόλοιπα, μερικά είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση και μερικά ,κατά τη γνώμη κάποιων ερευνητών , είναι κακές απομιμήσεις κυρίως εκείνου που είναι στη κορυφή της Όχης.

Το σπουδαιότερο δρακόσπιτο είναι κατασκευασμένο στο μικρό πλάτωμα που δημιουργείται ανάμεσα στις δύο μύτες της δίδυμης κορυφής του βουνού. Έχει φτιαχτεί με μεγάλους ογκόλιθους που έχουν αποκοπεί από τον γύρο χώρο, έχουν πελεκηθεί και έχουν ταιριαχθεί ο ένας με τον άλλον με θαυμάσιο τρόπο και χωρίς να έχει χρησιμοποιηθεί κανενός είδους συνδετικό υλικό! Το πάχος των τοίχων του είναι περίπου 1,50 μέτρα. Οι εσωτερικές διαστάσεις του κτίσματος είναι σχεδόν 5Χ10 μέτρα. Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στέγη των δρακόσπιτων. Είναι φτιαγμένη κατά το λεγόμενο ΕΚΦΟΡΙΚΟ σύστημα.

Για την κατασκευή στέγης με το εκφορικό σύστημα χρειάζεται καλός υπολογισμός και πολύ μεγάλη δεξιοτεχνία. Επάνω στον φαρδύ τοίχο του δρακόσπιτου τοποθετείται μία μεγάλη πλάκα που εξέχει λίγο προς το εσωτερικό του δωματίου. Επάνω στην πρώτη πλάκα τοποθετείται μια δεύτερη που εξέχει προς το εσωτερικό ακόμη περισσότερο. Επάνω στη δεύτερη μια τρίτη που και αυτή εξέχει από την κάτω της περισσότερο και αυτό συνεχίζεται μέχρι που οι τελευταίες πλάκες συναντήσουν τις αντίστοιχες του απέναντι τοίχου. Φαίνεται εύκολο αλλά δεν είναι. Αν δεν υπολογιστούν καλά τα βάρη των πλακών, το κέντρο βάρους της κατασκευής θα βρεθεί εκτός της βάσης στήριξης (που στη περίπτωση μας είναι ο τοίχος του δωματίου) και η σκεπή θα καταρρεύσει! Για να αποφύγουν την κατάρρευση οι κατασκευαστές των δρακόσπιτων χρησιμοποιούν και μεγάλους ογκόλιθους σαν αντίβαρα πάνω από τις πλάκες στο τμήμα τους που είναι πάνω από τους τοίχους. Τα αντίβαρα αυτά φαίνονται πολύ καλά και στις φωτογραφίες από το εξωτερικό μέρος της σκεπής του δρακόσπιτου της Όχης. Οι πλάκες, τα αντίβαρα και οι περισσότεροι ογκόλιθοι της κατασκευής είναι πολύ μεγάλων διαστάσεων. Μερικά από τα υλικά αυτά ζυγίζουν πολλούς τόνους και η όλη κατασκευή άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί ΚΥΚΛΩΠΕΙΑ ! Η πλάκα πάνω από την είσοδο έχει διαστάσεις 4 Χ 2 Χ 0,30 μέτρα!

Το 1959 ο Καθηγητής της αρχιτεκτονικής σχολής της Θεσσαλονίκης Νικ. Μουτσόπουλος έκανε πολυήμερη έρευνα και ανασκαφές στα δρακόσπιτα της νότιας Εύβοιας. Σε αυτό της Όχης βρήκε αγγεία, όστρακα και άλλα αντικείμενα που σήμερα είναι στο αρχαιολογικό μουσείο της Καρύστου. Σε ένα όστρακο υπάρχει χαραγμένο και κάποιο είδος άγνωστης γραφής! Τελικά ο Καθηγητής είναι της γνώμης ότι πρόκειται περί δρυοπικού ναού που έχει χτιστεί πριν από το 700 π.χ. Άλλοι αρχαιολόγοι και ερευνητές, Έλληνες και ξένοι υποστηρίζουν ότι έχει κατασκευαστεί πριν από τον Τρωϊκό πόλεμο. Κάποιος ξένος έχει εκφράσει την άποψη ότι ίσως είναι το ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΧΤΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ! Eκτίμηση είναι επίσης, ότι πρόκειται για πανάρχαιο κτίσμα και μάλιστα ημιτελές! Αυτοί που ξεκίνησαν την κατασκευή προχώρησαν αρκετά στον εσωτερικό χώρο αλλά εξωτερικά για κάποιον άγνωστο λόγο το έργο σταμάτησε! Το ίδιο έχει συμβεί και σε άλλες μεγαλιθικές κατασκευές σε όλη τη γη! Το ημιτελές δρακόσπιτο χρησιμοποιήθηκε κατόπιν κατά το πέρασμα των αιώνων για διάφορους σκοπούς από άλλους οι οποίοι όμως δεν μπορούσαν να το βελτιώσουν ή να το προχωρήσουν γιατί ήταν απλοί άνθρωποι!

Η ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

2012-01-20T20:03:00.005+02:00

ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΟ ΕΞΩΓΗΙΝΟ Η ΕΣΩΓΗΙΝΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΩΝ ΑΝΔΕΩΝ

Ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα του πλανήτη μας βρίσκεται στην κορυφή των Άνδεων σε υψόμετρο 3.825 μέτρων!, στην αρχαία πολιτεία Tiahuanaco, της Βολιβίας. Είναι ένα μεγαλιθικό μνημείο με διαστάσεις 3χ4 μέτρα, σίγουρα οι διαστάσεις του δεν προκαλούν τον θαυμασμό γιατί υπάρχουν μεγαλύτερα από αυτό. Αυτό όμως που προκαλεί τεραστία έκπληξη είναι ότι η κατασκευή του από ένα και μοναδικό λίθο ο οποίος ζυγίζει 11 τόνους. Η Πύλη του Ήλιου όπως ανακαλύφθηκε αργότερα δεν κατασκευάστηκε και τοποθετήθηκε στο σημείο οπού βρίσκεται σήμερα, παρά σε τόπο που οι αρχαιολόγοι αγνοούν , δεν γνωρίζουν επίσης την ημερομηνία κατασκευής, αυτούς που την δημιούργησαν, τα σύμβολα που την στολίζουν, και φυσικά τον ίδιο τον σκοπό της!!!

Δεν έχει βρεθεί κάποιος που να μπορέσει να αποκρυπτογραφήσει τα σύμβολα της, άλλα ούτε και να αποκωδικοποιήσει γιατί πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι είναι εξωγήινης κατασκευής κάτι το οποίο εγώ δεν συμφωνώ. Τα σύμβολα τα οποία είναι πάνω του απεικονίζουν ελέφαντες, πούλια, παράξενες ανθρώπινες φιγούρες, κόνδορες μα και κάποια μυστηριώδη πουλιά τα οποία δεν φαίνεται να υπάρχουν στο ζωικό βασίλειο της γης! Στο επίκεντρο της πύλης στέκει μια καλοσχεδιασμένη μορφή που κάποιοι ( εγώ όχι ) αναγνωρίζουν σε αυτή τον ηλιακό θεό Viracocha. Ο θεός αυτός αναλύφθηκε μεγαλοπρεπής με κεραυνούς στα χέρια(!!) και δάκρυα βροχής να δακρύζουν από τα μάτια του, αναλύφθηκε στην λίμνη Τιτιτάκα όπου και είναι η ψηλότερη λίμνη σε όλο τον κόσμο!! Σύμφωνα με τους τοπικούς θρύλους της λίμνης, ο θεός έκλαψε για την πορεία της ανθρωπότητας που έπλασε και αποφάσισε να μην ξανακάνει αυτό που έφτιαξε! Σύμφωνα με του τοπικούς θρύλους μια και ο θεός αναλήφθηκε από τον πάτο της λίμνης πιστεύουν ότι ήρθε από την μέση γη βρίσκοντας έξοδο από την λίμνη Τιτιτάκα!!!

Κάποιοι λένε ότι η Πύλη του Ήλιου αναγέρθηκε κάποιες εκατονταετίες μετά Χριστού!! Υπάρχουν παρά πολλοί που δεν συμφωνούν με αυτήν την εκδοχή, ένας από αυτούς είμαι και εγώ. Ο Γερμανός αρχαιολόγος Arthur Posnasky, υπολογίζει πως η αληθινή ηλικία της πύλης πρέπει να ξεπέρνα τα 15.000 χρόνια!!

Ο καθηγητής Schindler Bellamy, δημοσίευσε το 1956 την εργασία του η οποία ήταν 400 σελίδες!! Με τίτλο The Callendar of Tiahuanaco, συμφωνούσε με τους υπολογισμούς του Ponansky για την ηλικία της πύλης, άλλα και ότι είχε καταφέρει να αποκρυπτογραφήσει τα σύμβολα. Λέγοντας ότι είναι ένα ημερολόγιο το οποίο έδειχνε την κίνηση της γης γύρω από τον Ήλιο, όταν ακόμα δεν υπήρχε η Σελήνη που έχουμε σήμερα!!!

Από αυτόν τον καθηγητή ορμώμενος ο Έρικ Φον Νταίνικεν άρχισε να μίλα και να γραφεί στα βιβλία του ότι αυτή η << πύλη >> ηταν εξωγήινης κατασκευής. Ο Έρικ απέρριψε την γνώμη των ντόπιων λέγοντας ότι ο θεός δεν ήρθε από την μέση γη μα από το διάστημα ( μήπως ο φωτοβόλος θεός που βγήκε από την λίμνη ηταν ένα υποβρύχιο ΟΥΦΟ!! ).

Ας κοιτάξουμε τα πράγματα από μια άλλη ματιά, η Πύλη του Ήλιου ή << El Hijo >> που σημαίνει ο υιός όπως πραγματικά αποκαλείται από τους κρατικούς της Βολιβίας. Είναι το μοναδικό μεγαλιθικό μνημείο όπου βρίσκεται τόσο ψηλά από την θάλασσα και μόνο αυτό το κάνει να είναι αρκετά αξιοπερίεργο από μόνο του!! Το όνομα της αρχαίας πόλης δεν είναι Tiahuanaco αλλά Tiwanaku!! Eίναι μια λέξη που σχετίζεται με τον όρο taypiqala όπου στην διαλεκτό των Άνδεων Aymara σημαίνει << λίθος στο κέντρο >> υποννοώντας πως για τους κατοίκους των Άνδεων η περιοχή εκεί είναι το κέντρο του κόσμου!! Αν και κανένας δεν γνωρίζει το αρχικό όνομα γιατί η αρχική γλώσσα αυτών που κάποτε κατοικούσαν εκεί έχει χαθεί εδώ και πολύ καιρό όπως και με κάθε άλλο ίχνος από τον πολιτισμό τους. Αυτό που απασχολεί πολλούς είναι το πότε τελικά κτίστηκε η πύλη αλλά και τι μήνυμα μεταφέρουν τα ανάγλυφα της……

Σύμφωνα με τον ερευνητή W. Perry, αναφέρει ότι η περιοχή αυτή ηταν αποικία των Αιγυπτίων στο έργο του The Children of the Sun (2004). Λίγο πολύ ο Πέρι υποστηρίζει ότι η γυναίκα Φαραώ Hatshepsut οργάνωσε το 1470 π.χ. αποστολή στην μυθική Πουντ ( Αμερική ) για την ανεύρεση χρυσού, ασημί, χαλκού!! Πάντα με τον Πέρι υποστηρίζει ότι οι Αιγύπτιοι είναι αυτοί που φτιάξαμε την περίφημη Πύλη του Ήλιου ερμηνεύοντας την θεότητα που είναι πάνω στην πύλη σμιλευμένη έως τον θεό Ρα!! Έκτος από την πύλη πιστεύει ότι έφτιαξαν και αλλά μεγαλοπρεπή μνημεία στην ίδια περιοχή. Αυτό το λέει γιατί οι λίθοι της πύλης θυμίζουν πολύ έντονα τον ναό Pakhet στην περιοχή Minya της Αιγύπτου.!!

Βέβαια όλα αυτά που γράφει ο Πέρι αλλά και κάποιοι άλλοι συγγραφείς καταρρίπτονται πολύ εύκολα γιατί όπως έχει διαπιστωθεί το 2000 οι Αιγύπτιοι ακόμα και αυτοί του παλαιού Βασίλειου έφτιαχναν τα πλοιάρια τους από έβενο για τα ταξίδια τους στην Μεσόγειο, γεγονός που μειώνει κατά πολύ τις πιθανότητες για τα υπέρ-ατλαντικά ταξίδια…..

Για την Πύλη του Ήλιου υπάρχει η εξής γνώμη, ότι μπορεί να την φτιάξαμε και οι Άτλαντες, αυτό το πιστεύουν πολλοί για τον εξής λόγο. Επειδή δεν έχει σωθεί κανένα δείγμα της γλώσσας της εποχής εκείνης από το Tiahuanaco, αλλά ορισμένα από τα σύμβολα αυτά έχουν συνάφεια με την πανάρχαια διαλεκτό Quechua. Η διάλεκτος αυτή διαθέτη κοντινή συγγένεια με την αντίστοιχη Αymara της Βολιβίας και περά αυτού περιγράφουν και οι δυο τον Viracocha ως λευκό άνδρα. Η λεπτομέρεια αυτή είναι πολύ σημαντική για πολλούς ερευνητές, γιατί πολύ εναλλακτικοί ιστορικοί ξεκινώντας από τον Ignatius Donnelly 1882 The Antediluvian Warld Atlantis μέχρι και τον Frank Josph Survivors of Atlantis 2004 θα ταυτίσουν τον Viracocha των Ίνκας με τον θεό των Μάγια Quetzalcoatl και εν συνεχεία με την Ατλαντίδα.

Ο Quetzalcoatl δεν αποτελεί μια μονοδιάστατη φιγούρα του πάνθεου των Μάγια, αντιθέτως παρουσιάζεται με άπειρες μορφές μα κυρίως έως θεός της γονιμότητας, ενώ η περιγραφή του ως λευκού άνδρα είναι μια απλή παρερμηνεία του Popol Vuh του έπους των Μάγια!! Η μορφή του Quetzalcatl παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με την μορφή όπου και γνωρίζουμε σήμερα, στους λεγομένους Cusco του Περού και όχι στο Tiahuanaco….

Ένα Ελληνικό βιβλίο το οποίο και ξεσήκωσε τεράστιο σάλο μεταξύ των ερευνητών όσο και στους πανεπιστημιακούς κύκλους της Ελλάδος αλλά και εξωτερικού είναι το γλωσσολογικό σύγγραμμα των Σ. Δωρικού και Κ. Χατζηγιάννη, Οι Ίνκας Μιλούσαν Ελληνικά ( εκδ. Ελεύθερη Σκέψης 1998 ). Αυτοί οι δυο συγγραφείς συνδέουν την γλώσσα των Κεσούα με την αρχαία Ελληνική βρίσκοντας 850 λέξεις με ίδια ετυμολογία!!! Παράλληλα οι Έλληνες έχουν την πόλη Αία, δηλαδή το Tiahuanaco ή την αρχαία Κολχίδα κατά τους συγγραφείς, το 3000 π.χ. αν και κάποιοι δεν συμφωνούν με αυτήν την τοποθέτηση.

Κάποιοι άλλοι έχουν πει ότι ίσως ηταν ένα τεράστιο πηνίο όπου μάζευε ενέργεια μέσω των γύρω καναλιών για τροφοδοτήσει βόμβες υδρογόνου!! Αν και εγώ δεν πιστεύω σε αυτήν την θεωρία υπάρχουν πολλοί σοβαροί επιστήμονες της φυσικοπυρηνικής όπου το υποστηρίζουν με θέρμη. Όπως ο Joseph Farrell – The Giza Death Star 200, είναι ένα βιβλίο που εμένα δεν με βρίσκει σύμφωνο με το τι γράφει αν και είναι πολύ ωραία γραμμένο με λεπτομέρειες και τοποθετήσεις. Αυτό όμως δεν αποδεικνύει κάτι τέτοιο και για μένα είναι τραβηγμένο ως υπερβολικό!!

Υπάρχει άλλη μια θεωρία ότι η πύλη αυτή είναι ένα ( Star Gate ), δηλαδή μια αστρική πύλη όπου κάποιος εξωγήινος πολιτισμός την έφτιαξε για να μπορεί να πηγαινοέρχεται από τον πλανήτη τον δικό μας στον δικό τους αλλά και το αντίστροφο. Αυτό γίνεται κάπως πιστευτό διότι η ΝΑΣΑ το 2000 έκανε μια αποστολή στην περιοχή και με εδικά λέιζερ φασματοκόπησε όλο το μεγαλιθικό μνημείο!! Μάλιστα οι αρχές είχαν κλείσει το μέρος για μια εβδομάδα από γη αλλά και αέρος!!! Αν και σήμερα η κυβέρνηση της Βολιβίας αρνείται κατηγορηματικά κάτι τέτοιο!! Από τότε όμως και μετά η κυβέρνηση της Βολιβίας άρχισε να γίνεται μη φίλο Αμερικανική….. Γιατί; Μήπως επειδή οι Αμερικάνοι τους είχαν τάξει αποκαλύψεις για την πύλη η οποίες δεν δοθήκαν ποτές;

Μια άλλη θεωρία για την πύλη είναι ότι την πύλη την φτιάξαμε κάποιοι γίγαντες οι οποίοι ήταν απόγονοι των άστρων και γεννηθήκαν στην γη μετά την συνεύρεση των αγγέλων με τους ανθρώπους. Οι ερευνητές όμως δεν κυριολεκτούν στην έννοια των γιγάντων, αφήνουν να εννοηθεί ότι ήταν γίγαντες σε τεχνολογικά επιτεύγματα. Αυτό το λένε από τα μεγαλιθικά μνημεία της περιοχής αλλά και των περίτεχνων γλυπτών όπου στολίζονται με αυτά. Γλυπτά όπου σήμερα με τα εργαλεία που διαθέτουμε δεν θα μπορούσαμε να τα φτιάξουμε και αν τα καταφέρναμε θα πέρναγαν παρά πολλά χρόνια για να τα φτιάξουμε. Πιστεύουν κάποιοι ερευνητές ότι αυτοί που φτιάξαμε αυτά τα μνημεία είναι και οι δημιουργοί των κρυστάλλινων κρανίων, όπου κάνεις δεν ξέρει πως φτιάχτηκαν και από ποιον. Είναι μια θεωρία που υποστηρίζω και εγώ μέχρι εδώ.Άλλοι λένε ότι είναι η Ατλάντια τεχνολογία πίσω από την πύλη και ότι ανεγέρθει για να μην ξεχαστεί το μεγαλείο της Ατλαντίδος στους αιώνες, δεν υπάρχει όμως κάτι που να πιστοποιεί αυτήν την θεωρία. Από την άλλη όμως κανείς δεν ξέρει ποιος και γιατί φτιάχτηκε, πως μεταφέρθηκε εκεί πάνω, αλλά και ποιοι είναι αυτοί που την έφτιαξαν. Λένε ότι οι Άτλαντες εκτός της υπέρτατης τεχνολογίας που είχαν στα χέρια τους ( σημείωση: αν είχαν τέτοια τεχνολογία όπως λέγεται πως και νικηθήκαν από τους Αθηναίους; ) είχαν και ένα είδος σκοτεινής μαγικής τεχνολογίας. Έτσι με την βοήθεια κάποιων αρχαίων πνευμάτων μετάφεραν το μεγαλιθικό μνημείο εκεί. Εγώ δεν μπορώ να συμφωνήσω μαζί τους, αν και έχω δει πολλά στις έρευνες όπου έχω κάνει χρόνια τώρα νομίζω ότι αυτή η θεωρία είναι κάπως τραβηγμένη.

Υπάρχει και μια τελευταία θεωρία η οποία συζητείται σε κλειστούς κύκλους ακόμα, γιατί αν την πουν φοβούνται μην χάσουν το κύρος τους σαν ερευνητές και συγγραφείς. Είναι η θεωρία της μέσης γης, ότι αυτοί που την έφτιαξαν είχαν εξέλθει από την μέση γη ( θυμάστε τους τοπικούς θρύλους που βγήκε ο θεός από τον πάτο της λίμνης; ) πιστεύουν ότι στην λίμνη αυτή κάπου στον πυθμένα της υπάρχει μια πύλη όπου οδηγεί στην μέση γη!! Αυτοί που βγήκαν από εκεί ίσως λατρευτήκανε σαν θεοί και άνθησε ένας παράξενος πολιτισμός που δεν γνωρίζουμε αλλά και δεν έχουμε στοιχεία για το τι ήταν, και όπως εμφανίστηκε ξαφνικά έτσι πάλι χάθηκε αφήνοντας πίσω τα μεγάλα λιθικά στοιχεία για την τεχνολογία τους αλλά και την γνώση τους, αφήνοντας τους ανθρώπους να προσπαθούν να λύσουν αυτό το τόσο παράξενο αίνιγμα!! Ίσως εγώ πιστεύω ότι δεν πρόκειται να πάρουμε ποτέ απάντηση με σιγουριά τι είναι, γιατί φτιάχτηκε, αλλά και ποιοι το έφτιαξαν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθούμε να βγάλουμε νόημα το τι είναι…………….

Αν ποτέ βρεθείτε εκεί σας συνιστώ ότι αξίζει τον κόπο να πατέ και να δείτε ένα από τα μεγαλύτερα και παράξενα αινίγματα του πλανήτη μας. Μέχρι την επομένη φορά να είστε όλοι καλά.

Μην ξεχνάτε, αν δεν πιστευτέ σε κάτι, δεν πάει να πει αυτό κάτι ότι δεν υπάρχει.

invisiblelycans.gr

THE SECRET REAL TRUTH

Η κρυμμένη προσευχή του ελληνικού αλφαβήτου!

2012-01-16T01:44:00.001+02:00

Πανάρχαια προσευχή - επίκληση υπάρχει και λειτουργεί μυστικά μέσα στο Ελληνικό Αλφάβητο από καταβολής του.

Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους (Άλφα, Βήτα, Γάμα κλπ.) δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανώτερης σύλληψης.

Σύμφωνα με αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμα F ) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ - ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ - ΗΤΑ - ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΠΑ - ΛΑΜΒΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΟ - ΣΙΓΜΑ - ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ - ΨΙ - ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής Επιστήμης, έχουμε τα ακόλουθα:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ. ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ ΔΑ. ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ!”

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του Φωτός:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.

ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ,

Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ

ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ.

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η,

Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ),

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ

ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ,

ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,

Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)”.

Η επίκληση αυτή είναι καταγεγραμμένη από αιώνες στο υποσυνείδητο των Ελλήνων.

Αμέσως πιο κάτω αποκαλύπτουμε την σημασία των λέξεων της προσευχής αυτής:

Αλ = Ο νοητός ήλιος.

Φά-ος = το φώς.

Βη = προστακτική του ρημ. βαίνω (=βαδίζω, έρχομαι).

Τα = δοτική άρθρου δωρικού τύπου, τη, εις τήν.

Γα = Γή (δωρικός τύπος).

Άμα = (επιρρ.) συγχρόνως.

Ελ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος.

Εψ = ρήμ. έψομαι, εψ-ημένος = ψημένος.

Ιλών = ιλύς (ουσ.) = λάσπη, πηλός.

Στη = προστ. ρήμ. ίστημι.

΄ Ιγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα.

Ζη = προστ. ρημ. ζώ.

Η = προστ. ρημ. ειμί, είμαι.

Θη = προστ. ρημ. θέτω.

Ιώτα = τα Ιώγα, τα Εγώ (πρβλ. αγγλ. Ι = εγώ).

Παλλάν = Ρημ. πάλλω (= δονούμαι, περιστρέφομαι) επιθ. παλλάς = πάλλουσα, περιστρεφόμενη (π.ρ.β.λ. Παλλάς Αθηνά).

Δα = άλλος τύπος της Γα, Γής (πρβλ. Δά- μήτηρ > Δημήτηρ > Δήμητρα = Μητέρα Γή)

Νύξ = (ουσ.) νύχτα.

Ο = (αναφ.) το οποίο, που.

Φύ(οι) = ευκτική ρημ. φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).

Απόδοση:

Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!

Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται

(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).

Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)

για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν

και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.

Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,

και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)

το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,

και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,

το σημαντικότερο όλων!

Η εκφώνηση της επίκλησης αυτής, στον αρχαϊκό της τύπο, έχει μια ισχυρή δονητική επίδραση στους αισθανόμενους Ανθρώπους του Φωτός, σε όποιο σημείο αυτού του Πλανήτη και αν ίστανται..

Διότι πάνω απ΄ όλα είναι μια μυστηριακή κρούση στον ιερό σπόρο της Ελληνικής ψυχής τους...

Πηγή: http://www.ellinikoarxeio.com

ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2012-01-14T00:50:00.000+02:00

Διαβάστε πρώτα -αν δεν το έχετε ήδη κάνει - τι περιλαμβάνει χοντρικά η δανειακή σύμβαση (Ν.1) και τι θα σημάνει αυτό για όλους μας.Θα παγώσει το αίμα σας!!!
Μετά ,αν συμφωνείτε φυσικά,στείλτε την "Ανοικτή επιστολή προς Έλληνες βουλευτές (Ν.2).
Κατόπιν,αν συμφωνείτε, υπογράψτε (στο Ν.3) και διαδώστε όπου και όπως μπορείτε αυτό το μήνυμα.Πρόκειται για το αύριο το δικό μας και των παιδιών μας!

1.Σχέδιο νόμου (Δανειακή Σύμβαση)
http://www.patriotiki-kinisi.com/index.php/sxedio-nomou

2.Ανοικτή επιστολή προς ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ
http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=2677619

ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝΕ ΟΤΙ ...ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ !!!!!!!!

Τα στοιχεία τους θα τα βρείτε εδώ:
http://www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Ana-Koinovouleftiki-Omada/

3.Συλλογή υπογραφών ενάντια στη Δανειακή Σύμβαση
http://www.patriotiki-kinisi.com/index.php/2011-12-29-21-43-05

ΜΗΝ ΥΠΟΓΡΑΨΕΤΕ ΜΟΝΟΝ - ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΣΗ Η ΔΟΥΛΕΙΑ.
ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ

ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ . Δεν είναι σχήμα λόγου. ΠΟΛΕΜΑΜΕ πλέον να σώσουμε τα ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ (ΚΑΙ την Δημόσια περιουσία )!
ΣΧΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ
www.patriotiki-kinisi.com
Patriotiki kinisi , κίνηση για την σωτηρία της χώρας μας .

ΣΧΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ

www.patriotiki-kinisi.comPatriotiki kinisi , κίνηση για την σωτηρία της χώρα

Φοβού τους Έλληνες…..

2012-01-12T15:16:00.000+02:00

Στο περιβόλι των Θεών,μπήκαν βαρβαροι πάλι….

Μαύρισε ο ήλιος,κι έπεσε νύκτα βαριά………..

Μύρισε ο τόπος θειάφι και σαπίλα και κίνησαν οι Μηδοι και οι Ουννοι ξανά…………………..

Να πάρουν τις ακτίνες τις ζεστές….να τις θάψουν στη βαβυλώνα των ψυχών τους……….

Μα δε λογάριασε κανείς πως το φώς ,σπέρνει παιδιά κι ανέμους και φωτιές………..

Και τα παιδιά σηκώθηκαν ορθά,και φύσηξαν οι άνεμοι, κι απλώσανε τις φλόγες…………

Και μια φωνή ακούστηκε βραχνή απ τους αιώνες……….

ΟΧΙ άλλες Θερμοπύλες…..ΟΧΙ άλλο Ζάλογγο……………..ΟΧΙ άλλο Κούγκι………………αδέλφια….

Τώρα η ώρα της φωτιάς,η ώρα της Ιμέρας…..Του Μαραθώνα οι αστραπές ,του Θοδωράκη η σπάθα………….

Κι έτσι εκδικήθηκαν κι αυτοί που φύγαν,κι αυτοί που ήρθαν κι όσους ακόμα καρτερούμε και προσμένουμε…………

Στο περιβόλι των Θεών,η τιμωρία ήρθε……..κι έγιανε τραύματα παλιά και μοιρασμένα λόγια……

Κι ανέβασε ένα Λαό,πεσμένο από χρόνια……εκεί που ‘ταν η μοίρα του,εκεί που αιώνια ανήκει………….

Φοβού τους Ελληνες λοιπόν,και τη φωτιά που κρύβουν….

Στα μάτια τους και στη ψυχή,…………στα όνειρα που βρίζουν………………………

by Λακεδαίμων Αππελαίος

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΘΕΟΥΣ

2011-06-17T13:47:00.003+03:00

Κάπου φαίνεται ότι υπάρχει μια υπόσχεση επιστροφής των Θεών μας.

Ναι, υπάρχει. Βεβαίως υπάρχει. Υπάρχει τέτοια υπόσχεση (στον τελευταίο και αληθινό, όχι στον χαλκευμένο) χρησμό του Μαντείου των Δελφών κατά το 362 μ. Χ.: «ΕΣΘ΄ ΗΜΑΡ, ΟΤΕ ΦΟΙΒΟΣ ΠΑΛΙΝ ΕΛΕΥΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΣ ΑΕΙ ΕΣΤΑΙ». Ναι, τώρα έφυγε ο Απόλλων, «απέσβετο και λάλον ύδωρ», εντάξει. Όμως «θα έρθει μέρα, που ο Φοίβος (Απόλλων) θα έρθει πάλι και τότε θα μείνει για πάντα». Αυτή η προφητεία της Πυθίας Νικάνδρας δίνει (κατά τους αριθμοσοφιστές) τον αριθμό 3008, ο οποίος ισούται με την φράση «Δευτέρα Παρουσία Απόλλωνος»! Δεν είναι αυτό μία υπόσχεση; Είναι! Και δεν είναι μόνο αυτός ο χρησμός. Ο Ησίοδος, δύο χιλιάδες οχτακόσια τόσα χρόνια πριν, στο ποίημά του «Έργα και Ημέραι» προφήτευσε την επιστροφή του Δία και όρισε τα σημάδια. Κατά τον ποιητή, μετά το χρυσό, το αργυρό, το χάλκινο και το ηρωικό γένος κατά σειράν ήρθε το σιδερένιο γένος, το τελευταίο, αυτό στο οποίο ανήκουμε και εμείς. Για το γένος αυτό, πριν την έλευση του επόμενου γένους, του χρυσού που θα επιστρέψει, ο Ησίοδος καταγράφει την παρακμασμένη εποχή του (και την εποχή μας) και αναφωνεί:

Και συνεχίζει: Ο Δίας λοιπόν - κατά τον Ησίοδο - θα κάνει επέμβαση για να τελειώσει η εποχή του σιδερένιου γένους, δηλαδή η εποχή του δικού μας γένους. Πότε; Όταν ...;

Όμως, πέραν αυτών, η πιο ενδιαφέρουσα (και κωδικοποιημένη) προφητεία βρίσκεται μέσα στο ίδιο το Ελληνικό αλφάβητο. Δεν είναι μόνο μια προφητεία. Είναι μια θεϊκή υπόσχεση. Και ταυτόχρονα μια προσευχή. Κάλλιστα στην θέση του «πάτερ ημών» μπορεί να βάλει ο Έλληνας την «αλφαβήτα» του για να προκαλεί κραδασμικές εκπομπές στο Σύμπαν. Εδώ που τα λέμε, αυτό το κάνει ο Έλληνας έτσι κι αλλιώς, διότι μιλά την Ελληνική γλώσσα, προφέρει τους θεϊκούς φθόγγους, έστω κι αν αυτή η γλώσσα που μιλά σήμερα είναι κουτσουρεμένη, βομβαρδισμένη, όπως ο λεηλατημένος Παρθενών, ο οποίος, παρά τα βαθιά τραύματά του, είναι μυστηριακά πανέμορφος! Σε μια πολύ προχωρημένη εκδοχή, θα μπορούσαμε να πούμε, ότι, όσο υπάρχει ζωντανή η Ελληνική γλώσσα και μιλιέται, ο πλανήτης αποκλείεται να χαθεί, επειδή έχει την προστασία των «θεών».

Όπως αποκαλύπτει ο γνωστός για τους λεξαρίθμους του εκπληκτικός μαθηματικός Ελευθέριος Αργυρόπουλος, ο οποίος ακολουθεί την Πυθαγόρεια λογική, «η ίδια η Ελληνική γλώσσα είναι ο Θείος Λόγος» και αυτό αποδεικνύεται από την εξής ισοψηφία: Ο αριθμός 1242 ισούται με την φράση «η γλώσσα», ταυτόχρονα όμως και με την φράση «ο Θεός Λόγος εστί»! Αλλά ποια άλλη γλώσσα, πλην της Ελληνικής, διαθέτει μαθηματικές αποδείξεις, ότι «είναι ο Θείος Λόγος»; Καμία!
Τάχα να γίνεται αντιληπτό πλέον τι σημαίνει να μιλάς Ελληνικά και όχι Αγγλικά; Να σημαίνει άραγε και ότι το «εν αρχή ην ο Λόγος», σημαίνει λογικά και ότι «εν αρχή ην ο Έλλην»; Τους δε φέροντες τον τίτλο «Έλλην» ή τους αρνούμενους να τον αποκηρύξουν, είναι γνωστό πλέον, ότι σφαγίασαν κατά εκατομμύρια οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες, με κορυφαίο εξ αυτών τον Θεοδόσιο, όταν γκρέμιζε «τα είδωλα» και επέβαλλε δια ροπάλου τον Παυλιανισμό στον Ελληνικό χώρο. Πόσοι σύγχρονοι Έλληνες γνωρίζουν και αξιολογούν ως ολετήρα του Ελληνισμού τον περίφημο Ιουστινιάνειο Κώδικα, (να σημειωθεί, ότι αποτέλεσε και την βάση της σύγχρονης νομικής επιστήμης) ο οποίος στερεί τα πολιτικά δικαιώματα από όποιον Έλληνα αρνείται να δεχτεί το «σωτήριον βάπτισμα» του Χριστιανού; Και δεν είναι μόνο αυτό! Απαγορεύει στον «αμαρτωλό» και τον «ειδωλολάτρη» Έλληνα να είναι ιδιοκτήτης κινητής ή ακίνητης περιουσίας, του αφαιρείται δια νόμου ό,τι έχει και δεν έχει, ο Νόμος τον εγκαταλείπει «εις την ένδειαν» και επιπλέον του επιβάλλονται οι «έσχατες τιμωρίες». Απαγορεύεται επίσης να διδάσκουν στις Σχολές της Βυζαντινής αυτοκρατορίας «όσοι πάσχουν από την νόσο και την μανίαν των ανόσιων Ελλήνων, ώστε να μη μπορούν πια να διαφθείρουν τις ψυχές των μαθητών τους με δήθεν αλήθειες» ...;

Λοιπόν, τα γράμματα του Ελληνικού αλφάβητου είναι 24, αλλά κάποτε ήταν 28. Στοιχεία των λέξεων και ταυτόχρονα στοιχεία της αρίθμησης. Υπήρχαν ακόμη τα γράμματα Στίγμα, δίγαμμα, Κόππα και Σαμπί. Η Ελληνική είναι μαθηματική γλώσσα. Γνωρίζοντας δε τα παραπάνω, γεννιέται το ερώτημα: Τάχα να γίνεται αντιληπτό στους «Έλληνες» ποια υπερεπιστημονική γνώση, ποια υπέρτατη σοφία αναδύεται από την ανά - γνωση ή την ομιλία της (πρωτογενούς και όχι της «εξελιγμένης») Ελληνικής γλώσσας;

Δεν έχουμε την φιλολογική δικαιοδοσία να κάνουμε την γραμματολογική ανάλυση, θ΄ ασκήσουμε όμως το δικαίωμα να υιοθετήσουμε την ανάλυση που έκαμαν άλλοι, την οποία μπορεί ο καθένας να βρει για να κρίνει την αξιοπιστία της. Ας βρει ο καθένας την δική του απάντηση στο ερώτημα γιατί η «αλφαβήτα» μας είναι μια προσευχή των Ελλήνων για να επιστρέψουν οι «θεοί» ή γιατί ταυτόχρονα η «αλφαβήτα» μας αποτελεί την υπόσχεση των «θεών», ότι, αν και έφυγαν, θα επιστρέψουν. Και, αν δεν επιστρέψουν αυτοπροσώπως, θα επιστρέψει το πνεύμα τους, επειδή όλα όσα δοκίμασε στο μεταξύ η ανθρωπότητα είναι πλέον αυταπόδεικτο, ότι απέτυχαν ή παρήκμασαν, έφθασαν στον πάτο. Αφήνοντας στην ευθύνη και στο κέφι του καθενός την έρευνα για το πώς και το γιατί, εμείς θα μεταφέρουμε μόνο την αποκαλυπτική ερμηνεία του Ελληνικού αλφάβητου, την οποία οι εραστές της Ελληνικής γλώσσας ανακάλυψαν και με βάση την Ερμητική φιλοσοφία ερμήνευσαν.
Να σημειωθεί και σε παρένθεση, ότι κακώς γίνεται λόγος για θεούς, είναι μια παρεξήγηση αυτό, θεός για τους πρωτόγονους μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε σύγχρονος, ακόμα κι ένας από μας! Φανταστείτε τι θα ήταν για τους πρωτανθρώπους της λίθινης εποχής ένας σύγχρονος ιδιοκτήτης ελικοπτέρου!
Λοιπόν, όταν μιλάμε (καλά και όχι ανάπηρα) Ελληνικά ή απλώς εκφωνούμε την «αλφαβήτα» μας, στην ουσία κάνουμε την εξής κωδικοποιημένη προσευχή, δονούμαστε σε ανώτερες συχνότητες, δονούμε και τον κόσμο όλο:
"Ήλιε Νοητέ, Εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γη. Κι Εσύ, ήλιε ορατέ, ρίξε τις ακτίνες σου στη λάσπη που ψήνεται. Ας γίνει ένα καταστάλαγμα, για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν και να σταθούν πάνω στη δονούμενη γη. Ας μην επικρατήσει η νύχτα που είναι το μικρόν και κινδυνέψει να σβήσει το απόσταγμα του πυρός μέσα στη λάσπη που κοχλάζει. Και ας αναπτυχθεί η Ψυχή που είναι το μέγιστο και το σημαντικότερο όλων».

Η «προσευχή» αυτή περιέχει την συνθήκη της απόλυτης συμμετοχής του ανθρώπου σε κάθε έλευση του Φωτός, σε κάθε παρουσία του (Ενός) Θεού. Αποκλείει την εξ αποκαλύψεως αλήθεια ή τον «από μηχανής θεό», αποκλείει τους Μεσσίες, τους μεσίτες και τους Σωτήρες. Εστιάζει στην ατομική αλλά και την συλλογική ευθύνη, εστιάζει στην απευθείας επαφή της Ψυχής με τον Θεό. Πρόκειται για την συμμετοχή του ανθρώπου, η οποία είναι αναγκαία προϋπόθεση της θείας φροντίδας. Περιέχει επίσης την ελπίδα του ανθρώπινου γένους, περιέχει την λύτρωση του σιδερένιου γένους, αλλά και την (κρυμμένη) γνώση του (ίσον την προφητεία) της επανόδου των θεών, της εβδόμης αποστολής του Διός. Θυμηθείτε πάλι τι λέει ο Ησίοδος: «Δεν έχει επικρατήσει το κακό. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ. Άρα υπάρχει ακόμη ελπίδα. Όμως τα καλά είναι ανακατεμένα με τα κακά». Περιέχει, ναι, και την υπόσχεση, ότι θα επιστρέψουν τα ανώτερα εκείνα όντα, οι Έλληνες, οι δάσκαλοι της ανθρωπότητας, θα επιστρέψει το αρχαίο (προκατακλυσμιαίο) Ελληνικό πνεύμα και είναι κοσμική ανάγκη να γίνει αυτό, απόδειξη ότι το Ελληνικό αλφάβητο, πηγή και μήτρα όλων των γήινων γλωσσών, δεν είναι ανθρώπινη αλλά «θεϊκή» κατασκευή, άρα για τους ανθρώπους δοτή, άρα συμβόλαιο και υπόσχεση των «θεών», η οποία αποκλείεται ν΄ αθετηθεί. Τα σημάδια τα περιέγραψε ο Ησίοδος, ήξερε αυτός και από τα προηγούμενα γένη, άρα υπήρξαν οι «θεοί» και, αφού υπήρξαν, υπάρχουν, αφού δεν πέθαναν ποτέ, αφού δεν μάθαμε ποτέ για τον θάνατό τους, αφού υπάρχουν, θα επιστρέψουν, όπως ακριβώς το υποσχέθηκαν. Καθότι προφητεία, ο λόγος δηλαδή για το τι θα γίνει στο μέλλον, δεν είναι άλλο από την γνώση για το τι έγινε στο παρελθόν.

Κρατήσαμε για το σημείο αυτό μια ωραία σύμπτωση της Ελληνικής αυτής Διαθήκης μ΄ εκείνης των Μάγιας. Στον «κώδικα της Δρέσδης», στο ένα από τα τέσσερα γραπτά των Μάγιας που διασώθηκαν από τη μανία των Ισπανών Ιησουιτών (οι οποίοι τα θεωρούσαν δαιμονικά πράγματα κι έριξαν στην πυρά μια πολύτιμη παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά, ώστε σήμερα να έχουν οι κάποιοι την ευχέρεια να μιλούν για μυθολογία και όχι για ιστορία) απεικονίζεται ο θεός του κατακλυσμού, ν΄ ανοίγει τις πύλες του ουρανού και να πλημμυρίζει τον κόσμο σε ημερομηνία που (με το δικό μας ημερολόγιο) αντιστοιχεί στις 21 Δεκεμβρίου 2012, λίγες μέρες δηλαδή πριν την ανατολή του 2013. Αυτή η παράσταση είναι η βασική αιτία που προκαλεί στους εσχατολόγους ανατριχίλα και τους κάνει να μιλούν για κατακλυσμό που θα προκαλέσει την συντέλεια του κόσμου. Θα μπορούσε όμως να είναι απλά το πανάρχαιο σύμβολο του Υδροχόου, στην εποχή του οποίου η ανθρωπότητα έχει ήδη εισέλθει αυτόν τον καιρό και στην διάρκεια της οποίας λέγεται ότι θα επανέλθει το ευγενές (χρυσό) πνεύμα (του Υδροχόου), ενώ θα υποχωρήσει η ύλη και ο υλισμός. Πάντα κατά την προφητεία των Μάγιας, η 21η Δεκεμβρίου 2012 θα είναι η μέρα που θα επιστρέψει ο Κουκουκλάν ή (για τους Αζτέκους) ο Κουετζαλκοάτλ (που σημαίνει «φίδι με φτερά») ο οποίος θα εξαλείψει τους μιαρούς, ώστε ν΄ αρχίσει μια νέα «Χρυσή Εποχή» ειρήνης και ευημερίας. Ο Κουκουκλάν είναι ο «θεός» που δίδαξε τους αρχαίους Μάγιας, διαθέτει δε όλα τα στοιχεία που αντιστοιχούν στον Ολύμπιο Ερμή. Και έτσι μόνο μπορεί να εξηγηθεί ότι ένας κατ΄ εξοχήν αγροτικός λαός (δεν ήξεραν καν τον τροχό, χώρια που στην πνευματική παρακμή τους έκαναν μέχρι και ανθρωποθυσίες) διέθετε εντούτοις τέλειες αστρονομικές γνώσεις και ακριβέστατο ημερολόγιο, πολύ πιο ακριβές από το σύγχρονο, έτσι μπορεί να εξηγηθεί επίσης, ότι το συνηθέστερο σύμβολο στις πυραμίδες των Μάγιας - ω του θαύματος - είναι ο Ελληνικός μαίανδρος!

Για το τέλος (και πέραν της θεϊκής «αλβαβήτας») κρατήσαμε τους υπολογισμούς των αριθμοσοφιστών, οι οποίοι λένε ότι η Ελληνική σημαία είναι σύμβολο των Ολυμπίων, δηλαδή των ΕΨΙΛΟΝ. Όντως, αν προσέξει κανείς καλά την Ελληνική σημαία, θα διαπιστώσει ότι αναδύονται δύο αντεστραμμένα Ε, είναι το Δελφικό σύμβολο και (ταυτόχρονα) μια κωδικοποιημένη υπόσχεση επιστροφής των «θεών». Μην ξεχνάμε δε, ότι ο σταυρός είναι αρχαίο Ελληνικό σύμβολο και το φορούσαν οι ιερείς του Διός, ασχέτως αν υιοθετήθηκε από τους Χριστιανούς, δεν είναι άλλωστε το μόνο. Επίσης: Η Ελληνική σημαία έχει εννιά «φέτες», όσα και τα γράμματα της λέξης «Ελευθερία». Η φράση «Ελευθερία ή θάνατος» έχει εννιά συλλαβές. Η δε λέξη ΕΛΕΦΘΕΡΙΑ ήταν γραμμένη στην «ούγια» ενός μεταλλικού θραύσματος «εξωγήινου» διαστημοπλοίου, που έπεσε στο Ρόσγουελ των ΗΠΑ το 1947 ...;

Λοιπόν: Τρεις διαφορετικές (και κατά λογική σειρά) φράσεις ισούνται (η κάθε μία) με τον ίδιο αριθμό: 2990. Σύμπτωση; Κρίνετέ το εσείς:

Φράση πρώτη: «Η αποκωδικοποίησις της Ελληνικής Σημαίας», (η οποία είναι), φράση δεύτερη: «Το σύμβολον της Ομάδος Ε», (η οποία «Ομάδα Ε» θα επιστρέψει), φράση Τρίτη: Το «έτος δύο χιλιάδες δέκα τρία μ. Χ.».
Πεισθήκατε ή όχι; Θα επιστρέψουν οι «θεοί» (δηλαδή οι Ολύμπιοι) ή όχι; Και δη, θα επιστρέψουν κατά το τέλος του 2012, αρχές 2013 ή όχι; Η αποκωδικοποίηση των συμβόλων οδηγεί όντως σε μια υπόσχεση επιστροφής των «θεών» που κάποτε έφυγαν; Αλλά μήπως, επίσης, οι «θεοί» επέστρεψαν ήδη, όμως εμείς θα το καταλάβουμε στο τέλος του 2012, αρχές του 2013; Το λέμε αυτό, επειδή: ΕΛΕΥΣΙΣ ΕΨΙΛΟΝ = ΚΩΔΙΞ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ = 1715.
Ένα είναι σίγουρο: Θα είμαστε εδώ (χωρίς φόβο και πάθος) για να εξακριβώσουμε, αν τα «κινούμενα αστέρια» που ο καθένας μπορεί να δει στον έναστρο ουρανό κάποιες νύχτες (και είναι πολλοί που λένε ότι τα είδαν τελευταία) δεν είναι σμήνη πυραύλων ή αεροπλάνων ή δορυφόρων, αλλά οι αστροπολιτείες των «θεών» ή - κατά τον σοβιετικό ηγέτη Νικήτα Χρουτσόφ - «τα Ελληνικά τελωνεία του διαστήματος» που «περιπολούν» γύρω από την γη μέχρι να έρθει η κατάλληλη ώρα της «αποκάλυψης».
Έτσι κι αλλιώς θα έρθει μια μέρα (ας ελπίσουμε να είναι σύντομα) που ο άνθρωπος θα ελευθερωθεί οπωσδήποτε από τα δεσμά του, θα ξεφύγει από την αιχμαλωσία της βαρύτητας και θα πετάξει πάλι στον ουρανό, ανάλαφρα, σα «θεός». Στην ίδια την λέξη «άνθρωπος» βρίσκεται κωδικοποιημένη αυτή η θεϊκή «υπόσχεση επιστροφής», διότι, όπως αποκαλύπτει πάλι ο μαθηματικός Ελευθέριος Αργυρόπουλος, η φράση «ο άνθρωπος» έχει τον ίδιο λεξάριθμο (1380) με την φράση «η αντιβαρύτης», άρα ο άνθρωπος (και ποιος είναι άνθρωπος;) σύμφωνα πάντα με τις κρυμμένες πληροφορίες της Ελληνικής γλώσσας, είναι προσωποποίηση της αντιβαρύτητας, είναι δηλαδή ένας «θεός», ελεύθερος από τα γήινα δεσμά, επομένως ικανός «να πετάει ανάλαφρα στον αέρα», ασχέτως αν διανύουμε περίοδο παρακμής, η οποία αποδεικνύεται από μια άλλη αλήθεια: Ότι εις την Νεοελληνικήν γλώσσαν καταργήσαμε στο τέλος των λέξεων το Ν (που δηλώνει τον Νου) και το Σ (που δηλώνει την ολοκλήρωση ή την τελείωση, ή την τελειότητα ή το καταστάλαγμα ή το απόσταγμα) και με τον τρόπο αυτό διαφθείραμε την γλώσσα μας. Το άθροισμα όμως αυτών των δύο γραμματικών συμβόλων της αλφαβήτας μας, του Ν και του Σ, είναι ο αριθμός 250, ο οποίος - όλως τυχαίως, ε - είναι ίδιος με τον λεξάριθμο της λέξης ΠΑΡΑΚΜΗ ...; «Έχει αποδειχθεί εις το εργαστήριον» γράφει ο Αργυρόπουλος, «ότι οι δονήσεις του ν και του ς, όταν αυτά ευρίσκονται εις το πέρας των λέξεων, παράγουν αρμονικούς ήχους, δια των οποίων μειώνεται η ψυχοσωματική έντασις (stress) του ανθρώπου»!

Μοιάζει να έχει απλωθεί μία σκόνη που από την πολυκαιρία έγινε κρούστα πάνω από το σώμα της Ελληνικής γλώσσας και αυτή η κρούστα δεν επιτρέπει την θέαση του πανεπιστημονικού μεγαλείου της. Στην ουσία οι νεοέλληνες, μιλώντας Ελληνικά, παπαγαλίζουν. Διατυπώνουν σκέψεις σε λόγια, χωρίς να γνωρίζουν την αρχετυπική τους έννοια. Η πρωτογένεια των λέξεων έχει αξία και δεν την γνωρίζουμε. Προφέρουμε φωνήεντα και σύμφωνα, λέξεις, προτάσεις, στίχους, στήνουμε όρθιο το σώμα της γλώσσας, αλλά δεν κατανοούμε την ψυχή της. Είναι μια υποψία αυτό, αλλά είναι πλέον μία βάσιμη υποψία. Ο λόγος που δεν έγραφαν οι σοφοί, αλλά μόνο δίδασκαν, όπως ο Σωκράτης (αλλά και αμέτρητοι άγνωστοι σοφοί) ήταν ακριβώς αυτός: Ο Λόγος που εκφέρεται, ο προφορικός Λόγος, δονεί, άρα δημιουργεί, επειδή το φωτόνιο κινείται κυματοειδώς. Ο γραπτός λόγος δεν δονεί ...; Είναι ένας ταπεινός μεταφορέας της σκέψης, είναι μόνο ένα εξωτερικό ερέθισμα για την αφύπνιση του εσώτερου και αρχαίου και κοιμώμενου εαυτού που διαθέτει ο χαμένος (μέσα στο πλήθος και το χάος) αναγνώστης. Γι΄ αυτό και η επαφή με το γραπτό κείμενο λέγεται ανά - γνωση, δεν λέγεται γνώση, η ανάγνωση (όπως και η συν - γραφή = συγγραφή) είναι ένα μικρό μέρος της γνώσης. Αλλά το αξίωμα ότι η Ελληνική Γλώσσα είναι Πανεπιστήμη και Σοφία, αποδεικνύεται από ένα μαθηματικό γεγονός: Ο λεξάριθμος (781) της φράσης «Η Ελληνική Γραφή» είναι ίδιος μ΄ εκείνον της λέξης «Σοφία»!
Απόδειξη ότι η Ελληνική γλώσσα είναι Πανεπιστήμων και σοφή, βρήκαμε και στην αποκαλυπτική μαθηματική εξίσωση: ΦΩΤΟΝΙΟΝ = ΚΥΜΑΤΟΕΙΔΩΣ = 1850. Πώς ήξερε η Ελληνική γλώσσα τις ανακαλύψεις της σύγχρονης Επιστήμης, πώς ήξερε ανέκαθεν, ότι το φωτόνιον κινείται κυματοειδώς και για τον λόγο αυτό δονεί, άρα δημιουργεί (κόσμους);

Στο πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Αποδείξεις για την μαθηματική κατασκευή της Ελληνικής γλώσσας» (που τυπώθηκε με την χορηγία της Εμπορικής Τράπεζας) ο Ελευθέριος Αργυρόπουλος στον πρόλογό του σημειώνει: «Η Ελληνική γλώσσα, σαν μαθηματική κατασκευή, γνωρίζει όλους τους νόμους της συμπαντικής δημιουργίας, γεγονός που γίνεται αντιληπτό μέσω της λεξαριθμικής θεωρίας». Κι αυτό που λέει, το αποδεικνύει, αλλά, θα πει ο μικρόψυχος, «είναι πολύ ωραίο για να είναι αληθινό». Εμείς ωστόσο θα προσθέταμε, ότι η αποκωδικοποίηση της Ελληνικής γλώσσας μπορεί να μας αποκαλύψει όχι μόνο την Πανεπιστήμη, αλλά κάτι που θα γοήτευε και την κουτσή Μαρία: Την γνώση, τόσο του απωτάτου παρελθόντος, όσο και του κοντινού ή του μακρινού μέλλοντος! Και, αν είναι έτσι, τότε η γλώσσα μας η ίδια όντως αποτελεί θεϊκή «υπόσχεση επιστροφής». Των «θεών» ή του πνεύματος των «θεών», αδιάφορο!

Αλλά και σ΄ εκείνο το γνωστό ρήμα που επίμονα προφέρει ο λαός στις δύσκολες στιγμές του, ότι «μας ξέχασε ο Θεός», υπάρχει μια κωδικοποιημένη υπόσχεση επιστροφής με την μορφή μιας αδημονίας ή ενός παραπόνου. Για να το διακρίνει κανείς, αρκεί να διαβάσει την παροιμία εννοιολογικά και όχι λεκτικά: Για να μας ξεχάσει κάποιος δικός μας άνθρωπος ή ο Θεός ο ίδιος, σημαίνει, ότι κάποτε μας θυμόταν, δηλαδή ήταν εδώ, μας αγαπούσε και μας προστάτευε. Κι αφού ήταν εδώ, αφού μας προστάτευε, σημαίνει ότι, αφού δεν μας προστατεύει πια, δεν είναι εδώ, δηλαδή (κάποια στιγμή) έφυγε. Όμως ποτέ δεν φεύγει ένας Θεός οριστικά. Είναι σαν τον δικό μας άνθρωπο, σαν τον ομοαίματο αδερφό. Ακόμα και να λείψει μια ολόκληρη ζωή, περιμένεις ότι κάποτε θα γυρίσει οπωσδήποτε. Και, όταν λες «μας ξέχασε ο Θεός», εννοείς στην πραγματικότητα, ότι «καθυστερεί πολύ να γυρίσει», έτσι δεν είναι; Η κουβέντα λοιπόν ότι «μας ξέχασε ο Θεός», είναι μια αυτονόητη υπόσχεση επιστροφής, μία δέσμευση, η οποία συνάγεται από την αθανασία του Θεού, διότι Θεός είναι ο τα πάντα πληρών, άρα δεν απουσιάζει ποτέ και από πουθενά, μόνο που δεν τον βλέπουμε αυτές τις μέρες και (πρέπει να καταλάβουμε ότι) φταίμε γι΄ αυτό εμείς, συνάγεται όμως και από εκείνο το «μας», που δηλώνει τον συλλογικό εαυτό, φως φανάρι, ότι αναγνωρίζεται απολύτως η καθολική ιδιότητα του Θεού, αλλά και το «συναμφότερον» του ανθρώπου. Μέσα σ΄ όλα αυτά όμως ενυπάρχει μια ανθρωπομορφική εννοιολογία, που σημαίνει ότι ο Θεός σ΄ αυτή την παροιμία δεν εννοείται με την καθολική, ούτε με την μοναδική του έννοια, εννοείται στον πληθυντικό του αριθμό, η παροιμία μιλάει για τους θεούς, τους άμεσους προστάτες του ανθρωπίνου γένους, αυτούς δηλαδή που μεσολαβούν ανάμεσα στον Θεό και τους ανθρώπους ή, μάλλον, αυτούς που καταχρηστικά οι άνθρωποι ονόμασαν θεούς παρασυρμένοι από τις ανώτερες ιδιότητές τους, ασύγκριτες μ΄ εκείνες των γήινων. Είναι ζήτημα λογικής ερμηνείας και πνευματικής εμβάθυνσης για ν΄ αποκαλυφθούν οι βαθύτερες έννοιες μιας παροιμίας.

Ύστερα από αυτή την ιχνηλάτηση, αναρωτηθείτε, σύντροφοι: Όλα τούτα είναι συμπτώσεις; Κι αν δεν σας φτάνουν οι τόσες μαθηματικές ή φιλοσοφικές αποδείξεις, πάρτε ακόμα μία:
ΕΨΙΛΟΝ = 5 + 700 + 10 + 30 + 70 + 50 = 865 = ΕΛΕΥΣΙΣ ΔΙΑ = 5 + 30 + 5 + 400 + 200 + 10 + 200 + 4 + 10 + 1 = 865. Το Δελφικό Ε. Το σήμα των Ολυμπίων. Χαραγμένο ακόμα και στην μπάλα της καλαθόσφαιρας. Του μπάσκετ, αν έχετε ακουστά ...;
Κι αν δεν σας φτάνουν ούτε αυτά, ε, ψάξτε στο Internet με οδηγό την φράση «αποκωδικοποίηση της Ελληνικής σημαίας» και θα βρείτε ότι: ΟΙ ΕΨΙΛΟΝ = 945 = ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ. Και, επίσης: Η ΟΜΑΣ Ε = 324 = ΑΓΝΟΣ = ΕΛΛΗΝΑΣ.
Ε, τώρα, τόσα πολλά παραδείγματα θα έπρεπε να σας πείσουν, ότι μπορεί να είναι όντως μια παλιά κωδικοποιημένη υπόσχεση για επιστροφή των «θεών»!
Τι λέτε;

Από την εφημερίδα Αναγγελία του Αγρινίου (κ. Φλωρόπουλου)

Πηγή:http://diaelefsis.pblogs.gr/2009/09/iati-oi-ellhnes-perimenoyme-toys-dikoys-mas-eoys.html

Σταυρός: Το Αρχαίο Ελληνικό σύμβολο του Θεού Ήλιου-Δία

2011-02-21T12:17:00.005+02:00

Το πανάρχαιο σύμβολο του σταυρού στην Κνωσό το 1600 π.Χ.

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί η ελληνική σημαία φέρει ισοσκελή σταυρό και όχι τον ανισοσκελή χριστιανικό;
Η πιθανότερη απάντηση είναι ότι οι κατασκευαστές του εθνικού σύμβολου... πρέπει να γνώριζαν περισσότερα από ότι νομίζαμε!

Ο ισοσκελής σταυρός ήταν ανέκαθεν ιερό σύμβολο των θαλασσοπόρων Ελλήνων, μιας και συμβόλιζε τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Οι θαλασσοκράτορες Κρήτες αλλά και γενικότερα οι θαλασσινοί Έλληνες με τα αναρίθμητα νησιά και τα ποντοπόρα ταξίδια τους, όφειλαν να γνωρίζουν στοιχεία προσανατολισμού με κάθε δυνατή λεπτομέρεια.
Κάτι που ίσως οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν σήμερα, είναι οτι η Ελληνική σημαία στην σημερινή της μορφή ,αποτελούσε την σημαία των Ελληνικών Πολεμικών πλοίων που καθορίστικε με το Προεδρικό διάταγμα 540 στις 15 Μαρτίου 1822 . Μετά την κατάργηση της εμπορικής ναυτικής σημαίας το 1828 καθιερώθηκε ως Ναυτική σημαία της Ελλάδας. Περισσότερα για το συγκεκριμένο θέμα μπορείτε να διαβάσετε και στο άρθρο μας: "Οι Ελληνικές σημαίες και η ιστορία τους".

Ένα αρχαίο σύμβολο των Σαρακατσάνων

Τό δεύτερο μέρος πού αποτελεί τό δεύτερο συνθετικό τής λέξεως Σαρακατσάνοι, είναι η ρίζα -ΚΑΣ (-ΚΑΤΣ).
Η ρίζα ΚΑΣ εμπεριέχει δύο πανάρχαιες ένοιες μέ συμβολικό χαρακτήρα. Στούς Σαρακατσάνους, η ρίζα -ΚΑΣ εμπεριέχεται στή λέξη κατσούλα πού σημαίνει τό καλύβι, ή τό επάνω κωνικό μέρος τού παραδοσιακού τους καλυβιού, καί τά ξύλα πού αποτελούν τόν οπλισμό τής Κατσούλας, τά λένε κατσουλόξυλα. Τά κατσουλόξυλα σχηματίζουν έναν κώνο καί ενώνονται στήν κορυφή σέ μία στεφάνη πού εμπεριέχει έναν σταυρό. Η ρίζα -ΚΑΣ διασώζεται ώς σήμερα στό ρήμα κατσιάζω δηλαδή ζαρώνω, σουφρώνω όπως τά καυσόξυλα σουφρώνουν πρός τήν κορυφή τής καλύβας σχηματίζοντας κώνο.

Οί Σαρακατσάνοι, σταυρός σαν αρχαϊκός παλαιότερα, όταν έλεγαν κατσούλα ενοούσαν όλο τό καλύβι τό όρθο. Κατσούλα επίσης λένε καί τήν κωνική κουκούλα τής κάπας. Η λέξη κατσούλα προέρχεται από τήν λέξη κασούλα όπως αναγράφεται στίς Προκοπίου Ιστορίαι (4, 26). Η λέξη ΚΑΣούλα εμπεριέχει τήν ρίζα -ΚΑΣ η οποία μέ παραφθορά προφέρεται ΚΑΤΣ.
Η ετυμολογική της σημασία είναι οτι εμπεριέχει τήν ένοια τού ενώνω, τού συγκεντρώνω, ταυτίζω, αδελφώνω όπως όλα τά κατσουλόξυλα στήν κορυφή τής κατσούλας – καλύβας στόν σταυρό.

Στόν Όμηρο η ένοια τού κασις αναφέρεται ώς ένωση, αδέλφωμα, (ΙΛΙΑΔΑ Ζ430, Ο545, ΟΔΥΣΕΙΑ Δ155) κατά συνέπεια αποκαλούνται έτσι καί τά αδέλφια, εξ` ού καί η Ομηρική λέξη κασίγνητοι (ΙΛΙΑΔΑ Δ155, Ε359). Οί Σαρακατσαναίοι διασώζουν αυτή τήν πανάρχαια ένοια κάτσα (=η ένωση τών ποδιών, τό ωκλαδών (σταυροπόδι), η ένωση δύο ατόμων, δηλ. η αδελφο-ποίηση στά σταυραδέλφια, τό νήμα πού προέρχεται από τήν ένωση δύο νημάτων στριμένων ή περισσότερων, τό αποκαλούν κατσελωτό. Η ρίζα -ΚΑΣ έχει προέλθει από τήν μητρική της ρίζα -ΚΑ μία πανάρχαια Ελληνοπελασγική ρίζα πού τή συναντούμε στίς αρχαιότερες Ελληνικές γραφές, στήν Γραμμική Α` καί Γραμμική Β` (Περιοδικό ΔΑΥΛΟΣ, τεύχος 126, Ιούνιος 1992, σελ. 5,6,7,8) τής Μινωικής καί Προμινωικής περιόδου. Από τήν ρίζα -ΚΑ προήλθε η ρίζα -ΚΑΤΣ, κι` από αυτή προήλθε η λέξη κατσούλα.

Στούς Σαρακατσάνους βρίσκουμε τόν κύκλο μέ τόν σταυρό σέ κίνηση, όπως ο τροχός στόν χώρο ΚΑΤΣΑ ή ΣΤΑΥΡΩΤΟ όπως αλλιώς λέγεται. Μία μορφή τού χορού αυτού χορεύεται από τέσσερεις χορευτές πού σχηματίζουν σταυρό κρατόντας τίς άκρες δύο μαντηλιών σταυρωμένα μεταξύ τους σχηματίζοντας σταυρό. Όταν χορεύουν, οι σταυροί τών μαντηλιών καί χορευτών διαγράφουν κύκλο. Ο Σταυρωτός χορός τών Σαρακατσαναίων μάς παραπέμπει στό στίχο τού Ορφικού Ύμνου πρός τιμήν τού Ηλίου: “τετραβάμοσι ποσί χορεύουν”, (Νίκου Πρεάδη: Ο Ορφέας καί οί Ορφικοί, σελ. 48, Αθηνα 1994).

Μέ σταυρό στήν αρχαιότητα συμβολίζουν τόν Θεό Ήλιο – Δία καί πιθανότατα ο χορός αυτός νά ήταν πρός τιμήν τού Θεού Ήλιου – Δία. Η ταύτιση τού σταυρού καί τού Ήλιου μπορεί εύκολα νά διαπιστωθεί εάν επισκεφθεί κάποιος τά μουσεία στή Κρήτη όπου θά βρεί πλήθος απεικονήσεων σταυρών καί ήλιων σέ λατρευτικά αντικείμενα.

Στίς πρωτοελληνικές διαλέκτους ο σταυρός λεγόταν -ΚΑΡΟΣ από τή ρίζα -ΚΑ, καί αυτή η λέξη διασώζεται σήμερα σέ όλη τήν Ευρώπη ΚΑΡΟΣ = Κ` ΡΟΣ = CROSS, αλλά καί στή λέξη καρώ πού σημαίνει τετράγωνο ή ρόμβος.
Στή ρίζα -ΚΑΣ λοιπόν βρίσκουμε τήν ένοια τού σταυρού, δηλαδή τήν ένωση “κάσις” ενός συμβόλου πού είχαν οι Σαρακατσάνοι πρίν τόν Χριστιανισμό.
Τό σταυρό στούς Σαρακατσάνους τόν βρίσκουμε όχι μόνο στήν κατσούλα τού καλυβιού, στό εσωτερικό, μά καί στό εξωτερικό τής καλύβας όπου έβαζαν εμφανώς σταυρό.

Σταυρό έχει καί τό πανάρχαιο λάβαρό τους, ο φλάμπουρας. Σταυρό έχουν καί στό χώρο ΣΤΑΥΡΩΤΟ ή ΚΑΤΣΑ.
Οί γυναίκες αλλά καί οί άνδρες παλαιότερα έφεραν σταυρό τατουάζ στό μέτωπο καί στά μπράτσα. Η εξοικείωσή τους μέ τόν σταυρό τούς έκανε καί καλούς Χριστιανούς. Οί Σαρακατσάνοι υπήρξαν “σταυρο-φορούντες” από τήν αρχαιότητα καί διέδωσαν τόν σταυρό σ` όλη τήν Ευρώπη.
Προσφάτως δέ ανεκαλύφθη λείψανο ανθρώπου στίς Αλπεις καλά διατηρημένο στούς πάγους, εις τό οποίο οί επιστήμονες δίνουν ηλικία 4.000 ετών. Τό σώμα αυτό είναι καλά διατηρημένο καί στό δέρμα του διακρίνονται τατουάζ μέ σταυρούς!
Συνοπτικά στή ρίζα -ΚΑΤΣ έχουμε τήν αρχαία ένοια τού σταυρού καί τής κατσούλας (καλυβιού), τού ορθού κονακιού τών Σαρακατσάνων.
-ΣΑΡ λοιπόν ο ορεσίβιος βοσκός κτηνοτρόφος.
-ΚΑΣ η καλύβα – κατσούλα πού φέρει τό σταυρό.
Μέ τόν συνδιασμό αυτών τών δύο αρχαίων ριζών-ενοιών έχουμε τήν προέλευση τής λέξης ΣΑΡ(α)ΚΑΤΣ(άνοι) πού σημαίνει οί ορεσίβιοι κτηνοτρόφοι, βοσκοί, πού ζούν στίς Κατσούλες, πού έχουν τόν σταυρό, ή οί σταυροφορούντες ορεσίβιοι κτηνοτρόφοι πού ζούν στίς κατσούλες.

Κρά- -> κράσιν = ένωσις -> ΚΡ’Σ -> CROSS

Σχετικά με τον Ήλιο

Ορφικός Ύμνος στον Ήλιο:

κρᾶσιν ἔχων ὡρῶν, τετραβάμοσι ποσσὶ χορεύων

Μετάφραση:
έχεις την συνένωσιν των εποχών και χορεύεις (κινείσαι κυκλικώς) με τέσσερα πόδια (ό δημιουργός των τεσσάρων εποχών του έτους)

Άρα η ένωσις (κράσις -> cross), των εποχών από τον ζωοδότη Ήλιο είναι το σύμβολο του σταυρού.
Και ως σύμβολο ενώνει τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες δημιουργώντας τον κύκλο των εποχών.

Για τον άνθρωπο που ζει τον βίο στο υλαίο πεδίο ο Θεός που του χορηγεί τα πάντα από ζωή έως όλα τα αγαθά ενώνει τα πάντα με την δύναμη του.
Όταν ο άνθρωπος φτάσει στο τέλος του βίου του, (τέλος εποχής) ο Θεός (Ήλιος) ανασταίνει τον άνθρωπο ξανά με νέα ζωή και νέο βίο εντός του υλαίου πεδίου.
Έτσι ο ισοσκελής σταυρός είναι σύμβολο ένωσης ζωής και ανάστασης.
Σε αυτήν την μεταφυσική πεποίθηση βασίζεται και η θεωρία της μετενσάρκωσης όπου ο άνθρωπος ως ψυχή δεν χάνεται δεν πεθαίνει αλλά επανενσαρκώνεται σε νέο σώμα ως μία φυσική ανάσταση.

Η όλη ιδέα προέρχεται από τον κύκλο του Ηλίου και την δημιουργία των 4 εποχών.

Η σχέση του σταυρού με τον Θεό Διόνυσο ίσως είναι ότι η λέξη κάρος από την οποία προέρχεται η λέξη Cross, σημαίνει την μέθη και τον βαθύ ύπνο όμοιο θανάτου. Και η επαναφορά από τον μεθυστικό ύπνο είναι η συμβολική ανάσταση.

Στα σημερινά μαθηματικά το σύμβολο της ένωσης 2 αριθμών είναι + δηλαδή ένας σταυρός.

Σε επίπεδο συναισθημάτων η ένωση σημαίνει αδελφοποίηση και κατά αυτήν την έννοια την χρησιμοποιεί και ο Όμηρος.

Σε επίπεδο θεουργικό η ένωση σημαίνει ένωση με το Θείο και σημαίνει θέωση.

Περί της λέξεως Κάρος από την οποία παράγεται η λέξη Cross που στα νεοελληνικά σημαίνει σταυρός.

Κάρος: όνομα νόσου. (Lexicon artis grammaticae)

Κάρος από το Κηρ την θανατοιφόρο μοίρα. (Etymologicum Gudianum)

Κάρος η εξ οινοποσία εγινόμενη μέθη και παραφορά (SUDA vel Suidas A.D. 10)

Έτσι από την θανατηφόρο μοίρα (κάρος) περνάμε στην αναζωογονική δύναμη του Ηλίου που σαν από μέθη ξυπνά την ψυχή μέσα σε νέο σώμα μετά τον υλικό θάνατο βάση της μυθολογίας του Ηλίου που αναγεννάτε.

Τα Αρχαία Ελληνικά Σταυρόσχημα είδωλα της Χαλκολιθικής εποχής

Σταυρόσχημα ειδώλια έχουν βρεθεί και στην Χαλκολιθική εποχή πριν ο σταυρός γίνει ηλικακό σύμβολο και αποκτήσει όλη την προαναφερθείσα μυθολογία του “Κάρου”, της θανατηφόρας μοίρας και της αναγέννησης της ζωής.

Το Ειδώλιο του Πωμού είναι ένα προϊστορικό γλυπτό. Βρέθηκε κοντά στο κυπριακό χωριό Πωμός, στην επαρχία της Πάφου. Είναι φτιαγμένο από πικρόλιθο και χρονολογείται περίπου στο 3.000 π.Χ., στη Χαλκολιθική εποχή. Σήμερα βρίσκεται στο Κυπριακό Μουσείο στην Λευκωσία. Η εικόνα του χρησιμοποιείται στην όψη των κυπριακών νομισμάτων του ενός και των δύο ευρώ.

Το ειδώλιο είναι σταυρόσχημο, παριστάνει δηλαδή έναν άνθρωπο με τα χέρια ανοιχτά σε σχήμα σταυρού. Τέτοια σταυρόσχημα ειδώλια βρέθηκαν αρκετά στην Κύπρο, καθώς στην εποχή τους φαίνεται ότι ήταν διαδεδομένα ως φυλαχτά για τη γονιμότητα, ενώ η συμβολική τους σημασία φαίνεται να ήταν η ευχή για καλή γέννα, κάτι που υπογραμμίζεται από το γεγονός ότι μερικές φορές το οριζόντιο τμήμα του ειδώλιου (τα απλωμένα χέρια) αντικαθίσταται από μια δεύτερη ανθρώπινη μορφή σε οριζόντια θέση.

Οι ανθρώπινες μορφές παριστάνονται είτε χωρίς σημάδια για το φύλο τους είτε με δυο μικρές προεξοχές στο στήθος σαν μαστούς.

Απεικονίζονται σχεδόν πάντα σε καθιστή θέση.

Σε παρόμοια ειδώλια της περιόδου υπάρχει στην κορυφή μια τρύπα που επέτρεπε να φοριέται το αγαλματάκι στο λαιμό. Ένα τέτοιο σταυροειδές φυλαχτό φαίνεται να φέρει κρεμασμένο στο λαιμό και η ίδια η μορφή που εικονίζεται στο ειδώλιο του Πωμού.
Το ειδώλιο του Πωμού αποτελεί ένα χαρακτηριστικό είδος προϊστορικής τέχνης της Κύπρου η οποία είναι συγγενής με την Κυκλαδική τέχνη της ίδιας περιόδου.
Παρόμοια σταυρόσχημα ειδώλια από την Κύπρο μπορεί κανείς να δει και στη συλλογή Ζιντίλη στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα.

Άλλα παρόμοια ειδώλια της Χαλκολιθικής εποχής της Κύπρου

Η μορφή της σταυρόμορφης φιγούρας είναι στην πραγματικότητα ένας συνδυασμός δύο μορφών. Μιας όρθιας φιγούρας και μιας φιγούρας στην αγκαλιά αυτής σε οριζόντια στάση. Ο γλύπτης τοποθετόντας την οριζόντια φιγούρα πάνω στην κάθετη δίνει την εντύπωση ότι η όρθια φιγούρα έχει τα χέρια ανοιχτά. Μια τρύπα στην κορυφή της όρθιας φιγούρας δηλώνει την χρήση του αγαλματίου ως κρεμασστό στο λαιμό.

Αυτή η διπλή φιγούρα είναι πολύ σπάνια στην Κύπρο και έχει ερμηνευτεί σαν μια μητέρα να κουβαλάει το παιδί της, ή ζευγάρι να ερωτοτροπεί, ή ένα φυλαχτό με μαγικές ιδιότητες δύο διδύμων μορφών σε αυτή την στάση.

Αν η σταυροειδής φιγούρα συνδέεται με γυναίκα να κρατάει στην αγκαλιά παιδί τότε ίσως είναι φιγούρα αρχέτυπο για την Θεά Εστία που αναπαριστάτε με παιδί στην αγκαλιά στους Έλληνες (πηγή Αθανάσιος Σταγειρίτης, Ωγυγία, Θεά Εστία).

Διαβάστε το: http://www.ellinikoarxeio.com/2010/11/ancient-hellenic-symbol-of-cross.html#ixzz19dNJycwM

Πηγή:
http://www.greatlie.com/ellinismos/arxaiologia/1655-stauros-to-arxaio-elliniko-sumbolo-tou-theou-iliou-dia.html

ΑΡΧΑΙΑ ΚΥΘΝΟΣ

2010-12-13T10:49:00.004+02:00

Ενα κτίριο που συνδέεται άμεσα με τη δημόσια ζωή των αρχαίων κατοίκων της Κύθνου, το Πρυτανείο, ήρθε, όπως όλα δείχνουν, στο φως κατά την αρχαιολογική έρευνα που διεξήχθη το

περασμένο καλοκαίρι από τον καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κ. Αλέξανδρο ΜαζαράκηΑινιάν . Πολυάριθμα ευρήματα, μεταξύ των οποίων πήλινα γυναικεία ειδώλια, αγγεία πόσης, μολύβδινα σταθμία, πλήθος υφαντικών βαρών, ακόμη και ένα σιδερένιο εγχειρίδιο που χρονολογούνται από τους όψιμους κλασικούς χρόνους συνηγορούν σε αυτή την πρόταση, αν και, όπως λέει ο κ. Μαζαράκης η ανασκαφή θα πρέπει να συνεχιστεί ώστε να υπάρξει σαφής απάντηση.

Παράλληλα όμως πραγματοποιήθηκε και η υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα στον όρμο Μανδράκι της Κύθνου, όπου έχουν εντοπιστεί τα καταποντισμένα κατάλοιπα του αρχαίου λιμανιού του νησιού.Ενα ορθογώνιο κτίριο (διαστάσεων 17Χ10 μ.) της κλασικής περιόδου είναι αυτό το οικοδόμημα στο οποίο έχουν αποκαλυφθεί ήδη δύο εστίες, μία πρόχειρη και μία κτιστή γεμάτη από στάχτη, καρβουνάκια αλλά και πολλά ευρήματα. «Ολα τα στοιχεία φανερώνουν ότι έχουμε να κάνουμε με οικοδόμημα δημόσιου χαρακτήρα εντός του οποίου υπήρχε και χώρος με λατρευτικό προορισμό. Σε συνδυασμό με τα ευρήματα των ανασκαφών από άλλα σημεία της αρχαίας πόλης δεν αποκλείουν ότι στην περιοχή αυτή βρισκόταν η αναζητούμενη Αγορά της Κύθνου» λέει ο κ. Μαζαράκης-Αινιάν. Ο ίδιος εξάλλου προσθέτει ότι στο κτίριο πραγματοποιήθηκαν σημαντικές επισκευές κατά την ελληνιστική περίοδο πιθανώς ύστερα από καταστρεπτικό σεισμό.Βρυόκαστρο ή Ρηγόκαστρο είναι η σημερινή ονομασία της αρχαίας πόλης της Κύθνου, που είναι ολόκληρη κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος. Οπως προκύπτει μάλιστα από τις πηγές, η ονομασία Κύθνος είναι η αρχαία ενώ η παλαιότερη επιγραφή που έχει βρεθεί ως τώρα στο νησί χρονολογείται από το α΄ μισό του 7ου π.Χ. αιώνα και είναι γραμμένη σε δωρική διάλεκτο. Η πόλη περιβάλλεται από τοίχος σε μήκος 2.500 μέτρων και καταλαμβάνει έκταση 300 στρεμμάτων. Εχει ακρόπολη, ιερά ενώ υπήρξε σημαντική ναυτική δύναμη με επαφές στον αιγαιακό και μεσογειακό χώρο, όπως προκύπτει κυρίως από τα ευρήματα του ιερού της, τα οποία προέρχονταν από την Κάτω Ιταλία και τη Σικελία ως τη Φοινίκη.

Βαρίδια, δαχτυλίδι και άγκυρα στο αρχαίο λιμάνι

Α ρχαίοι λίθοι διαφόρων διαστάσεων, ορισμένοι από τους οποίους ήταν δόμοι κατεργασμένοι, και ανάμεσά τους πολυάριθμα ευρήματα εντοπίστηκαν στο αρχαίο λιμάνι που βρίσκεται στον όρμο Μανδράκι σε βάθος περίπου τεσσάρων μέτρων. Ανάμεσα στα ευρήματα συγκαταλέγονται πολυάριθμα θραύσματα από μολύβδινα βαρίδια, ένα χάλκινο δαχτυλίδι, πήλινο σφράγισμα, μια μικρή λίθινη άγκυρα, ορισμένα λίθινα βαρίδια κ.ά. Πέρυσι εξάλλου είχαν ανελκυσθεί μαρμάρινα γλυπτά της ρωμαϊκής περιόδου.

«Στο σημείο αυτό εικάζουμε ότι υπήρχαν νεώσικοι (στέγαστρα για τα αρχαία πλοία) και σε αυτό συνηγορεί και η παρουσία τριών σφονδύλων από αράβδωτους κίονες. Στην Υστερη Αρχαιότητα, όμως, όταν πλέον η πόλη και το ναυτικό της ήταν σε παρακμή, τα ανοίγματα αυτά της παράκτιας οχύρωσης σφραγίστηκαν για προστασία» λέει ο κ. Μαζαράκης-Αινιάν. Υπό τη διεύθυνση του ιδίου και του αρχαιολόγου δρος Δημήτρη Κουρκουμέλη (από την πλευρά της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων) διεξάγεται ενάλια ανασκαφή.

Διαβάστε περισσότερα:http://www.tovima.gr/default.asppid=2&ct=4&artId=370480&dt=30/11/2010&dt=13/12/2010

Ας ενώσουμε τις καρδιές μας για τη Μαρία!

2010-11-05T13:57:00.004+02:00

ΕΠΕΙΓΟΝ!!!

Φίλες και φίλοι μου, σας απευθύνω μια επείγουσα έκκληση για ένα ζήτημα κυριολεκτικά ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ!

Πρόκειται για μία αγαπημένη φίλη από τη Λευκωσία, τη Μαρία Δημητρίου, η οποία είναι 25 ετών και πάσχει από μία σπάνια νευρολογική νόσο, το σύνδρομο Behcet-Αδαμαντιάδη ή “Neurobehcet disease”, που προσβάλλει ταυτόχρονα πολλά όργανα του ανθρώπινου σώματος. Η νόσος αυτή της έχει προκαλέσει ρευματοειδή αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, επιληπτικές κρίσεις, χρόνια εγκεφαλίτιδα λόγω φλεγμονής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, καθώς και μειωμένη όραση και ακοή.

Επιπλέον, έχουν κάνει την εμφάνισή τους μια σειρά από καρκινικοί όγκοι κοντά στην υπόφυση, αλλά και στην κοιλιακή χώρα, πράγμα που κάνει την κατάσταση ακόμα πιο απελπιστική.Η Μαρία έχει κάνει μια σειρά από χειρουργικές επεμβάσεις στην Κύπρο και στην Αγγλία, χωρίς θεαματικά αποτελέσματα, ενώ αναγκάζεται να παίρνει σχεδόν σε καθημερινή βάση ισχυρά παυσίπονα, μορφίνη και κορτιζόνη, προκειμένου να αντέχει τους φρικτούς πόνους. Μέχρι στιγμής η μόνη ελπίδα φαίνεται πως έρχεται από το Mayo Clinic των Η.Π.Α., μια κλινική με ιδιαίτερη εξειδίκευση στη συγκεκριμένη νόσο.
Το πρόβλημα είναι πως το υπουργείο Υγείας της κυπριακής κυβέρνησης αρνείται να καλύψει τα υψηλά έξοδα νοσηλείας, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος, κατά τη διάρκεια του οποίου η υγεία της Μαρίας επιδεινώνεται δραματικά.Για το λόγο αυτό, η οικογένεια της Μαρίας αναγκάστηκε (μετά από προτροπή των γιατρών και πολλών φίλων) να ανοίξει λογαριασμούς στην Ελληνική Τράπεζα και στη Νέα ΣΠΕ ( Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία) Αγλαντζιάς, προκειμένου να συγκεντρωθεί το χρηματικό ποσό που απαιτείται για να μεταφερθεί η Μαρία στο Mayo Clinic και να υποβληθεί στις απαραίτητες εξετάσεις και επεμβάσεις. Οι γιατροί που την παρακολουθούν τονίζουν πως το ταξίδι πρέπει να γίνει μέσα στον επόμενο μήνα, καθώς δεν υπάρχει πλέον καιρός για χάσιμο και τα περιθώρια συνεχώς στενεύουν. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως η ζωή της κρέμεται πλέον από μια κλωστή.Η ίδια η Μαρία γνωρίζει πολύ καλά την κρισιμότητα της κατάστασής της (μας ενημερώνει συχνά μέσα από το ιστολόγιό της, αλλά και με sms στα κινητά μας τηλέφωνα, μόνο που αποφεύγει να μιλήσει σε κινητό, λόγω της ακτινοβολίας) και το μόνο που ζητάει είναι όση ζωή της απομένει να είναι κατά το δυνατό ποιοτική, πράγμα που σημαίνει να μην πονάει και να μπορεί να εκτελεί βασικές λειτουργίες και να αυτοσυντηρείται. Ό,τι δηλαδή για όλους εμάς θεωρείται δεδομένο και αυτονόητο, για εκείνη είναι το στοίχημα και το όνειρό της ζωής της…

Θέλω επίσης να τονίσω πως η Μαρία είναι μια κοπέλα περήφανη και αξιοπρεπής και δεν ήθελε με τίποτα να ανοιχτεί λογαριασμός για χάρη της. Εγώ ο ίδιος την παρακαλούσα για μήνες μέσω e-mail και γραπτών μηνυμάτων και η μόνιμη απάντησή της ήταν πως δε θέλει να γίνει αποδέκτης εράνου και “ελεημοσύνης”. Τον τελευταίο μήνα όμως η επιδείνωση της υγείας της ήταν αλματώδης, έτσι αναγκάστηκε να συμφωνήσει, με μοναδικό όρο να μη δημοσιευτεί η φωτογραφία της.

Γνωρίζοντας πόσο δύσκολο είναι, στην άσχημη οικονομική συγκυρία που διανύουμε, να στερηθούμε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό, σας ζητώ να αγκαλιάσουμε όλοι μαζί αυτό το γενναίο κορίτσι, που παλεύει καθημερινά με τις ασθένειες και το θάνατο κι όμως μπορεί ακόμα να γελά και να ονειρεύεται, δίνοντας μας κουράγιο, δύναμη ψυχής και παράδειγμα ζωής. Όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν, μπορούν να καταθέσουν την οικονομική τους βοήθεια στους παρακάτω λογαριασμούς:

1]. Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKCY2N

2]. Ελληνική Τράπεζα: CY43005001120001121054591900 – SWIFT NUMBER: HEBACY2N

Όνομα: Μαρία Δημητρίου

[Διευκρινιστικά, η «Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς» είναι μια Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία, με έδρα την Κύπρο, που ιδρύθηκε το 1948 για να προστατεύσει τα εισοδήματα των πολιτών από την εκμετάλλευση της τοκογλυφίας και που σήμερα δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς, ένας απ’ τους οποίους είναι και η συμμετοχή στην οργάνωση φιλανθρωπικών εκστρατειών. Για περισσότερες πληροφορίες:

http://aglantzia.net16.net/ ]

Υποθέτω (με κάποια επιφύλαξη) πως, αν δεν υπάρχει στην πόλη σας υποκατάστημα της Ελληνικής Τράπεζας, μπορείτε να καταθέσετε το ποσό σε κάποια άλλη τράπεζα και από αυτή να μεταφερθούν τα χρήματα στους λογαριασμούς της Μαρίας, μέσω διατραπεζικής συναλλαγής.

Πάμε, παιδιά, να κάνουμε όλοι μαζί την προσπάθειά μας!
Πιστεύω στη δύναμη της συλλογικότητας που μπορεί να κάνει θαύματα με τη βοήθεια της τεχνολογίας!Έχουμε αποδείξει ότι το διαδίκτυο μας φέρνει πιο κοντά και μας ενώνει. Ας αποδείξουμε τώρα πως δε μας ενώνουν μόνο φιλοσοφικές ανησυχίες, μουσικές προτιμήσεις και η απλή ανάγκη για επικοινωνία!Ας κάνουμε μαζί την υπέρβαση! Το ξέρω ότι μπορούμε!Δώστε ό,τι θέλει ο καθένας απ’ το υστέρημά του και διαδώστε την εκστρατεία μας σε γνωστούς και άγνωστους! Ίσως έχει κάποιος πρόσβαση σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς και σε εφημερίδες. Αν δώσουμε μεγάλη δημοσιότητα, θα το σώσουμε το κορίτσι!Όσοι θέλετε να επισκεφτείτε το αρχικό μπλογκ της Μαρίας, μπείτε στο:

http://www.mariatweety.blogspot.com/

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για την κατάστασή της και να επικοινωνήσετε προσωπικά με την ίδια,μπορείτε να της στείλετε e-mail στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

mariademetriou@ymail.com

Με τον τρόπο αυτό, μπορεί να σας στείλει και μια πρόσκληση για να μπείτε στο δεύτερο μπλογκ, το οποίο λειτουργεί μόνο για

φίλους που επιλέγει η ίδια η Μαρία, γιατί θέλει να αποφύγει διάφορους ενοχλητικούς που έγραφαν ανοησίες στο αρχικό μπλογκ.

Με αυτά σας αφήνω και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την προσπάθειά σας!

ΠΗΓΗ:

http://nekthl.blogspot.com/2010/10/blog-post_31.html

Μάχη του Μαραθώνα-Πότε ακριβώς έτρεξε ο Φειδιππίδης;

2010-10-25T14:18:00.002+03:00

Σύμφωνα με την παράδοση, το χαρμόσυνο μήνυμα της νίκης των Αθηναίων στον Μαραθώνα έφερε το απόγευμα στην Αθήνα ένας ανώνυμος οπλίτης, που αμέσως μετά την κραυγή «νικήσαμε» έπεσε νεκρός από την εξάντληση. Προς ανάμνηση αυτού του γεγονότος στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896 καθιερώθηκε ένας δρόμος αντοχής μήκους όση είναι η απόσταση Μαραθώνα - Αθήνας. Μια εντελώς πρόσφατη έρευνα ομάδας καθηγητών του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Τέξας, με επικεφαλής τον καθηγητή Ντον Ολσον, υποδεικνύει ότι η επέτειος αυτής της μάχης συμπίπτει με την έναρξη των εφετινών Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
H χρονολόγηση γεγονότων που έχουν συμβεί κατά την αρχαιότητα είναι ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα, και απαιτεί συνδυασμό πληροφοριών και γνώσεων από διαφορετικές πηγές. Κλασικό παράδειγμα αποτελεί ο καθορισμός της χρονολογίας της μάχης του Μαραθώνα. Ο πατέρας της Ιστορίας Ηρόδοτος αναφέρει ότι μόλις οι Αθηναίοι πληροφορήθηκαν την απόβαση του περσικού στρατού στην παραλία του Μαραθώνα έστειλαν τον δρομέα Φειδιππίδη στη Σπάρτη με την εντολή να ζητήσει τη βοήθεια των Λακεδαιμονίων. Ο Φειδιππίδης κάλυψε την απόσταση των 240 χιλιομέτρων που χωρίζει τις δύο πόλεις σε μόλις δύο ημέρες και βρήκε τους Λακεδαιμόνιους πρόθυμους να βοηθήσουν. Του είπαν όμως ότι εκείνη την ημέρα η Σελήνη ήταν μόλις 8 ημερών και για θρησκευτικούς λόγους το εκστρατευτικό στρώμα δεν μπορούσε να ξεκινήσει από τη Σπάρτη πριν από την πανσέληνο, δηλαδή ύστερα από έξι μέρες. Πραγματικά, το εκστρατευτικό σώμα αναχώρησε την επομένη της πανσελήνου. Οι πάνοπλοι Σπαρτιάτες περπατώντας τουλάχιστον 14 ώρες την ημέρα κάλυψαν την απόσταση έως την Αθήνα σε μόλις τρεις ημέρες, έφθασαν όμως την επομένη της μεγάλης μάχης. Αυτά τα στοιχεία που δίνει ο Ηρόδοτος αποτέλεσαν το κλειδί για τη χρονολόγηση της μάχης του Μαραθώνα, αφού η απαγόρευση της έναρξης νέας εκστρατείας ίσχυε μόνο κατά τον μήνα Κάρνειο του σπαρτιατικού ημερολογίου.
Στην αρχαία Ελλάδα το ημερολόγιο που ακολουθούσαν οι διάφορες πόλεις-κράτη ήταν σεληνο-ηλιακό. Οι μήνες άρχιζαν κατά τη νουμηνία, δηλαδή την ημέρα της νέας Σελήνης, δύο εβδομάδες πριν από την πανσέληνο, και διαρκούσαν εναλλάξ 29 ή 30 ημέρες. Επομένως, αφού η φάση της Σελήνης είναι η ίδια για όλη τη Γη, όλοι οι Ελληνες είχαν πρωτομηνιά την ίδια ημέρα. H αρχή όμως του έτους ήταν συνδεδεμένη με τον Ηλιο και τις εποχές του έτους, και δεν ήταν η ίδια για όλες τις πόλεις-κράτη. H Αθήνα είχε πρωτοχρονιά κατά την πρώτη νουμηνία μετά το θερινό ηλιοστάσιο, ενώ η Σπάρτη είχε πρωτοχρονιά κατά την πρώτη νουμηνία μετά τη φθινοπωρινή ισημερία. Επειδή μεταξύ της φθινοπωρινής ισημερίας και του θερινού ηλιοστασίου μεσολαβούν εννέα μήνες, ήταν εύκολο στους αρχαιολόγους να βρουν την αντιστοιχία μεταξύ των μηνών του αθηναϊκού ημερολογίου, το οποίο αποτελεί τη βάση χρονολόγησης για την κλασική περίοδο της αρχαιότητας, και εκείνων του σπαρτιατικού. Ο Κάρνειος μήνας των Σπαρτιατών, λοιπόν, βρέθηκε ότι αντιστοιχεί στον Μεταγειτνιώνα μήνα των Αθηναίων και με βάση το γεγονός ότι η πανσέληνος του Μεταγειτνιώνα το 490 π.X. έπεφτε κατά το σύγχρονο ημερολόγιο στις 9 Σεπτεμβρίου, υπολογίστηκε ότι η μάχη θα πρέπει να δόθηκε στις 12 του ίδιου μήνα.
Φαίνεται όμως ότι κατά τους παραπάνω υπολογισμούς έγινε ένα σημαντικό λάθος. Μεταξύ της φθινοπωρινής ισημερίας και του θερινού ηλιοστασίου μεσολαβούν 271,5 ημέρες. Αυτό το χρονικό διάστημα αντιστοιχεί σε 9 ηλιακούς μήνες των 30 και 31 ημερών, όπως αυτοί του σύγχρονου ημερολογίου, αλλά σε 9 και 1/5 σεληνιακούς μήνες των 29 και 30 ημερών του αρχαίου ελληνικού ημερολογίου. Αυτό σημαίνει ότι κατά μέσον όρο σε κάθε τέσσερις χρονιές, κατά τις οποίες στο διάστημα αυτό περιέχονται 9 νουμηνίες, αντιστοιχεί και μία χρονιά κατά την οποία στο διάστημα αυτό περιέχονται 10 νουμηνίες! Κατά σύμπτωση, όπως διαπίστωσαν οι καθηγητές του Πανεπιστημίου του Τέξας, η χρονιά της μάχης του Μαραθώνα ανήκε στη δεύτερη, πιο σπάνια, περίπτωση. Μεταξύ της φθινοπωρινής ισημερίας και του θερινού ηλιοστασίου μεσολάβησαν 10 νουμηνίες.
Ετσι, όταν ξεκίνησε η νέα χρονιά για τους Αθηναίους, είχαν ήδη περάσει δέκα μήνες για τους Σπαρτιάτες και όχι εννέα, όπως συνέβαινε συνήθως. Επομένως το καλοκαίρι του 490 π.X. ο Κάρνειος μήνας των Σπαρτιατών δεν αντιστοιχούσε στον Μεταγειτνιώνα των Αθηναίων αλλά στον προηγούμενο μήνα, τον Εκατομβαιώνα. Για να βρεθεί λοιπόν η ακριβής ημερομηνία της μάχης του Μαραθώνα θα έπρεπε απλώς να υπολογιστεί πότε έπεφτε η πανσέληνος, στο μέσον του ενδέκατου μήνα του σπαρτιατικού ημερολογίου. Ενας στοιχειώδης υπολογισμός δείχνει ότι αυτή η πανσέληνος έπεφτε στις 10 Αυγούστου του 490 π.X., οπότε και η μάχη του Μαραθώνα, που έγινε κατά τον Ηρόδοτο τρεις ημέρες μετά την πανσέληνο, θα πρέπει να συνέβη στις 13 Αυγούστου. Σύμφωνα λοιπόν με αυτούς τους υπολογισμούς, η επέτειος του μαραθώνιου δρόμου συμπίπτει με την ημέρα της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004! Μια σύμπτωση που έχει την αξία της, εφέτος που οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες ξαναγύρισαν στην πόλη από την οποία ξεκίνησαν πριν από 108 χρόνια.
Ο Κάρνειος μήνας των Σπαρτιατών πήρε το όνομά του από τον μάντη Κάρνο, ο οποίος σκοτώθηκε πέφτοντας από το άλογό του κατά τις μάχες που ακολούθησαν την εισβολή των Δωριέων στην Πελοπόννησο. Ο θεός της μαντικής Απόλλων θεώρησε τους Λακεδαιμονίους υπεύθυνους για τον θάνατο του Κάρνου και τους τιμώρησε προκαλώντας επιδημία στην πόλη τους. Για να εξευμενίσουν τον Απόλλωνα οι Σπαρτιάτες θεσμοθέτησαν τη γιορτή των Καρνείων κατά τον ομώνυμο μήνα, κατά τη διάρκεια της οποίας δεν επιτρεπόταν να ξεκινήσει εκστρατεία.
Ο Μεταγειτνιών μήνας του αθηναϊκού ημερολογίου είχε πάρει το όνομά του από τη συνήθεια των αρχαίων Αθηναίων να μετακομίζουν κατά το τέλος του καλοκαιριού। Αξίζει να επισημάνουμε ότι τη συνήθεια αυτή είχαν και οι σύγχρονοι Αθηναίοι του 19ου αιώνα। Ο Εκατομβαιών μήνας του αθηναϊκού ημερολογίου πήρε το όνομά του από τα 100 βόδια που θυσιάζονταν κάθε χρόνο προς τιμήν του θεού Απόλλωνα.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=160921&ct=33&dt=29/08/2004#ixzz13Mu8Doa6

ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ......

2010-06-21T13:56:00.002+03:00

Η δύναμη χωρίς την αγάπη σε κάνει επιθετικό.

Η τιμή χωρίς την αγάπη σε κάνει ψηλομύτη.

Το καθήκον χωρίς την αγάπη σε κάνει κακόκεφο.

Η ευθύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει αδίστακτο.

Η δικαιοσύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει σκληρό.

Η αλήθεια χωρίς την αγάπη σε κάνει κριτικό.

Η ανατροφή χωρίς την αγάπη σε κάνει ατίθασο.

Η εξυπνάδα χωρίς την αγάπη σε κάνει πονηρό.

Η ευγένεια χωρίς την αγάπη σε κάνει υποκριτή.

Η τάξη χωρίς την αγάπη σε κάνει σχολαστικό.

Η γνώση χωρίς την αγάπη σε κάνει τυραννικό.

Η περιουσία χωρίς την αγάπη σε κάνει τσιγκούνη.

Η πίστη χωρίς την αγάπη σε κάνει φανατικό.

Αλίμονο σε κείνους που τσιγκουνεύονται την αγάπη.

Αυτοί φταίνε, όταν ο κόσμος αυτοδηλητηριασθεί.

Τι είδους, λοιπόν, ζωή κάνεις, όταν δεν μπορείς Ν' ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ;

Ποιοί φοβούνται την Πυραμίδα της Θήβας;

2010-05-31T15:19:00.002+03:00

«Κάτι τους φοβίζει και απαγορεύουν την είσοδο στο εσωτερικό του λόφου του Αμφείου» δηλώνει ο Αρχαιολόγος Θεόδωρος Σπυρόπουλος, που ανακάλυψε την βαθμιδωτή πυραμίδα, αλλά που δεν ολοκλήρωσε, καθώς…μετατέθηκε ξαφνικά από την Θήβα, την οποία επισκέπτεται διαρκώς και με αμείωτο πάντα το ενδιαφέρον του για τις εξελίξεις στο θέμα. Ρωτήσαμε τον κ. Σπυρόπουλο αν υπάρχουν εξελίξεις, καθώς το όνομά του «παίζει διαρκώς σε ξένα και ελληνικά έντυπα». Απάντηση:
«Ουδεμία, εκτός μιας ομάδας Θηβαίων που αγαπούν την παράδοση και τον πολιτισμό τους, τον οποίο όμως βλέπουν να καταρρακώνεται, να βρωμίζει και να εγκαταλείπεται».

Η δική του συνεχής προσπάθεια είναι το κίνητρο της ανάσυρσης της έρευνας από την λήθη και το παρελθόν, της έρευνας που έκανε στον χώρο του Αμφείου και αποκάλυψε την μεγαλύτερη βαθμιδωτή πυραμίδα της τρίτης χιλιετίας π.Χ, η οποία έχει όλες τις προϋποθέσεις να αναδειχθεί σ’ ένα από τα μεγαλύτερα μνημεία του Ευρωπαϊκού χώρου!
«Το πυραμιδικό σχήμα» εξηγεί, «απαντάται σε όλους τους πολιτισμούς (κεντρική Αμερική – Ευρώπη – Ινδία – Αίγυπτο), αλλά η επικρατούσα θεωρία πως το συγκεκριμένο σχήμα βρέθηκε και υιοθετήθηκε στην Αίγυπτο τίθεται υπό αμφισβήτηση μετά την ανακάλυψη του εκπληκτικού μνημείου στη Θήβα, το οποίο η Ελληνική πολιτεία συνεχίζει να αγνοεί και κάθε προσπάθεια για την ανάδειξή του προσκρούει στην ειρωνεία, δοκησισοφία και το κατεστημένο, το οποίο τελεί με την εντύπωση της αλάθητης γνώσης».

Να υπενθυμίσουμε πως ο Θ. Σπυρόπουλος είχε καταθέσει την θεωρία του για την βαθμιδωτή πυραμίδα του Αμφείου στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας και ομόφωνα έγινε υφηγητής! Και θα συνέχιζε την έρευνα, αλλά η ξαφνική του «μετάθεση» άλλαξε τα σχέδια του.
Ο ίδιος θυμάται τον Απρίλη του 1973, όταν κατά την κάθ’ οδό στην πυραμίδα με τους συνεργάτες του ανακάλυψαν το «θαύμα της κατασκευής», που ερχόμενο στην επιφάνεια «θα συγκλονίσει όχι μόνο την τοπική κοινή γνώμη, που θα χαρεί για το λαμπρό μνημείο που διαθέτει, αλλά θα ανακινήσει και θα ακυρώσει πολλές ψευδεπίγραφες θεωρίες». «Η απόσταση από τον δρόμο Αγίου Αθανασίου – Λαϊου, μέχρι το εσωτερικό της πυραμίδας είναι περίπου 50 εκατοστά και το μόνο που χρειάζεται είναι τολμηρή απόφαση, για την οποία διερωτώμαι ποιος δεν έχει το θάρρος να πάρει, ώστε να μπούμε μέσα και να διαπιστώσουμε πως εκεί υπάρχει το μεγαλύτερο, λαμπρότερο και τεχνικότερο μνημείο του προϊστορικού μας πολιτισμού» καταλήγει ο κ. Σπυρόπουλος, ευχόμενος ο αγώνας των λίγων έστω Θηβαίων να συνεχιστεί, ώστε να διαφωτίσουν τους επικεφαλείς της πολιτείας και της επιστήμης να ερευνήσουν τον Αμφείο Λόφο!!!
Θ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: «Στον λόφο του Αμφείου υπάρχει η Πυραμίδα των Θηβών»

Εκδήλωση με θέμα «Θηβαϊκά Δρώμενα σε Αρχαίους και Σύγχρονους Καιρούς» πραγματοποίησε στο συνεδριακό κέντρο Θήβας, με εισηγητή τον Αρχαιολόγο Θεόδωρο Σπυρόπουλο, ο Σύλλογος Πολιτιστικής Ανάπτυξης Θήβας «ΛΑΪΟΣ».

«Το περιεχόμενο της σύζευξης, των δρώμενων της αρχαιότητας και του σήμερα, είναι συγχρόνως και αντίθεση. Στην αρχαιότητα είχαμε μια πόλη των Θηβών η οποία ακτινοβολούσε από δημιουργικότητα και πολιτισμό και σήμερα έχω την αίσθηση ότι η πόλη δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο που βρισκόταν στην αρχαιότητα» είπε σε δηλώσεις του ο κ. Σπυρόπουλος και συνεχίζει «στην απώτερη αρχαιότητα η Θήβα έχει να παρουσιάσει μερικά έξοχα μνημεία που την κατατάσσουν στην πρώτη σειρά των μεγάλων αρχαιολογικών χώρων της Ελλάδος. Η δόξα της συνέχισε και στους μεταγενέστερους χρόνους έτσι ώστε ο ένας κύκλος από τους κύκλους των τραγικών της αρχαιότητας να είναι ο θηβαϊκός που τροφοδότησε την Αττική τραγωδία».

Ο κ. Σπυρόπουλος στη συνέχεια αναφερόμενος στην σημερινή κατάσταση των αρχαιολογικών χώρων της Θήβας τόνισε ότι «αισθάνεται κανείς πικρία για την εικόνα που παρουσιάζουν τα μνημεία μας, πάνω στα οποία αποτυπώθηκε το μεγαλείο και η λαμπρή περιπέτεια του Ελληνισμού στη Θήβα. Της αξίζει μια καλύτερη τύχη και αν η δική μου παρουσία σήμερα εδώ έχει την δυνατότητα να συμβάλλει στην αφύπνιση των πολιτών ώστε να δώσουμε ξανά στη Θήβα τον προορισμό της, θα ήμουν πολύ ευχαριστημένος, είπε χαρακτηριστικά.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ

Παράλληλα ο αρχαιολόγος αναφέρθηκε, μετά από ερώτηση δημοσιογράφου, και στην πρόταση του ιδρύματος Πάκαρντ να προχωρήσει σε ανασκαφές. Ο κ. Σπυρόπουλος έκανε αναφορά στον δάσκαλο του κ. Μαρινάτο που την δεκαετία του 70 τον παρακίνησε, όπως λέει χαρακτηριστικά, να κάνει ένα σχέδιο προσδιορισμού του ανακτορικού συγκροτήματος του Καδμείου. «Στόχος ήταν να σωθεί το ανάκτορο από την οικοπεδοποίηση, διότι την εποχή εκείνη που ήταν η δικτατορία, είχε προταθεί από κάποιους φορείς της πόλης να κτιστεί στην θέση της δημοτικής αγοράς η Λέσχη των Αξιωματικών και στο επόμενο οικοδομικό τετράγωνο να κατασκευαστούν πολυκατοικίες και τα αρχαία να μείνουν στα υπόγεια. Ευτυχώς η πρόταση αυτή δεν πέρασε και η δική μας πρόταση ήταν να απαλλοτριωθούν αυτά τα δύο οικοδομικά τετράγωνα ώστε να δημιουργηθεί ένας πνεύμονας οικιστικός και πολιτιστικός ο οποίος θα προστατεύσει και θα αναδείξει το Ανάκτορο. Χαίρομαι που υπάρχει ένας φορέας που θέλει να συνεχίσει τις ανασκαφές αυτές που καθυστέρησαν πολλά χρόνια. Η απαλλοτρίωση έγινε για να αναδειχθεί το Ανάκτορο του Κάδμου και αυτό δεν μπορεί να μετατίθεται συνεχώς για το απώτερο μέλλον. Πρέπει να γίνει τώρα».

ΑΜΦΕΙΟΝ ΚΑΙ ΠΥΡΑΜΙΔΑ

Ο κ. Σπυρόπουλος μίλησε όπως ήταν φυσικό και για τον λόφο του Αμφείου εκεί που όπως υποστηρίζει ο ίδιος βρίσκεται η πυραμίδα των Θηβών. «Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι η τύχη του μνημείου. Περί της τύχης και της μορφής του Μνημείου υπέβαλλα διατριβή επί υφηγεσία στο μεγαλύτερο πνευματικό ίδρυμα της χώρας μας, το πανεπιστήμιο Αθηνών, που εγκρίθηκε ομοφώνως. Σήμερα υπάρχουν διαπρεπής επιστήμονες, όπως ο κ. Ράμπαχ που είναι μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και ανασκαφέας ενός τύμβου στην Ολυμπία, που χαρακτηρίζουν το Αμφείον… Πυραμίδα. Και από την εξωτερική του μορφή ότι είναι βαθμιδωτό συμφωνούν άπαντες. Είναι λυπηρό ότι ο σημερινός έφορος αρχαιοτήτων κ. Αραβαντινός, στο συνέδριο που έγινε πέρυσι στο Ούντινε, δεν είχε το θάρρος να κρατήσει την σειρά ομιλίας σύμφωνα με το πρόγραμμα. Για να αποφύγει την κριτική εναντίον του άλλαξε την σειρά και μίλησε μετά από εμένα. Εκεί όμως, όταν εμφανίζεται στα Διεθνή συνέδρια, φοβάται να πει ότι το μνημείο δεν υπάρχει. Εκεί λέει ακριβώς τα αντίθετα. Όταν εκεί υποστηρίζει ότι στον χώρο του Μουσείου βρήκε ένα μνημείο με πλινθοκατασκευή το οποίο είναι όμοιο με εκείνο που ανακάλυψα εγώ στην κορυφή του λόφου του Αμφείου, αφήνω την κρίση σε εσάς».

Που είναι η αλήθεια και ποιο το ψέμα για την Πυραμίδα του Αμφείου….;

Τι βρήκε ο Α. Κεραμόπουλος, που έσκαψε από την ανατολική πλευρά του λόφου, την οποία έκοψε ο παλιός εθνικός δρόμος Αθήνας – Λαμίας; Στο πάνω μέρος είναι ο τύμβος , από κάτω είναι μια ζώνη με λευκό χρώμα , μετά το κάτω τμήμα του λόφου και μετά ο δρόμος που οδηγούσε προς την πλατεία. Ο Α. Κεραμόπουλος και αργότερα κάποιος άλλος αρχαιολόγος ερεύνησε την κορυφή του λόφου, αλλά και οι δυο δεν ευτύχησαν να βρουν ένα ταφικό μνημείο. Ο Παυσανίας όμως, αντιγράφοντας την τοπική παράδοση λέει πως εκεί υπάρχει κοινός τάφος για τον Ζύθο και τον Αμφίωνα. Ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος ξεκίνησε δοκιμαστικά κι έπεσε πάνω στον τον τάφο. Πρόκειται για έναν τεράστιο κιβωτιόσχημο τάφο, τον μεγαλύτερο στον Ελλαδικό χώρο, που μέσα είχε δυο αποθέτες, που αντιστοιχούν σε δυο νεκρούς. Μέσα στον τάφο και λίγο έξω από αυτόν βρήκαν 4 χρυσά κοσμήματα και άλλα μικρά κομματάκια από χρυσό διάκοσμο, τα οποία δεν ήσαν στη θέση τους, γιατί ο τάφος ήταν κλεμμένος.

Σκάβοντας με την ομάδα του (8 – 10 άτομα από την Θήβα), από το κέντρο του τύμβου, κατέβηκαν ένα πηγάδι 20 μέτρων και ανακάλυψαν ότι όλος ο λόφος του Αμφείου δεξιά και αριστερά ήταν κομμένος σε καταπληκτικές γαλαρίες ύψος 5 μ. και πλάτος 1,5 μ. , ενώ συνέχεια εύρισκαν κόχες. Τις γαλαρίες είχε δει και ο Α. Κεραμόπουλος όταν κόπηκε ο δρόμος. Αρχαιολογικό δελτίο 3/1917, σελ. 388, αλλά θεωρούσε πως ήσαν υδραγωγείο. Σκάβοντας και διατρέχοντας όλες τις γαλαρίες έφτασαν στην ΒΑ πλευρά, όπου άκουγαν τα βήματα των περαστικών απ’ έξω. «Πρόθεσή μας ήταν να ρίξουμε το μικρό χωμάτινο χώρισμα που υπήρχε , ώστε να βγούμε στον δρόμο και να συνεχίσουμε ευκολότερα από το να κατεβαίνουμε διαρκώς με ανεμόσκαλα από το πηγάδι, αλλά δεν προλάβαμε. Μετατέθηκα ξαφνικά και το πηγάδι γέμισε τσιμέντο…» συνεχίζοντας την περιγραφή ο Θ. Σπυρόπουλος.

Οι αρχαιολόγοι τότε αιφνιδιάστηκαν για να παραδεχθούν ότι το μνημείο είναι ενιαίο κι έτσι άρχισε η πρώτη κριτική και ο πόλεμος για την χρονολόγησή του. Για τον λόγο αυτό δε, ήρθε στην Θήβα ο 80χρονος Γερμανός καθηγητής της Βιέννης Φριτς Σταινμάγιερ, ο οποίος δέχτηκε τα πάντα, πλην όμως ζήτησε από τον Θ. Σπυρόπουλο να κατεβάσει την χρονολογία. «Μα αν κατεβάσω την χρονολογία τότε χάνει την αξία του το μνημείο το οποίο δεν βρίσκεται στην ουρά της εξέλιξης αλλά στην κορυφή αφού είναι το αρχαιότερο τυμβοειδές μνημείο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη» είχε απαντήσει τότε ο Έλληνας Αρχαιολόγος..

Σήμερα 30 χρόνια μετά τις αξιολογήσεις του Θ. Σπυρόπουλου, ουδείς στην διεθνή βιβλιογραφία αμφισβητεί ότι το Αμφείο χρονολογείται το 2.500 π.χ, ότι τα χρυσά κοσμήματα και τα ευρήματα ανήκουν σε μια εποχή που συμπορεύεται με την παράδοση και ότι πρόκειται για τον διπλό τάφο των Ζύθου και Αμφίωνα. Οι αντιρρήσεις που υπάρχουν, αφορούν την πυραμίδα και είναι λίγες. Μερικοί δε από τους διαπρεπέστερους σήμερα αρχαιολόγους του κόσμου, όπως η Ζανέτ Φορσέ, ο Μαράν, ο Ράμπαχ (ανασκαφέας της Ολυμπίας) μιλούν για τον μεγαλύτερο τύμβο της Ελλάδας που έχει τη μορφή γήινης πυραμίδας.Το Αμφείο!

«Οι αντιδρώντες έχουν την εντύπωση ότι παλιότερα στην Ελλάδα κατοικούσαν μόνο τσοπάνηδες και ψαράδες. Δηλαδή, ενώ στον περίγυρο μας υπήρχαν υψηλοί πολιτισμοί (Μεσοποταμία, Τροία Αίγυπτος, Κρήτη) η Ελλάδα κοιμάται τον ύπνο του δικαίου και αυτό γιατί έτσι αρέσει σε εκείνους που έπρεπε να εντάξουν τους “ινδοευρωπαίους” σε κάποια χρονολογία και μια από αυτές είναι το Αμφείο, το οποίο όμως τους διαψεύδει, αφού είναι αρχαιότερο από τις τυμβοχωήσεις που υποτίθεται πως συνδέονται με την εισβολή “ινδοευρωπαίων” στην Ελλάδα. Και για να στηρίξουν τις θεωρίες τους έφτασαν στο σημείο να πουν πως ο πολιτισμός στην Ελλάδα αρχίζει με την Μυκηναϊκή εποχή το 1600 π.χ και ότι τον δημιούργησαν αυτοί που ήρθαν από Ουγγαρία, Αφγανιστάν κ.α. Παραμύθια της Χαλιμάς, που δυστυχώς τα διδάσκονται σήμερα στα σχολεία μας» επεσήμανε ο Θ. Σπυρόπουλος, προσθέτοντας:

“Όχι κύριοι. Θα αναστραφεί αυτή η πορεία είτε το θέλετε είτε όχι. Θα καταλάβετε ότι στην Ελλάδα από το 2.500 π.χ μέχρι το 1750 π.χ υπάρχει μια τεράστια πολιτισμική ανάπτυξη που δεν ξανάγινε ποτέ. Όλη η Μεσογειακή ζώνη έχει επηρεαστεί από τον ελληνικό πολιτισμό. Και η ίδια η Αίγυπτος στην υιοθέτηση του πυραμιδικού σχήματος ακολουθεί την Ελλάδα. Και απόδειξη δεν αποτελεί μόνο το περίοπτο μεγαλόπρεπο ασύγκριτο μνημείο του Αμφείου. Θέτουμε υπό την κρίση της πόλης και των επιστημόνων το θέμα: Δέχεστε αυτά που περιγράφω ότι είδα, δέχεστε μήπως ότι είναι υδραγωγείο κατά τον Κεραμόπουλο ή μήπως πως αποτελεί φυσικό φαινόμενο; Ότι και να δέχεστε, αξίζει τον κόπο να διαθέσουμε ένα μεροκάματο για να αφαιρέσουμε αυτό το μικρό παραπέτασμα του χώματος και να μπούμε μέσα. Δηλώνω πως αν μπούμε μέσα, θα ανακαλύψουμε πως εκεί θα χωρέσει ολόκληρη η πόλη και είναι κρίμα να μας στερούν αυτή τη δυνατότητα”.

πηγή:http://ellas2.wordpress.com/2010/04/18/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CE%AF-%CF%86%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B8%CE%AE%CE%B2%CE%B1/

ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΞΕΠΟΥΛΗΣΑΝ ΤΟ ΜΙΣΟ ΑΙΓΑΙΟ....

2010-04-23T12:08:00.002+03:00

Ποιος εθνοπροδότης πολιτικός θα μας εξηγήσει γιατί υπάρχει «σκοτάδι» στο ραντάρ για το μισό Αιγαίο; Γιατί δεν δείχνει τις πτήσεις από τα νησιά μας στο αιγαίο;Οπως βλέπεται και στην φωτο του χάρτη απο το ραντάρ,
Εάν μπείτε θα δείτε ότι το ραντάρ του Ελ. Βενιζέλος δείχνει μόνο τα αεροπλάνα που είναι σε μια νοητή γραμμή Σητείας - Σαντορίνης- Καβάλας δηλαδή του μισού ΑΙΓΑΙΟΥ.Αυτό ρε καριόληδες προδότες και ψεύτες δεν είναι διχοτόμηση; Δείχνει όσα πετούν σε Αλβανία, νότια Σερβία, μαυροβούνιο, Σκόπια και όχι όσα για Ρόδο Μυτιλήνη Σάμο κ.λ.π.
ΑΥΤΗ, ΕΙΝΑΙ Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΝΤΑΡ ΤΟΥ AIR TRAFFIC TOY ΑΙΓΑΙΟΥ (LIVE) Πατήστε κλικ παρακάτω http://www.sv1lh.net/rdr/ να δείτε
ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΛΙΓΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ «ΦΟΡΤΩΣΕΙ». ΜΕΤΑ, ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΧΑΡΤΕΣ ΤΟΥ GOOGLEARTH. ΣΤΗΝ ΑΝΩ ΔΕΞΙΑ ΜΕΡΙΑ, ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΠΤΗΣΕΩΣ, ΤΟ ΔΗΛΩΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΤΗΣΕΩΣ, Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ, Η ΩΡΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ, ΤΟ ΥΨΟΣ ΠΤΗΣΕΩΣ, Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΚΑΦΟΥΣ ΣΕ ΜΟΙΡΕΣ, ΤΟ ΕΑΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΝΥΨΩΣΗ Ή ΚΑΤΑΒΑΣΗ, Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΤΟΥ, Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΣΚΑΦΟΥΣ, ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ, Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΗΣ ΠΤΗΣΕΩΣ, Ο ΚΩΔΙΚΟΣ - ΟΝΟΜΑ ΚΛΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΦΙΞΕΩΣ. ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΤΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΑΦΟΥ ΚΑΝΕΤΕ «ΚΛΙΚ» ΕΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ. ΤΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΠΕΡΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΝΟΗΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟ ΤΗΣ ΣΗΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, ΕΦΑΠΤΕΤΑΙ ΤΗΣ ΘΗΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΚΤΗΣ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ ΚΑΙ ΦΘΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ, ΑΦΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠ' ΕΞΩ, ΤΙΣ ΝΗΣΟΥΣ ΘΑΣΟ, ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ, ΛΗΜΝΟ, ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΙΟ, ΣΑΜΟ, ΙΚΑΡΙΑ, ΟΛΑ ΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ, ΤΗΝ ΑΜΟΡΓΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ !!!
Κάνοντας κλικ στον αερολιμένα Βενιζέλος μπορείτε να ακούσετε και τις συνομιλίες των πιλότων στο… μισό αιγαίο!

πηγή: http://esxatianasxesi.blogspot.com/2010/04/15-27.html

Tο πιο ακριβό οικόπεδο ... η Μακεδονία ...

2010-03-11T10:38:00.003+02:00

ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΗ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟ ΕΥΒΟΙΑ:Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΞΗΓΑΓΕ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΑ ΣΕ 150 ΧΩΡΕΣ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ .... Η ΕΥΒΟΙΑ (ΕΥ + ΒΙΟΣ = ΣΩΣΤΟΣ ΒΙΟΣ) ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΒΩΞΙΤΗ (ΟΛΑ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΑ) ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ... ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΕΙΣΑΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ... ΚΑΙ Η ΕΥΒΟΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ...
Η ΟΜΑΔΑ ΚΑΤΡΑΚΗ (ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕΤΣΟΒΙΟΥ) ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΟΤΙ ΑΝΗΚΕ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ 'Ε', ΕΙΧΕ ΩΣ ΕΡΓΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΥΚΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ, ΕΙΔΙΚΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΩΝ , ΟΠΩΣ ΤΟ ΟΣΜΙΟ ... 60.000 ΔΟΛΑΡΙΑ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑΡΙΟ...
ΤΟ ΚΟΙΤΑΣΜΑ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΜΙΑ (ΔΕΣ ΚΑΤΙ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ) ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΣΤΗ ...ΛΗΜΝΟ, Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ (ΔΗΛΑΔΗ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΟΥΝ) "ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ" ...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ" ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ Γ.ΑΛΥΦΑΝΤΗ, Α' ΕΚΔΟΣΗ , ΓΙΑ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ...........
...ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΡΟΥΜΠΙΝΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟ ΛΟΦΟ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (ΤΗΝ ΗΘΕΛΑΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΓΙΑ ΠΑΡΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ...)
...ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ (ΑΥΤΑ ΤΑ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΝΑΤΟ ΓΙΑ....ΑΠΟΘΗΚΕΣ....ΝΤΙΚ ΤΣΕΙΝΙ ΠΕΣ ΑΛΕΥΡΙ ...) ΚΛΠ ........
ΤΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΑ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ....
ΤΟ ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ....Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ....
Τον Φεβρουάριο του 1998 έφτασε στην δημοσιότητα έρευνα που αφορούσε την μεγαλύτερη συγκέντρωση ραδονίου στον Ελληνικό χώρο και συγκεκριμένα στοχωριό Νεράιδα Θεσπρωτίας. Η μέτρηση ήταν 9550 Μπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο και με όριο επιφυλακής τα 150 ! Παρόμοιες υψηλές μετρήσεις είχαμε και στις περιοχές Σερρών, Θεσσαλονίκης, Μύκονου, Καβάλας, Ικαρίας, Λέσβου, Φθιώτιδα, Λουτράκι, Νιγρίτα, Σουρωτή (1), κλπ.Το ραδόνιο είναι φυσικό ραδιενεργό στοιχείο και για όσους γνωρίζουν, αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη στο υπέδαφος των άνω τουλάχιστον περιοχών ΟΥΡΑΝΙΟΥ. Στο όρος Παγγαίο στην Καβάλα επίσης υπάρχει ήδη έντονο ενδιαφέρον από ξένο επενδυτή για την εξόρυξη των τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού.
Στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής ήδη έχει ξεκινήσει η εκμετάλλευση του εκεί υπεδάφους από την TVX Gold του George Soros, η οποία περιέχει αρκετό χρυσό, αλλά και ουράνιο !!!.
Εμείς ερωτάμε.... ΠΟΙΟΣ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ;
Μία απόρρητη έκθεση που ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας «Επενδυτής» στις23/2/96, αναφέρει για τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΙΓΜΕ. Γύρω στο ποσό των 100 τρισεκατομμυρίων δραχμών εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους..Το κείμενο της έρευνας υπογράφεται από επτά διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατομμύρια τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο, που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων.Αναφέρεται ΜΟΝΟΝ για την περιοχή του όρους Σύμβολο του νομού Καβάλας. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ουρανίου ΔΙΕΘΝΩΣ. Η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235στην διεθνή αγορά (το 1998) ήταν 20.000 δολάρια το γραμμάριο !.
Βάσει των παραπάνω, με κάθε επιφύλαξη και σύμφωνα με υπολογισμούς από τα παραπάνω, εμπεριέχονται 48 εκατ. τόνοι ουρανίου προς 20 δις δολάρια ο τόνος δηλ. συνολικά $ 960.000.000.000.000..000 (τα μηδενικά είναι σωστά και είναι : 960 τετράκις εκατομμύρια δολάρια !!!!
ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΝ $ 96.000.000.000
Διαβάστε το δυνατά (96 δισεκατομμύρια δολάρια) !!!!
ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΠΙΟ ... ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ....
Να γιατί θέλουν λοιπόν τη Μακεδονία....
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ;

Δ Ι Α Δ Ω Σ Τ Ε Τ Ο ........

Πηγή:Κωστής Βλάχος

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΜΑΡΤΙΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΜΠΛΟΓΚ ΜΑΣ!

2010-03-10T17:02:00.004+02:00

Συμμετέχουμε στην Σιωπηλή Διαμαρτυρία των Ενωμένων bloggers, με αναστολή των αναρτήσεων μας την Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010 και από ώρα 00.00 μέχρι 12:00 επειδή:
Υποστηρίζουμε την ελεύθερη φωνή των blogs
Αντιδρούμε στην παγκοσμιοποιημένη επιβουλή κατά της χώρας μας!!!

Πρόσκληση: Παρουσίαση του βιβλίου ‘ΙΟΚΑΣΤΗ’

2010-03-07T19:20:00.002+02:00

Ο συγγραφέας Γιάννος Λαμπής σας προσκαλεί στη παρουσίαση τουβιβλίου ‘ΙΟΚΑΣΤΗ’που κυκλοφορεί από τις βιβλιοεκδόσεις Αναζητήσεις.Το έργο θα προλογίσει η διευθύντρια των Αναζητήσεων κυρία Μαρία Στυλιανού και ανάλυση θα κάνει ο συγγραφέας Γιάννης Μελέσιος.Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010 και ώρα 7.00 μ.μ στην αίθουσα ‘ΗΛΕΚΤΡΟΝ’ στο ισόγειο του κτηρίου της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, στη Λευκωσία.
Τηλ. 25561963, 99692639

Tι συμβαίνει όταν περάσεις τα σύνορα παράνομα...

2010-02-18T13:54:00.003+02:00

Εάν περάσεις τα σύνορα της Β. Κορέας παράνομα...

Τιμωρείσαι με 12 χρόνια καταναγκαστικά έργα
Εάν περάσεις τα σύνορα του Ιραν παράνομα...

Μπαίνεις φυλακή επ' αόριστο
Εάν περάσεις τα σύνορα του Αφγανιστάν παράνομα...

Σε πυροβολούν επιτόπου
Εάν περάσεις τα σύνορα της Σ. Αραβίας παράνομα...

Σε βάζουν φυλακή
Εάν περάσεις τα σύνορα των ΗΠΑ παράνομα...

Θα φας ξύλο από την τοπική αστυνομία
Εάν περάσεις τα σύνορα της Κίνας παράνομα...

Κανένας δεν θα ξανακούσει για σένα
Εάν περάσεις τα σύνορα της Κούβας παράνομα...

Θα σε πετάξουν στη φυλακή να σαπίσεις
Εάν περάσεις τα σύνορα της Ελλάδας ή Κυπριακής Δημοκρατίας παράνομα......
Θα σου δώσουν:

· Δουλειά

· Δίπλωμα αυτοκινήτου

· Βιβλιάριο κοινωνικής ασφάλισης

· Κουπόνια φαγητού και διακοπών

· Δάνειο για να αγοράσεις σπίτι

· Δωρεάν εκπαίδευση

· Δωρεάν ιατρική περίθαλψη

· Ενώ σύντομα θα μπορείς να ψηφίσεις........

Ολα αυτά μόνο στην Ελλάδα....

Είμαστε φιλόξενος λαός άλλωστε...

ΕΤΟΙΜΟ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ...

2010-01-20T15:46:00.004+02:00

...Και ενώ οι (ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ) έχουνε αποδεχθεί το όνομα ο λαός περιμένει ακόμα εκείνον τον ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ που δέν θα διστάσει να σταματήση αυτή την σφαγή του ελληνικού πολιτισμού απο τούς Ελληνες καί σκοπιανούς πολιτικούς.Το όνομα ποο μπορούν να χρησιμοποιήσουν είναι ένα:VARDASKA, κανένα άλλο κύριοι Ελληνες πολιτικοί.Εφτασαν με άκρα μυστικότητα εχθές το βράδυ στα Σκόπια φορτηγά απο την Φλωρεντία που περιέχουν υλικά και τμήματα για την τοποθέτηση του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων. Οι γυφτοσκοπιανοί κλιμακώνουν τις προκλήσεις τους, βλέποντας ότι από το ανύπαρκτο ελληνικό κράτος δεν υπάρχουν ούτε αντιδράσεις αλλά ούτε και καμία διάθεση ενημέρωσης του κόσμου για τις προκλήσεις τους...
Το άγαλμα, οι εργασίες για το οποίο θα ξεκινήσουν άμεσα, θα στηθεί σε βάθρο ύψους 10 μέτρων, ενώ ο Στρατηλάτης θα είναι έφιππος στον Βουκεφάλα (όπως οι ίδιοι οι γύφτοι λένε) θα έχει 12 μέτρα επι πλέον ύψος και θα περιστοιχίζεται από οκτώ στρατιώτες και τέσσερεις χάλκινους λέοντες ενώ θα στοιχίσει συνολικά 5 εκατομμύρια Ευρώ.
Οι ίδιοι οι γυφτοσκοπιανοί για να θολώσουν τα νερά και να προλάβουν τις αντιδράσεις (από ποιούς θα θέλαμε να ξέρουμε...) αφήνουν να εννοηθεί ότι υπάρχει ενδεχόμενο μέσα στα πρώτα φορτηγά που έφτασαν από την Φλωρεντία να βρίσκονται και τα δυο λιοντάρια που θα τοποθετηθούν δεξιά και αριστερά από την γέφυρα "Γκότσε Ντέλτσεφ" που οφηγεί στα Σκόπια, αλλά οι κινήσεις των συνεργείων και των φορτηγών στην πλατεία που έχουν σκοπό να στηθεί το άγαλμα - πρόκληση, απέναντι στην Ελλάδα και την Ιστορία, δείχνουν τι πρόκειται πραγματικά να συμβεί......

Ο Αλέξανδρος θα δείχνει προς την...Σολούν,(ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) την οποία οι ΑΡΡΩΣΤΟΙ θέλουν να...απελευθερώσουν!Εμείς...ακόμα παίζουμε με τα παιχνίδια μας στην άμμο....
...

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

2009-12-26T16:29:00.002+02:00

Εδώ και μερικές ημέρες έχει ξεκινήσει συζήτηση στο διαδίκτυο για την πρόθεση του ΠΑΣΟΚ να δώσει δικαίωμα ψήφου και ιθαγένεια σε ένα μεγάλο αριθμό αλλοδαπών.Δημιουργήσαμε αυτόν τον χώρο ωστε να λειτουργήσει ως κάλεσμα για όσους bloggers εναντιωνονται στις προθέσεις του ΠΑΣΟΚ και συντάσσονται με το αίτημα για δημοψήφισμα.Αν είσαι και εσύ σε αυτούς βάλε στα σχόλια (εδώ) το blog σου ή την σελίδα σου

Εκπληκτικό αρχαιολογικό εύρημα. Προσωπογραφία-μινιατούρα του Μ. Αλεξάνδρου σε ημιπολύτιμο λίθο του 1,2 εκατοστών!!!

2009-12-10T09:24:00.001+02:00

(σ.σ.Βισάλτης:Τελικά αυτοί οι αρχαίοι είχαν μάτι...Μπορεί λόγω χαμηλής νοημοσύνης(σε αφθονία είχαν μόνο ο Γαλιλαίος και ο Νεύτωνας) να μην είχαν καταφέρει να κατασκευάσουν τηλεσκόπια και μεγεθυντικούς φακούς,όμως παρ' όλα αυτά και δια γυμνού οφθαλμού, κάποιος κατασκεύασε μια πρωσοπογραφία με εξωφρενικές λεπτομέρειες επάνω σε λίθο του ενός εκατοστού(!!),ενώ ένας άλλος χάραξε ένα κείμενο 5000 λέξεων(!!) με γράμματα των 2 τετραγωνικών χιλιοστών επάνω στον υπολογιστή των Αντικυθήρων,την ίδια ώρα που Ίππαρχος παρατηρούσε την γέννηση ενός νέου αστέρα στον αστερισμό του Σκορπιού, και ο τυφλός Όμηρος περιέγραφε τους δορυφόρους του Άρη, τον Φόβο και το Δείμο(αυτούςπου εμείς ανακαλύψαμε πριν μερικές δεκαετίες με τα υπερσύγχρονα τηλεσκόπια μας). Θα πρέπει επίσης να θεωρήσουμε σίγουρο 100% ότι στην περίπτωση της χάραξης της παρακάτω προσωπογραφίας στον ενός εκατοστού λίθο,και την χάραξη του κειμένου στον υπολογιστή των Αντικυθήρων, τα εργαλεία που χρησιμοποίηθηκαν ,ήταν βαριοπούλα και καλέμι...)
Ένα σπανιας ομορφιάς και αρχαιολογικής αξίας πορτραίτο -μινιατούρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου,ήρθε στο φως πριν λίγες εβδομάδες,κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο Ισραήλ.Έιναι χαραγμένο σε ημιπολύτιμο λίθο,πιθανόν κορνεόλιο,και δεν ξεπερνάει τα 1.2 εκατοστά.Υπολογίστηκε ότι κατασκεύστηκε πριν 2.300 χρόνια,πιθανόν μετά το θάνατο του Μακεδόνα βασιλιά,το 323 π.Χ.Το μικροσκοπικό αυτό τεχνούργημα ανακάλυψε ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον,το οποίο πραγματοποιεί τις ανασκαφές,στα ερείπια ενός κτιρίου στην πόλη Τελ Ντορ,που αποτελούσε ένα σημαντικό μεσογειακό λιμάνι κατά την ελληνιστική περίοδο.Η πόλη ,30 χιλιόμετρα νότια της Χάιφα,πέρασε στα χέρια του Αλέξάνδρου το 332π.Χ. χωρίς αντίσταση από τους κατοίκους της,και παρέμεινε για δύο αιώνες ένα αξιόλγο κέντρο του ελληνικού πολιτισμού στην περιοχή.Παρά το μικροσκοπικό μέγεθός του,ο καλλιτέχνης του έχει αποδώσει,με πολύ προσοχή,όλα τα χαρακτηριστικά του προσώπου,το οποίο απεικονίζεται από τα αριστερά.<<Υπάρχει ένα διάδημα -κάτι που μοίζει με λευκή πάνινη ταινία τυλιγμένη στο κεφάλη- το οποίουποδηλώνει ότι το πορτραίτο ανήκε σε βασιλιά των ελληνιστικών χρόνων>>αναφέρει η Τσέσικα Νίτσκε,καθηγήτρια αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν, στην Ουάσιγκτον,η οποία αναγνώρισε ότι επρόκειτο για απεικόνιση του Αλεξάνδρου.<<Επίσης στην κάτω δεξιά μεριά του,κάτω από το σπάσιμο διακρίνονται ίχνη ενός ακτινοβόλυ στέμματος.Μόνο οι απεικονίσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου(σπάνια) και των Πτολεμαίων της Αιγύπτου(συχνότερα) φέρουν το ακτινοβόλο στέμμα>>.Ωστόσο τα χαρακτηριστικά δεν ταιριάζαν σε καμιά από τις γνωστές απεικονίσεις Πτολεμαίων,ενώ παρέπεμπαν προς χαρακτηριστικά του Αλεξάνδρου.Κατά την αρχαιότητα,όπως επισημαίνει η Νίτσκε,αυτό το είδος ημιπολύτιμου λίθου προερχόταν από την έρημο της Αραβίας ή της Αιγύπτου.Πρόκειται για ένα ανεκτιμητο αρχαιολογικό εύρημα,σύμφωνα με τους ειδικούς,όχι μόνο για την ομορφιά του ως έργο τέχνης,άλλα γιατί παρουσιάζει εντυπωσιακές λεπτομέρειες στο πρόσωπο του Αλεξάνδρου παρά το μικρό μέγεθος του.Επιπλέον, πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα πορτραίτα του Μακεδόνα βασιλιά,το οποίο αποτελεί εύρημα ανασκαφών,και δεν έχει εμφανιστεί από μη ελεγχόμενη πηγή,κατά συνέπεια δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η αυθεντικότητά του.

Πηγή:http://visaltis.blogspot.com/2009/12/12.html

Απ τες Eννιά...

2009-11-10T22:00:00.000+02:00

Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα
απ τες εννιά που άναψα την λάμπα,
και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω,
και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω
κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό.

Το είδωλον του νέου σώματός μου,
απ τες εννιά που άναψα την λάμπα,
ήλθε και με ηύρε και με θύμισε
κλειστές κάμαρες αρωματισμένες,
και περασμένην ηδονή τι τολμηρή ηδονή!
Κ'; επίσης μ'; έφερε στα μάτια εμπρός,
δρόμους που τώρα έγιναν αγνώριστοι,
κέντρα γεμάτα κίνησι που τέλεψαν,
και θέατρα και καφενεία που ήσαν μια φορά.

Το είδωλον του νέου σώματός μου
ήλθε και μ'; έφερε και τα λυπητερά·
πένθη της οικογένειας, χωρισμοί,
αισθήματα δικών μου, αισθήματα
των πεθαμένων τόσο λίγο εκτιμηθέντα.

Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα.
Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Η ευθύνη του να είσαι Έλλην το θρήσκευμα

2009-11-06T19:59:00.001+02:00

Όσοι ομολογούμε πίστη και αποδοχή στην παραδοσιακή Ελληνική Θρησκεία, ομολογούμε πίστη και αποδοχή προς το σύνολο των ιδιοτήτων και των γνωρισμάτων των προγόνων μας. Αυτός ο τρόπος στάσεως και δράσεως προς τη Φύση, την Κοινωνία και τον εαυτό, από ασύντακτους ιστορικά χρόνους έως και τους πρώτους αιώνες μετά το έτος 0, φώτισε και εμψύχωσε ανθρώπους ωραίους και σοφούς. Τους διεπότισε με την αχθοφόρο ορμή του δημιουργού, με την ανεξάντλητη χάρη του δρώντος όντος, του προσώπου που ευλαβικά κινείται στα εδάφη της πατρίδος του και προσφέρεται γενναιόψυχα, παρουσιάζοντας το άριστον των δυνάμεών του, στην αδελφότητα της πόλεώς του. Εχαλύβδωσε την ψυχή τους με την ιερή φωτιά του μέτρου, της γνώσεως, του έρωτος, του παντοειδούς καλού αγώνος.Πρέπει λοιπόν να κατανοήσωμε, ότι με την ομολογία μας συνάπτομε και επικαλούμεθα δεσμούς βαθείς και βαρείς προς εκείνους ακριβώς τους προγόνους μας, τους εμψύχους νεκρούς των ιερών εδαφών της πατρίδος μας. Συνάπτομε δεσμούς πέραν του χρόνου, δεσμούς κοινού τόπου, αίματος, τρόπου, θέσεως, ουσίας, είδους και ψυχής. Όσοι ομολογούμε πίστη και αποδοχή στην εθνική, προγονική μας θρησκεία, πρέπει να γνωρίζουμε ότι την ίδια στιγμή επικαλούμεθα και αναλαμβάνομε το ίδιο ψυχικό, πνευματικό και αισθαντικό φορτίο που ανέδειξε τους προγόνους μας ως ήσαν, όπως υπήρξαν.Διότι, βεβαίως, δεν είναι η θάλασσα, ο ουρανός, ο ήλιος, που διαπλάθουν την ψυχή και την ροπή και την μοίρα ενός έθνους, αλλά ο τρόπος που το έθνος αυτό θεάται και θεωρεί και ερμηνεύει τα φαινόμενα, τα «δεικνύμενα» του μεγίστου των Μυστηρίων, του Μυστηρίου της Γενέσεως, του Είναι και του Γίγνεσθαι, που εκτυλίσσεται, θαυμάσιο, πολύσημο, παλλόμενο από θησαυρούς νοημάτων και αναγωγών ενώπιόν μας. Εάν, βεβαίως, «οι οφθαλμοί της ψυχής μας» δεν έχουν τυφλωθεί, αλλ’ αγρυπνούν. Όποιος διακηρύσσει την πίστη του στη θρησκεία του Ηρακλέους, του Αχιλλέως, του Πινδάρου, της Σαπφούς, του Λεωνίδου, της Αντιγόνης, της Ιφιγενείας, του Αισχύλου, την ίδια στιγμή προσκαλεί την προσωπική ψυχική ισχύ αυτών των οσίων, θεϊκών πλέον προσώπων, να στραφεί προς εμάς, με την προσδοκία ότι το ψυχικό μας πεδίο είναι αρκετά ευρύ και αγνό, ώστε να δυνηθεί να προσλάβει κάτι από τη χάρη τους, κάτι από την ποιότητά τους. Προσδοκούν ότι μιγνύοντας την δική τους ψυχική δύναμη προς τη δική μας, θα καθαρθούμε και θα μεγαλυνθεί η φύση μας, εναντίον των μιασμάτων της έρημης και σαθρής εποχής όπου πλανώμεθα. Ότι θα γίνωμε νέοι Άτλαντες, που θα σηκώσουμε στους ώμους μας τον ουρανό, που θα ανορθώσουμε τους ανατραπέντες θεμελιώδεις άξονες της Ζωής, δηλαδή την ιερότητα της Φύσεως και τον ηρωισμό της κοινωνίας. Ότι θα αναδειχθούμε σε κήρυκες και ενεργούς αγωγούς της Αναγεννήσεως του γνησίου και λαμπρού και γενναίου αρχαίου Κόσμου, όπου η ευδαιμονία είχε νόημα και μορφή, όπου ο άνθρωπος υπήρχε με όλη την αίγλη του καλού δημιουργήματος, με άτρωτα τα πεδία εκδηλώσεως του είδους του. Ότι θα αντιτάξωμε γενναίο και έντιμο λόγο ενάντια στο ζόφο της λήθης με τα βαθειά τα ρεύματα που παρασύρουν στο θάνατο χωρίς όνειρα, χωρίς επιστροφή.Όποιος λοιπόν ομολογεί την αρχαία των προγόνων μας πίστη, έλκει, και, κατ’ αρχάς, χαροποιεί τις ψυχές των προγόνων μας, τις κινητοποιεί, τις ανησυχεί, εάν θέλετε, προσκαλώντας τες να επιστρέψουν, όπως ετάχθησαν άλλωστε ως ήρωες πολιούχοι, τότε που η πατρίς των ήτο τίμιος τόπος του έθνους αμίαντος και οι πόλεις καρδιές αυτού του τόπου παλλόμενες κάτω από τα στοργικά βλέμματα των Θεών.Μαζί με αυτούς, ανακινούνται προς εμάς και σκιρτούν οι Θεοί, πλησιέστατοι των ανθρώπων ή και απώτεροι, μειλίχιοι και ισχυροί, χθόνιοι, ουράνιοι, ενάλιοι, Ολύμπιοι, καθώς ακούουν κάποιους να καλούν τα ονόματά Τους. Το μέγα, το άσπιλο, το αεικίνητο πρόσωπό Τους, στρέφεται πάλι προς την πλευρά των ανθρώπων.Προσέχουν πάλι οι Θεοί των ταλαιπώρων θνητών τα πάθη, τις πράξεις και τις τύχες, έτοιμοι να βοηθήσουν στη ρύθμιση του διαταραγμένου τους βίου, στην ίασι των τρωθεισών από κάθε φαυλότητα και ύβρη ψυχών τους, να τους περιθάλψουν, να τους υποστηρίξουν στο τιτάνιο έργο της διασώσεώς τους.Διότι, όποιος επικαλείται και ομολογεί την οσιότητα και την δύναμή τους, Εκείνους προσκαλεί να επιληφθούν και την σωτηρία των πλανημένων σε αδιέξοδα μονοπάτια θνητών.Επειδή η Φύσις όλη, όσο και αν έχει διαταραχθή έως τα θεμέλιά της, εδώ, στον πλανήτη μας, από την ανθρώπινη κακία και μωρία, είναι πάντοτε το φορτίο, το σύστημα του γνησίου και προαιωνίου Νόμου, το οποίο μας υπερβαίνει και εμείς δεν είναι δυνατό να το βλάψωμε πραγματικά. Η Φύσις δεν είναι τίποτε ολιγώτερο από Συμπαντική Μητέρα και Άπειρος Ναός των Θεών. Εκεί εργάζονται και χαίρονται οι Μάκαρες, απρόσβλητοι από τις ιδικές μας ανοησίες και ατυχίες, πάντοτε ωραίοι, εύθυμοι, ακριβείς ρυθμιστές και έφοροι των αφθάρτων νόμων της εξελίξεως, της κάθε πλοκής του όλου. Η Φύσις είναι σύνοψις όλων των δυνάμεων, των αρρήτων και ασυλήπτων έργων.Όσοι, λοιπόν, τολμούν να αποσπάσουν την προσοχή των Θεών από το Μέγιστο διασυμπαντικό έργο τους στο ελάχιστο της επισφαλούς ανθρωπίνης υπάρξεως, έχουν την τεραστία ευθύνη να δικαιώσουν με όλη την καρδία και την διάνοια και την συμπεριφορά τους, την τόλμη αυτή.Ας γνωρίζωμε όλοι, όσοι ομολογούμε τα ονόματα των Θεών, ότι προκαλούμε μία κινητοποίηση στα υπερβατικά του αισθητού πεδία, σε όλο το φάσμα των επέκεινα νοητών προσώπων, των αγαθουργών και ζωοποιών και χαριφόρων, προς τους αληθώς ευσεβείς.Διότι οι Θεοί δεν είναι ονόματα ψιλά, κενά, ούτε στοιχεία τυπικά των φαινομένων, αλλ’ άπειρη αλήθεια και δύναμις και σοφία.Προσδοκούν, λοιπόν, οι πρόγονοι-ήρωες του έθνους μας ψυχές-πύλες φωτεινές, διόδους επιστροφής και, μάλιστα, αναπτύξεως και των ιδικών τους ψυχών, πρόθυμοι, ανυπόμονοι ίσως, να αφήσουν τα Ηλύσια Πεδία ή τα Ολύμπια δώματα και να σπεύσουν πλησίον μας. Και οι Θεοί, οι γλυκείς και περίκαλλοι πατρώοι και μητρώοι Θεοί, εκπέμπουν μίαν ακτίνα ανεσπέρου φωτός προς εμάς και παρατηρούν και προσμένουν.Τι θα συμβή λοιπόν όταν οι ψυχές των προγόνων, ενώ σπεύδουν περιχαρείς προς όσους επικαλούνται την βαθυτάτη, ουσιαστική συγγένειά τους προς Εκείνους, συναντήσουν, αντί πυλών και διόδων πεφωτισμένων από φως ευλαβείας και αρετής και ανιδιοτελείας και επιγνώσεως της αληθείας, τοίχον ψυχρόν και θύρες εσφραγισμένες από κακία, πλάνη, μισαλλοδοξία, απάτη, αλαζονεία, διαφθορά; Τι θα συμβή, όταν οι Θεοί διαγνώσουν Ύβριν κατά της δυνάμεως και του προσώπου Τους, όταν διαπιστώσουν ότι λόγος βάναυσος, ήχος κενός, σκέψις πονηρή, ανόητη διάνοια και ψυχή διάτρητη, εστερημένη αγαθότητος και πίστεως αμέριστης προς Εκείνους, λαλούν και προσποιούνται, στο όνομά Τους; Διότι, όσοι ομολογούν πίστη και αποδοχή της Εθνικής μας Θρησκείας, εύλογον να είναι ατελείς ως θνητοί πρώτον, αλλά και, πολύ περισσότερο, ως θνητοί που εγεννήθησαν και ανετράφησαν σε χρόνους εσχάτης καταπτώσεως, ανηθικότητος και ηλιθιότητος.Είναι όμως ασύγγνωστο και ανήκεστο να ψεύδωνται εκ προθέσεως αλλά και εξ αμελείας, εν ονόματι Θεών και προγόνων.

Της Μαρίας Σιδέρη

ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ....

2009-10-25T11:41:00.003+02:00

Να΄μουν αστέρι τ΄ουρανού, να΄πεφτα αυτό το βράδυ χίλιες ευχές να σου΄δινα, μ΄ενός φιλιού το χάδι.Όσα Ρόδα υπάρχουνε, σ' όλη τη Γης κι ανθούνε Τόσες ευχές σου κάνω εγώ, να ρθούνε να σε βρούνε. Χρόνια πολλά , χρόνια καλά, χρόνια ευτυχισμένα ρόδα και τριαντάφυλλα, να' ναι η ζωή σου εσένα... Χρόνια σου πολλά αγάπη μου....να προσέχεις.......Σ'αγαπώ.....

Μυθικές τιμωρίες στην αρχαία Ελλάδα

2009-10-20T19:42:00.002+03:00

Ο Σίσυφος, βασιλιάς της Κορίνθου, ήταν γιος του Αιόλου και της Εναρέτης και εγγονός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας Μια μέρα ο Δίας, μεταμορφωμένος σε αετό, έκλεψε την Αίγινα και την πήγε στο ομώνυμο νησί του Σαρωνικού. Ο Ασωπός ζητούσε απεγνωσμένα την κόρη του. Κανένας όμως δεν του μαρτυρούσε το μυστικό. Μόνο ο Σίσυφος του μήνυσε πως μπορούσε να του δώσει την πληροφορία που ήθελε, στην περίπτωση που θα έδινε ως αντάλλαγμα μια πηγή πόσιμου νερού στον Ακροκόρινθο, που ήταν το καταφύγιο των Κορινθίων σε κάθε κίνδυνο. Η πηγή που έδωσε ο Ασωπός στον Ακροκόρινθο ήταν η Άνω Πειρήνη ή Δρακονέρα, γιατί υπήρχαν δύο δράκοι για να την φυλάνε. Ο Δίας όταν ανέβηκε στον Όλυμπο, έστειλε το θάνατο να πάρει το Σίσυφο και να τον οδηγήσει στον Άδη. Ο Σίσυφος παμπόνηρος, ζήτησε από τη γυναίκα του να μην του κάνει θρησκευτικές τελετές. Πήγε λοιπόν στον Άδη, να του ζητήσει να επιστρέψει στη Γη, για να την τιμωρήσει. Ο Πλούτωνας του αρνήθηκε. Τελικά ανέβηκε με τη μεσολάβηση της Περσεφόνης. Όμως δεν τήρησε την υπόσχεσή του και έζησε στην Κόρινθο μέχρι τα γεράματά του. Ο Σίσυφος, προδότης των μυστικών των θεών, τιμωρήθηκε στον Άδη, να κυλά συνεχώς μια μεγάλη πέτρα και να προσπαθεί να την πάει στην κορυφή ενός λόφου. Η τιμωρία αυτή ήταν ατέλειωτη, γιατί η πέτρα πάντοτε του ξέφευγε πριν φτάσει στην κορυφή και έφτανε στους πρόποδες, οπότε πάλι αγωνιζόταν από την αρχή!
Άλλοι μύθοι λένε ότι η τιμωρία του επιβλήθηκε γιατί ήταν ο δολιότερος των ανθρώπων. Ζητούσε διόδια από τους διαβάτες και εκμεταλλευόταν με πανουργία την πλούσια πόλη της Κορίνθου.

Προμηθέας

Βλέποντας την κατάντια του ανθρώπινου γένους και την αδυναμία του απέναντι στη φύση, ο Προμηθέας αποφασίζει να του χαρίσει τη φωτιά. Έτσι, επισκεπτόμενος το εργαστήρι του Ήφαιστου, τοποθετεί τη φωτιά σε ένα κούφιο καλάμι και τη δίνει κρυφά στους ανθρώπους. Ως τόπος παράδοσης της φωτιάς αναφέρεται η πόλη Σικυώνα της Πελοποννήσου. Ο Προμηθέας έμαθε τους ανθρώπους να χειρίζονται τη φωτιά, να δημιουργούν εργαλεία και τους έμαθε τις Επιστήμες (που έκλεψε από την Αθηνά) και τα Γράμματα. Για να γλυτώσει την ανθρωπότητα από το μένος των θεών, την έμαθε να τους λατρεύει και να τους κάνει θυσίες.
Ο Δίας θέλοντας να τιμωρήσει τους ανθρώπους, που έγιναν κακοί και άδικοι, και τον Προμηθέα, βρίσκει ευκαιρία να προκαλέσει κατακλυσμό. Η αιτία ήταν οι γιοί του Λυκάονα, απόγονοι του Πελασγού. Επισκεπτόμενος τους γιους του Λυκάονα, μεταμφιεσμένος σε ταξιδιώτη, του προσφέρθηκε ως φίλεμα μια σούπα φτιαγμένη από τα μέλη του σκοτωμένου αδελφού τους, του Νύκτιμου. Εξοργισμένος τους μετατρέπει σε λύκους και ανασταίνει τον Νύκτιμο. Αποφασίζει να εξαφανίσει την ανθρωπότητα (Χάλκινο Γένος). Ο Προμηθέας ενημερώνει τον γιο του Δευκαλίωνα, βασιλιά της Φθίας, για τις βουλές του Δία και τον προτρέπει να φτιάξει μια κιβωτό (λάρνακα), να την γεμίσει με εφόδια και ζώα και να μείνει μέσα μαζί με την γυναίκα του Πύρρα, κόρη του Επιμηθέα. Πράγματι όταν έγινε ο Κατακλυσμός, σώθηκε ο Δευκαλίωνας με την Πύρρα που δημιούργησαν το Γένος των Ηρώων (Τέταρτο Γένος) και την ανθρωπότητα
Φυσικά, αυτό εξόργισε τον Δία ο οποίος έδεσε τον Προμηθέα σε βράχια, στο όρος Καύκασο, και έβαλε έναν αετό να του τρώει το συκώτι κάθε πρωί. Επειδή ο Προμηθέας ήταν αθάνατος, κάθε βράδυ τα σπλάχνα του γιατρεύονταν. Στον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου, μαθαίνουμε τη στάση του Τιτάνα απέναντι στην τιμωρία του και το μυστικό που κρατούσε από τον Δία. Τελικά ο Προμηθέας αποκαλύπτει το μυστικό που αφορούσε την Θέτιδα, την οποία ποθούσε ο Δίας, σε αντάλλαγμα την απελευθέρωσή του. Πράγματι περνώντας από τον Καύκασο ο Ηρακλής, με κατεύθυνση τη Χώρα των Εσπερίδων, σκοτώνει τον αετό και σπάει τις αλυσίδες του Ήφαιστου. Ο Προμηθέας, από ευγνωμοσύνη προς τον ημίθεο, του λέει πως θα πάρει τα Χρυσά Μήλα. Όμως ο Προμηθέας ήταν Τιτάνας και δεν μπορούσε να κατοικήσει τα δώματα του Ολύμπου. Η λύση δόθηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα. Ο Χείρωνας τραυματίστηκε κατά λάθος από βέλος του Ηρακλή, το οποίο είχε ποτιστεί με το δηλητηριώδες αίμα της Λερναίας Ύδρας. Το αίμα αυτό σκότωνε οτιδήποτε ζωντανό άγγιζε.
Ο Χείρων επειδή ήταν αθάνατος, βασανιζόταν φρικτά από την πληγή που του έκανε το βέλος. Έτσι ζήτησε από τον Δία να δώσει την αθανασία του σε κάποιον άλλον, ώστε να πεθάνει και να λυτρωθεί από τους πόνους. Με αυτήν την αίτηση, η αθανασία του Κένταυρου Χείρωνα δόθηκε στον Προμηθέα.

Γλαύκος

Ο Γλαύκος ήταν ήρωας της Κορίνθου. Τον θεωρούσαν επίσης ως θαλασσινή θεότητα. Ο Γλαύκος, γιος του Σίσυφου και της Μερόπης, έγινε βασιλιάς της Κορίνθου μετά τον πατέρα του. Κατά τη μυθολογία, αγαπούσε πολύ τα άλογα και για να κερδίζουν στους αγώνες τα τάιζε με ανθρώπινες σάρκες. Ο Γλαύκος ήταν νικητής σε όλους σχεδόν τους αγώνες ιπποδρομίας, σε όλη την Ελλάδα. Στους νεκρικούς αγώνες που έγιναν στη μνήμη του Πελία, ο Γλαύκος νικήθηκε και τα άλογά του τον κατασπάραξαν. Αυτή ήταν η τιμωρία του από την Αφροδίτη, επειδή έτσι όπως ήταν αφοσιωμένος στα άλογά του, δεν την τιμούσε αρκετά.
Γαλινθιάδα
Όταν επρόκειτο η Αλκμήνη να γεννήσει τον Ηρακλή, η Ειλείθυια και οι Μοίρες, οι θεότητες του τοκετού, ύστερα από εντολή της Ήρας την παρεμπόδιζαν και δεν της επέτρεπαν να γεννήσει, κρατώντας σταυρωμένα τα χέρια τους. Ο "δεσμός", τα πλεγμένα χέρια της Ειλείθυιας και των Μοιρών, αποτελούσε εμπόδιο, "δέσιμο", της γέννας. Εννιά μέρες και νύχτες εμπόδιζαν με τα ξόρκια τους τη γέννηση του Ηρακλή. Τότε η Γαλινθιάδα, από τη στενοχώρια της για το μαρτύριο της Αλκμήνης, εξαπάτησε τις θεές λέγοντάς τους ότι η Αλκμήνη είχε φέρει στον κόσμο ένα αγόρι ύστερα από εντολή του Δία. Εκείνες γεμάτες τρόμο, και αγανάκτηση, επειδή νόμιζαν πως είχαν περιφρονηθεί, εγκατέλειψαν τη στάση που "έδενε" την Αλκμήνη και τότε εκείνη γέννησε αμέσως τον Ηρακλή. Οι θεές εκδικήθηκαν τη Γαλινθιάδα που τις εξαπάτησε και τη μεταμόρφωσαν σε νυφίτσα. Η Εκάτη τη λυπήθηκε και την έκανε ακόλουθο και ιερό ζώο της. Ο Ηρακλής, όταν μεγάλωσε, έχτισε ένα ιερό κοντά του στο σπίτι του προς τιμή της και της πρόσφερε θυσία. Οι Θηβαίοι γιόρταζαν τα Γαλινθιάδια προς τιμή της και θυσίαζαν πάντα σε αυτήν μια μέρα πριν τη γιορτή του Ηρακλή.

Αράχνη

Η Αράχνη ήταν κόρη του Ίδμονα και της Κολοφωνά, κατοικούσε στην πόλη της Λυδίας. Η υφαντική της τέχνης ήταν τόσο ξακουστή ώστε ακόμα και οι Νύμφες πήγαιναν για να θαυμάσουν τα έργα της. 'Ολοι πίστευαν πως η Αράχνη είχε διδαχθεί την τέχνη της από τη θεά Αθηνά. Εκείνη όμως το αρνιόταν και προκάλεσε μάλιστα τη θεά σε διαγωνισμό για να φανεί ποια υφαίνει καλύτερα. Η Αθηνά στο υφαντό της απεικόνιζε τη διαμάχη της με τον Ποσειδώνα για την Αθήνα, ενώ η Αράχνη στο υφαντό της περιγελούσε τα ερωτικά κατορθώματα των θεών του Ολύμπου. η Αθηνά πήρε το υφαντό της Αράχνης στα χέρια της και προσπάθησε να του βρει ψεγάδια. Όταν δεν κατάφερε να του βρει κάποιο ελάττωμα Οργισμένη η Αθηνά και τυφλωμένη από ζήλια έσκισε το υφαντό της. Η Αράχνη από ντροπή για την προσβολή που της έγινε επιχείρησε να κρεμαστεί, η Αθηνά όμως δεν την άφησε να πεθάνει την μεταμόρφωσε στο γνωστό έντομο και την καταράστηκε να είναι πάντα κρεμασμένη καθώς θα εξασκεί την παλιά της τέχνη.

Μινυάδες

Στην ελληνική μυθολογία Μινυάδες ονομάζονταν συλλογικά οι τρεις κόρες του βασιλιά του Ορχομενού Μινύα, οι οποίες είχαν τα ιδιαίτερα ονόματα Αλκοθόη, Αρσίππη και Λευκίππη. Ο σχετικός με αυτές μύθος έχει πολλές παραλλαγές, αλλά το κοινό στοιχείο είναι ότι σε κάποια εορτή του Διονύσου οι Μινυάδες έμεναν στο σπίτι τους κλώθοντας και υφαίνοντας, ενώ οι γυναίκες του Ορχομενού (ή των Θηβών) έτρεχαν στα βουνά για να λατρέψουν τον θεό. Για την περιφρόνησή τους προς τη λατρεία του, ο Διόνυσος τιμώρησε τις Μινυάδες: Τους ενέβαλε τρέλα (μανία) ώστε να δουν τους εαυτούς τους τυλιγμένους από κισσό και αμπελόφυλλα, ενώ από τη στέγη έσταζε πάνω τους κρασί και γάλα. Μυστηριώδη φώτα φάνηκαν στις αίθουσες των ανακτόρων του Ορχομενού, ενώ ακούστηκαν φωνές από άγρια ζώα και ήχοι από αυλούς και τύμπανα. Μετά από αυτά, οι Μινυάδες άρπαξαν τον μικρό Ίππασο, γιο της Λευκίππης, και τον καταξέσκισαν γιατί τον πέρασαν για μικρό ελαφάκι. Τελικά στεφανώθηκαν με κισσούς και έτρεξαν να συναντήσουν τις άλλες γυναίκες που εόρταζαν στα βουνά. Σύμφωνα με μία εκδοχή, μεταμορφώθηκαν σε νυχτερίδες.

Άτλας

Στην ελληνική μυθολογία και κατά τον Ησίοδο, ο Άτλας ήταν γιος του Ιαπετού και της Ωκεανίδας Κλυμένης, και αδέλφια του ήταν ο Προμηθέας, ο Επιμηθέας και ο Μενοίτιος, οι γνωστοί «Ιαπετίδες». Στη Τιτανομαχία ήταν αρχηγός των Τιτανιδών και μάλιστα ο δυνατότερος και ο επιδεξιότερος, που όμως μετά τη νίκη του ο Δίας τον τιμώρησε για πάντα υποχρεώνοντάς τον να φέρει στους ώμους του τον Ουράνιο θόλο. Επειδή τη "θεία τιμωρία" αυτή την υπέμενε με θαυμαστή και παραδειγματική εγκαρτέρηση έλαβε το όνομα Άτλας (εκ του α και του τλάν = τα πάντα υπομένοντας). Για τον λόγο αυτόν στεκόταν ο Άτλας επί της κορυφής μεγάλου όρους της Αφρικής, το οποίο πήρε το όνομά του. Εκεί τον βρήκε και ο Ηρακλής όταν τον «διέταξε» ο Ευρυσθέας να φέρει τα μήλα των Εσπερίδων και που επειδή, κατά συμβουλή του Προμηθέα, δεν ήθελε να πάει ο ίδιος στο κήπο των Εσπερίδων, αντικατέστησε τον Άτλαντα στα βαριά καθήκοντά του για όσο χρόνο εκείνος θα έλειπε. Όταν όμως ο Άτλας επέστρεψε με τα πολύτιμα φρούτα δεν ήθελε να κρατήσει τον ουρανό. Τότε προσποιούμενος ο Ηρακλής ότι θέλει λίγο βοήθεια για να κρατήσει τον θόλο καλύτερα κατάφερε να αφήσει στον Άτλαντα όλο το βάρος και έτσι να συνεχίσει τη τιμωρία του.

Φλεγύας

Γιος του Άρη και της Χρύσης. Μυθικός πρόγονος των Φλεγύων, λαού Θεσσαλικού. Ο Ιξίονας, η Κορωνίδα και η Γυρτώνη ήταν παιδιά του. Όταν πληροφορήθηκε ότι η Κορωνίδα περίμενε παιδί από τον Απόλλωνα, οργίστηκε και προσπάθησε να καταστρέψει τον ναό του θεού στους Δελφούς. Σύμφωνα με μια εκδοχή κατατοξεύθηκε από τον Απόλλωνα. Κατ’ άλλη εκδοχή καταδικάστηκε να τον ρίξουν στον Τάρταρο, όπου πάνω από το κεφάλι του κρέμεται αιώνια ένας πελώριος βράχος.
Τάνταλος

Ο Τάνταλος φέρονταν ως Βασιλιάς της Φρυγίας με έδρα την Σίπυλο. Ήταν γιος του Δία ή του Τμώλου και της Πλουτούς, πατέρας της Νιόβης του Πέλοπα και του Βραττέα. Ο Τάνταλος λοιπόν ως γιος της Πλουτούς (της αφθονίας) έφθασε να θεωρείται φίλος και ομοτράπεζος των Ολύμπιων Θεών όπου εκ της απληστίας του υπέκλεψε νέκταρ και αμβροσία που μετέφερε στ΄ ανάκτορό του. Παράλληλα δε προσπάθησε να μεταδώσει μυστικά των Θεών στους ανθρώπους. Εκείνο όμως που αποτέλεσε το φρικαλέο των πράξεών του ήταν που ήθελε να διαπιστώσει αν οι Ολύμπιοι θεοί θα μπορούσαν να εξαπατηθούν. Για τον σκοπό αυτό έφθασε στο σημείο να σφάξει τον πρωτότοκο γιο του και να τον προσφέρει σε γεύμα σ΄ αυτούς. Λέγεται πως μόνο η θεά Δήμητρα απορροφημένη στη θλίψη της από την απώλεια της κόρης της Περσεφόνης έφαγε τμήμα από τον βραχίονα του παιδιού, οι δε άλλοι θεοί που αντελήφθησαν το ανούσιο έγκλημα του παιδοκτόνου Ταντάλου, ανάστησαν τον Πέλοπα, αποκατέστησαν τον ακρωτηριασμό του και τιμώρησαν τον πατέρα του σε αιώνια καταδίκη.
Σύμφωνα με τον Όμηρο η επιβληθείσα θεία και αιώνια καταδίκη του ήταν η ακόλουθη: Αφού κεραυνοβολήθηκε από τον πατέρα των θεών Δία κατήλθε στον Άδη όπου κατ΄ εντολή των θεών, τοποθετήθηκε σε λάκκο γεμάτο νερό κάτω ακριβώς από κλαδιά δένδρων κατάφορτων με ποικίλους καρπούς. Πεινώντας όμως και διψώντας αφόρητα μόλις άπλωνε το χέρι του να κόψει καρπούς οι κλάδοι ανέρχονταν αμέσως σε μεγάλο ύψος, όταν δε, έσκυβε να πιει νερό αυτό εξαφανιζόταν ή απομακρύνονταν από τα πόδια του. Η θεία και αιώνια αυτή τιμωρία έμεινε περισσότερο γνωστή ως ''μαρτύριο του Ταντάλου''.

πηγή:http://macedonia.do.am/forum/36-173-1

Παρατημένο στην τύχη του είναι τα τελευταία χρόνια το μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο τηλεσκόπιο των Bαλκανίων, ο «Aρίσταρχος».....

2009-10-15T19:47:00.001+03:00

Παρατημένο στην τύχη του είναι τα τελευταία χρόνια το μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο τηλεσκόπιο των Bαλκανίων, ο «Aρίσταρχος», που βρίσκεται εγκατεστημένο στην κορυφή του Xελμού. Xωρίς εξειδικευμένο τεχνικό προσωπικό και χωρίς καμία οικονομική στήριξη για τα στοιχειώδη έστω λειτουργικά του έξοδα, το υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο (για την κατασκευή του διατέθηκαν 4 εκατ. ευρώ), μετά τις «πανηγυρικές κυβερνητικές τελετές» εγκαινίων του το 2007, έχει αφεθεί κυριολεκτικά στην τύχη του. Kαι, φυσικά, δεν μπορεί να διατεθεί για παρατηρήσεις στην ευρωπαϊκή επιστημονική κοινότητα, όπως ήταν ο αρχικός στόχος.
Κυβερνητική αδιαφορίαTο ποσό των 160.000 ευρώ που απαιτείται ως ελάχιστο όριο για τα έξοδά του ετησίως δεν δόθηκε ποτέ στο Iνστιτούτο και οι επιστήμονες επισημαίνουν τις καταστροφικές συνέπειες που επιφέρει η κυβερνητική αδιαφορία.
«Tο τηλεσκόπιο είναι πλήρως λειτουργικό και εφοδιασμένο με υπερσύγχρονα βοηθητικά όργανα παρατηρήσεως. Oμως δεν μπορώ να πάρω ευθύνη, να καλέσω επιστήμονες από το εξωτερικό για παρατηρήσεις. Aν πέσει μια... ασφάλεια, σκεφθείτε ότι δεν υπάρχει τεχνικός να επιδιορθώσει τη βλάβη», μας λέει ο διευθυντής του Iνστιτούτου Aστρονομίας του Eθνικού Aστεροσκοπείου Aθηνών και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών, Xρήστος Γούδης.
Mε αφετηρία το γεγονός ότι υπάρχει ένας ηλεκτρολόγος-μηχανικός και για τα πέντε διαφορετικά Iνστιτούτα του Aστεροσκοπείου, ο διευθυντής του Iνστιτούτου Aστρονομίας περιγράφει τραγελαφικές καταστάσεις. Σε μια ζημιά ο ηλεκτρολόγος ίσως έρθει έπειτα από τέσσερις ημέρες και αν χρειαστεί και κάποιο ανταλλακτικό από το εξωτερικό, περνάει και μήνας μέχρι να επιδιορθωθεί.
«Eπί του παρόντος τα όποια προβλήματα ανακύπτουν οι ερευνητές αστροφυσικοί -και όχι τεχνικοί- τα λύνουν με τη βοήθεια της εμπειρίας που απέκτησαν με δική τους πρωτοβουλία».
O καθηγητής αναφέρει μάλιστα ως παράδειγμα το μικρότερο του «Aρίσταρχου» τηλεσκόπιο των 2,1 μέτρων San Pedro Martir του Mεξικού, -και μιλάμε για μια χώρα που σίγουρα δεν αποτελεί ακραίο παράδειγμα επιστημονικής και τεχνολογικής πρωτοπορίας- στο οποίο υπηρετεί 20μελές τεχνικό προσωπικό για τη συνεχή συντήρηση και εύρυθμη λειτουργία του.
«Για τον «Aρίσταρχο» απαιτείται προσωπικό έξι ατόμων. Eμείς ζητάμε έστω δύο άτομα για τη συντήρηση και επιδιόρθωση των εμφανιζόμενων προβλημάτων που ανακύπτουν», τονίζει ο κ. Γούδης. «Yπό τέτοιες συνθήκες, αν και ενταγμένο στο ανταγωνιστικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα του δικτύου των μεγάλων τηλεσκοπίων OPTIKON, δεν διατίθεται για παρατηρήσεις στη διεθνή και εθνική αστρονομική κοινότητα».
Στο έλεος βανδάλωνΠετροβολούν τον θόλο
Aλλο ένα σημαντικό πρόβλημα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι επιστήμονες που επισκέπτονται το Aστεροσκοπείο είναι οι καιρικές συνθήκες, που δεν επιτρέπουν την πρόσβαση για αρκετούς μήνες. «O μήκους οκτώ χιλιομέτρων δρόμος που οδηγεί στο Aστεροσκοπείο του Xελμού από το χιονοδρομικό κέντρο, σε υψόμετρο 2.340 μέτρων, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος.
Kυρίως τους μήνες Nοέμβριο, Δεκέμβριο και Mάρτιο, Aπρίλιο ο δρόμος παραμένει κλειστός από το χιόνι. Πολλές φορές αναγκαζόμαστε να χτυπάμε πόρτες, του δημάρχου, του νομάρχη, του περιφερειάρχη, για να καθαρίσουν τον δρόμο, διότι δεν υπάρχει θεσμική ρύθμιση για να γίνεται από αρμόδιους φορείς της πολιτείας», σημειώνει ο κ. Γούδης. «Tο τηλεσκόπιο είναι αφύλαχτο και δεν έχει περίφραξη. Πέρυσι ο θόλος του έγινε στόχος βανδάλων, όταν κάποιοι έριξαν έναν μεγάλο ογκόλιθο πάνω του, προκαλώντας μεγάλη ζημιά».
Το έγγραφοΓινόμαστε ρεζίλι στην επιστημονική κοινότητα
«Δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να κάνω πια, πέραν του να εξηγήσω στην επερχόμενη σύνοδο διευθυντών των ευρωπαϊκών τηλεσκοπίων του δικτύου OPTIKON την κατάσταση και να τονίσω την πλήρη αδιαφορία της ελληνικής πολιτείας -αποδεχόμενος την τριτοκοσμική της φυσιογνωμία- με αναπόφευκτη συνέπεια, βέβαια, κάποια στιγμή την απένταξη της χώρας μας από το ευρωπαϊκό δίκτυο και τον συνακόλουθο διεθνή διασυρμό της».
Aυτό τονίζει στην τελευταία επιστολή του (στις 10 Σεπτεμβρίου) προς τον υπουργό Aνάπτυξης, K. Xατζηδάκη, και με κοινοποίηση στο γραφείο του πρωθυπουργού ο διευθυντής του Iνστιτούτου Aστρονομίας του Aστεροσκοπείου. Tα τελευταία 3 χρόνια υπήρξε σειρά διαβημάτων προς το υπουργείο Aνάπτυξης, τη Γενική Γραμματεία Eρευνας και Tεχνολογίας αλλά και στο Γραφείο του πρωθυπουργού, τα οποία ουδέποτε βρήκαν ανταπόκριση.
Mάλιστα, η μόνη ανακοίνωση στην οποία περιορίστηκε το υπουργείο Aνάπτυξης ήταν ότι το Eθνικό Aστεροσκοπείο Aθηνών θα έχει πλέον μονοθεματικό περιεχόμενο, από το οποίο... απαλείφονται η Aστρονομία και η Aστροφυσική.
O... ρόλος του Aστεροσκοπείου περιορίζεται στις κλιματικές αλλαγές, στο περιβάλλον και στις φυσικές καταστροφές. «Δεν είναι ευρέως γνωστό πως η αστροφυσική βοηθάει στην τεχνολογική ανάπτυξη της χώρας. O πολύς κόσμος πιστεύει πως πρόκειται για κάτι εξωτικό και ίσως πολλές φορές να μην αντιλαμβάνεται την πρωτοποριακή της τεχνολογία που έχει πολλές εφαρμογές στην καθημερινότητά μας», τονίζει ο κ. Γούδης.
Το τηλεσκόπιοKατασκευάστηκε από τη γερμανική εταιρεία «Tσάις» και στοίχισε 4 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία προήλθαν από ευρωπαϊκά κονδύλια.
H εγκατάστασή του έγινε το 2004 και από τότε μέχρι το 2007, που παραδόθηκε επίσημα, έγινε μια σειρά δοκιμών.
Θεωρείται ένα από τα πιο προηγμένα τεχνολογικά τηλεσκόπια της Eυρώπης. Eχει διάμετρο 2,3 μέτρα και μεγάλη ακρίβεια στόχευσης και παρακολούθησης ουράνιων αντικειμένων.
Mε χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων της Πάτρας και του Mάντσεστερ και του Iδρύματος Eυγενίδου έχουν τοποθετηθεί επιπλέον στο τηλεσκόπιο κάμερες και ειδικά προηγμένα επιστημονικά όργανα.
Eχει τη δυνατότητα της γρήγορης εναλλαγής στόχευσης, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, και η λειτουργία του απαιτεί σκοτεινό ουρανό. Tο τηλεσκόπιο είναι το μεγαλύτερο των Bαλκανίων.

πηγη http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=6426886

το θεμα προβληθηκε απο την Εφημεριδα εθνος στις 26/9
συντακτης:
ΜΑΤΙΝΑ ΔΕΜΕΛΗ
mdemeli@pegasus.gr

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ -ΜΕΡΟΣ 5ο (ΤΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)

2009-10-11T11:50:00.001+03:00

Επτά αναθέματα κατά των ΕΛΛΗΝΩΝ και της ΕΘΝΙΚΗΣ μας Κοσμοθεάσεως και Φιλοσοφίας από το «Τριώδιον», τα οποία περιέχονται στο «Συνοδικό της Αγίας Ζ' Οικουμενικής Συνόδου υπέρ της Ορθοδοξίας» (787 μνχ) και τα οποία αναγιγνώσκονται ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ την Κυριακή της Ορθοδοξίας.

1. Ετι τοις φρονούσι και λέγουσι, κτιστήν είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου Θεότητος ως κτιστήν εκ τούτου πάντως, και αυτήν την θείαν ουσίαν αναγκαζομένοις δοξάζειν κτιστή γαρ κατά τους Αγίους ενέργεια, κτιστήν δηλώσει και φύσιν. Άκτιστον δε, άκτιστον χαρακτηρίσει ουσίαν. Καντεύθεν ήδη κινδυνεύουσιν εις αθείαν παντελή περιπίπτειν, και την Ελληνικήν μυθολογίαν, και των κτισμάτων λατρείαν τη καθαρά και αμώμω των Χριστιανών Πίστει προστριβομένοις, μη ομολογούσι δε κατά τας Αγίων θεοπνεύστου θεολογίας και το της Εκκλησίας ευσεβές φρόνημα άκτιστον είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου ΘεότητοςΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
2. Τοις μετά των άλλων μυθικών πλασμάτων, αφ' εαυτών και την καθ' ημάς κλίσιν μεταπλάττουσι, και τας Πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς δεχομένοις, και αυθυπόστατον την ύλην παρά των ιδίων μορφούσθαι λέγουσι, και προφανώς διαβάλλουσι το αυτεξούσιον του Δημιουργού, του από του μη όντος ει το είναι παραγάγοντος τα πάντα, και ως Ποιητού πάσιν αρχήν και τέλος επιτιθέντος εξουσιαστικώς και δεσποτικώς ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
3. Τοις τα Ελληνικά διεξιούσι μαθήματα, και μη δια παίδευσιν μόνον ταύτα παιδευομένοις, αλλά και ταις δόξαις αυτών ταις ματαίας επομένοις, και ως αληθέσι πιστεύουσι, και ούτως αυταίς ως το βέβαιον εχούσας εγκειμένοις ώστε και ετέρους ποτε μεν λάθρα, ποτέ δε νοερώς ενάγειν αυταίς και διδάσκειν ανενδοιάστως ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
4. Τοις δεχομένοις, και παραδίδουσι τα μάταια και Ελληνικά ρήματα, ότι τε προϋπαρξις εστι των ψυχών και εκ του μη όντος τα πάντα εγένετο, και παρήχθησαν, ότι τέλος εστί της κολάσεως, ή αποκατάστασις αύθις της κτίσεως, και των ανθρωπίνων πραγμάτων, και δια των τοιούτων λόγων την Βασιλείαν Των Ουρανών λυομένην πάντως, και παράγουσαν εισάγουσιν, ήν αιωνίαν και ακατάλυτον αυτός τε ο Χριστός και Θεός ημών εδίδαξε, και παρέδοτο, και δια πάσης της παλαιάς και νέας Γραφής ημείς παρελάβομε, ότι και η Κόλασις ατελεύτητος και η Βασιλεία αίδιος, δια δε των τοιούτων λόγων εαυτούς τε απολλύασι, και ετέροις αιωνίας προξένοις γινομένοις ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
5. Τοις ευσεβείν μεν επαγγελομένοις, τα των Ελλήνων δε δυσσεβή δόγματα τη και Καθολική Εκκλησία περί τε ψυχών ανθρωπίνων, και ουρανού και γής, και των άλλων κτισμάτων αναιδώς, ή μάλλον ασεβώς επεισάγουσιν ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
6. Τοις την μωράν των έξωθεν (=Ελλήνων) φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμώσι, και τοις καθηγηταίς αυτών επομένοις, και τας τε μετεμψυχώσεις των ανθρωπίνων ψυχών, ή και ομοίως τοις αλόγοις ζώοις ταύτας απόλλυσθαι, και εις το μηδέν χωρείν δεχομένοις και δια τούτο ανάστασιν και κρίσιν και την τελευταίαν των βεβιωμένων ανταπόδοσιν αθετούσινΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.
7. Τοις λέγουσιν, ότι οι των Ελλήνων σοφοί και πρώτοι των αιρεσιαρχών, οι παρά των επτά Αγίων και Καθολικών Συνόδων, και παρά πάντων των εν Ορθοδοξία λαμψάντων Πατέρων αναθέματι καθυποβλήθέντας, ως αλλότριοι της Καθολικής Εκκλησίας δια την εν λόγοις αυτών κίβδηλον και ρυπαράν περιουσίαν κρείττονες εισί κατά πολύ, και ενταύθα, και εν τη μελλούση κρίσει, και των ευσεβών μεν και ορθοδόξων ανδρών, άλλως δε κατά πάθος ανθρώπινον ή αγνόημα πλημμελησάντων ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.

ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ - Μέρος 2ο

2009-10-02T14:18:00.003+03:00

ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΟΣ ΥΛΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

1. Εισαγωγή

Η απόπειρα αντικειμενικής διερεύνησης του αρχαίου Ελληνικού Μυστηριακού Υλισμού, ως εγχείρημα είναι δυσχερέστατο. Ιδίως, αν τούτο πρόκειται να εκτυλιχθεί μέσα στα αναγκαστικώς περιορισμένα πλαίσια ενός άρθρου. Εντούτοις, είναι βέβαιον ότι, λογικώς, η απόπειρα αυτή, ως προσπάθεια, θα προσκρούσει αναπόφευκτα στις διάχυτες σύγχρονες ανελεύθερες - συγκριτικά προς τις εκπληκτικώς ελεύθερες εκείνες των αρχαίων Ελλήνων - αντιλήψεις περί ύλης. Ίσως, η περισσότερο νομιμοποιημένη προσέγγιση στις περί ύλης αντιλήψεις των αρχαίων Ελλήνων - μέσα στο πλαίσιο των οποίων, άλλωστε, επίσης νόμιμα καταχωρίζονται και οι αντίστοιχες περί ύλης θέσεις του αρχαίου Ελληνικού Μυστηριακού Υλισμού - είναι η προκύπτουσα από την επεξεργασία της αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφικής κοσμολογίας.Συγκεκριμένα ερωτήματα εγείρονται γύρω από την ιδιόμορφη, ως άνω, θέση της Ελληνικής φιλοσοφικής κοσμολογίας, σχετικά με την κεντρική τοποθέτησή της, η οποία φωτίζει πολλές πλευρές του αρχαίου Ελληνικού Πνευματικού Πολιτισμού. Θεμέλια τούτου είναι η αρχαιότερη Ελληνική φιλοσοφική κοσμολογική θεώρηση. Πρόκειται για εκείνη που παραδόθηκε από τον Ορφέα. Η απόπειρα χρονολόγησης της Ορφικής φιλοσοφικής κοσμολογίας επεκτείνεται στην αντικειμενική αντιμετώπιση πολύπλευρων ένδοθεν και έξωθεν λυσσαλέων προσπαθειών ώστε να μειωθεί, τελείως ανόητα, το εύρος της εξέλιξης του χρονικού "γίγνεσθαι" των Ελλήνων. Μέσα στις απηνείς προσπάθειες ποικίλων ομάδων να εξαφανισθεί ο,τιδήποτε έχει σχέση με τον αρχαίο Ελληνικό Πνευματικό Πολιτισμό, η τακτική αυτή περιλαμβάνει και τον Ορφέα, για τον οποίο, οι συνεχώς ανανεούμενοι αυτοί κύκλοι, προβάλλουν την δήθεν μυθική του υπόσταση. Αντίθετα, όλος ο αρχαίος Ελληνικός κόσμος αναγνωρίζει στον Ορφέα τον αναμορφωτή της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας και τον θεωρεί ως τον μέγιστο του θεολόγο.2. Θεμελιώδης συμβολή ΧασάπηΟ χρονικός ιστορικός εντοπισμός της γένεσης της Ορφικής φιλοσοφικής κοσμολογίας μπορεί, κατά τον αστρονόμο Κ. Χασάπη, να γίνει μέσα από τα αστρονομικά στοιχεία που καταγράφουν οι λατρευτικοί Ορφικοί Ύμνοι. Ο Κ. Χασάπης δημοσίευσε στην διδακτορική του διατριβή "Η Ελληνική αστρονομία της Β' χιλιετηρίδας π.Χ. κατά τους Ορφικούς Ύμνους" (Αθήναι, 1967) ότι σε δύο Ορφικούς Ύμνους αναφέρεται η περιοδική εμφάνιση, ανά περίπου 10.000 χρόνια, μιας συγκεκριμένης ζωδιακής ιδιομορφίας (στο εξής ΣΖΙ), η οποία επικρατεί για χρονικό διάστημα περίπου 500 ετών. Μετά την παρέλευση των περίπου 500 αυτών ετών, η ΣΖΙ παραχωρεί την θέση της στην συνήθη χωροταξική κανονικότητα των ζωδίων. Οι ΣΖΙ αυτές επανέρχονται, ως προειπώθηκε, περίπου κάθε 10.000 χρόνια. Η διασταυρούμενη αυτή διπλή αστρονομική αναφορά, μέσα στους Ορφικούς Ύμνους, της περιοδικώς εμφανιζόμενης αυτής ΣΖΙ, επιτρέπει να επιχειρηθεί μια αντικειμενική αστρονομική χρονολόγηση των Ορφικών Ύμνων, διότι, προφανώς, ο συνθέτης αυτών των Ύμνων έζησε κάτω από μια τέτοια ΣΖΙ. Ποιά όμως είναι αυτή η ΣΖΙ; Η πιο πρόσφατη ΣΖΙ (στο εξής ΣΖΙ, -1.841) επικρατούσε, κατά τον Χασάπη, περίπου από το -1.841 έως το -1.366 [1]. Η αμέσως προηγούμενη ΣΖΙ εμφανίστηκε περίπου 10.000 χρόνια πριν, οπότε, οπισθοχωρώντας ανάλογα πίσω από τον χρονικόν ορίζοντα του -1.841, φθάνουμε στο περίπου -11.841, καθώς 1.841 + 10.000 = 11.841. Αυτή είναι η (ΣΖΙ, -11.841). Η χρονολόγηση αυτή, ως (ΣΖΙ, -11.841), για τους Ορφικούς Ύμνους, αν και προτάθηκε από τον Χασάπη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ως η περισσότερο ορθή, δεν έγινε αρμοδίως αποδεκτή για πολλούς θλιβερούς και απαράδεκτους λόγους. Έτσι, η ως άνω διατριβή, τελικώς, διαδήλωσε αναγκαστικά τον οπωσδήποτε εσφαλμένο ορίζοντά της (ΣΖΙ, -1.841). Για την ιστορία, ας σημειωθεί ότι ο Χασάπης δεν αποδέχθηκε την πεντακοσάδα των ετών -1.841 έως και -1.366, ως προσδιοριστική της χρονολόγησης των Ορφικών κειμένων, διότι δεν ήταν δυνατόν να ζούσε κατά την (ΣΖΙ, -1.841) ο Ορφεύς, που φαίνεται ότι πρέπει να ήταν σύγχρονος του Τρωικού Πολέμου. Η χρονολόγηση εξ άλλου της σύρραξης αυτής συνεχώς οπισθοβατεί, κατά τις ανανεούμενες έρευνες, με τάση να διολισθαίνει, ολονέν και βαθύτερα, πίσω από τον ορίζοντα του -3.500.3. Προώθηση θέσεων ΧασάπηΔύο αντικειμενικές ενδείξεις οδήγησαν τον γράφοντα σε μια σειρά διαπιστώσεων που αποκτούν αυτονόητη επισήμανση νέων ανακατατάξεων στην διαμόρφωση πρόδηλων και μάλιστα αβίαστων συμπερασμάτων σε πολλούς τομείς. Το πρώτο αντικειμενικό στοιχείο είναι η χρονολόγηση της διάρκειας της τήξης των πάγων, μεταξύ του περίπου -20.000 μέχρι του περίπου -8.000. Πλείστες όσες έρευνες ειδικών επιστημόνων προσδιορίζουν τον τελευταίο κατακλυσμό, τον ονομαζόμενο του Δευκαλίωνος, στα έτη περίπου του -12.000 [2]. Μέσα στην παρατεταμένη κατακλυσμική αυτή καταστροφή, γύρω στο -12.000, αλλά και μέσα από εξελισσόμενες ταυτόχρονες γεωλογικές καταστροφές του πλημμυρισμένου Ελληνικού χώρου, λογικώς, αποκλείεται η περίπτωση να γίνει αποδεκτή η νομιμοποίηση της πολύπλευρης σκοπιμότητας να είχε συνθέσει ο Ορφεύς Ύμνους μέσα σε ένα τέτοιο τοπίο γεωλογικού ολέθρου. Ένα σοβαρότατο αντικειμενικό στοιχείο διαμορφώνεται από την παντελή παρασιώπηση οιουδήποτε κατακλυσμού μέσα στο κείμενο της "Θεογονίας" του Ησιόδου. Η παρασιώπηση αυτή φαίνεται να μην δικαιολογείται. Πράγματι, επειδή ο Ησίοδος έζησε περίπου το -750, δηλ. μετά από τον κατακλυσμό, αναμένεται ότι λογικώς έπρεπε να αναφέρει το γεγονός αυτό στην "Θεογονία", η οποία είναι μια ιδιότυπη περιγραφή της "ιστορίας" του ανθρώπινου γένους. Η παράλειψη ενός τόσο σημαντικού γεωφυσικού γεγονότος, μέσα σε ένα περιγραφικό της "ιστορίας" της ανθρωπότητας κείμενο, στοιχειοθετεί την αντίληψη ότι ίσως δεν είναι συνθέτης της "Θεογονίας" ο Ησίοδος, αλλά κάποιος, ο οποίος, επειδή έζησε πριν από τον κατακλυσμό του -12.000, λογικώς δεν τον αναφέρει πράγματι μέσα στην "Θεογονία". Στην περίπτωση αυτή, ίσως ο Ησίοδος να κατέγραψε ό,τι άκουσε. Η "Θεογονία" όμως του Ησιόδου περιέχει Ορφικούς κοσμολογικούς όρους, όπως το "Χάος", ο "Έρως" και η "Νύξ". Η ύπαρξη αυτών των Ορφικών όρων επιτρέπει την αναπόφευκτη υπόθεση ότι ο άγνωστος συνθέτης του κειμένου της "Θεογονίας" γνώριζε την ύπαρξη Ορφικών κοσμολογικών όρων. Οι όροι αυτοί θα πρέπει να αναχθούν στην χρονική περίοδο της Συγκεκριμένης Ζωδιακής Ιδιομορφίας που, πριν από το -11.840, σχηματίστηκε γύρω στο -21.840, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα για την σχέση των επαναλαμβανόμενων Συγκεκριμένων Ζωδιακών Ιδιομορφιών (ΣΖΙ) και χρονολόγησης, κατά τον Χασάπη, των Ορφικών Ύμνων. Ύστερα από αυτές τις επισημάνσεις, κυρίαρχο αντικειμενικό συμπέρασμα είναι ότι ο Ορφεύς είχε, κατά πάσαν πιθανότητα, την ακμή του περίπου κατά το -21.840. Ως δεύτερο συμπέρασμα έρχεται η δίκαιη απόδοση στον Ελληνικό Πνευματικό Πολιτισμό ενός κατ' αρχήν χρονικού εύρους αναπνοής, κατ' αντίθεση προς το διεθνώς καταδικασμένο να συμπιεσθεί ιστορικό ''γίγνεσθαι" του Ελληνικού λαού. Ο δήθεν ευρηματικός, άλλωστε, ισχυρισμός ότι το όνομα Ορφεύς καλύπτει συλλογική θεολογική προσπάθεια ομάδας, στην οποία θα μπορούσε να αποδοθεί η ίδρυση της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας, δεν ευσταθεί, διότι ουδεμία θρησκεία ιδρύθηκε ποτέ από συλλογική εργασία. Όλες οι γνωστές θρησκείες έχουν έναν και μοναδικό ιδρυτή. Συνδυάζοντας τόσο την κορυφαία θέση του Ορφέως, όσον και ότι πρώτος παρουσίασε την πιο ολοκληρωμένη φιλοσοφική κοσμολογία, γίνεται κατανοητό, γιατί σχεδόν όλοι οι επόμενοι Έλληνες φιλόσοφοι ασπάσθηκαν τις κοσμολογικές θέσεις του Ορφέως. Η θεολογική αναμόρφωση που επέφερε ο μέγιστος αυτός θεολόγος των Ελλήνων έγινε αποδεκτή από τον Πυθαγόρα, τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τους Διαδόχους του Πλάτωνος. Σε αντίθεση προς τον Σπεύσιππο, ο Αριστοτέλης δεν κατανόησε την Ορφική παράδοση και η αδυναμία του αυτή ήταν η κύρια αιτία που τον απομάκρυνε νομίμως από το να γίνει Διάδοχος του Πλάτωνος στην Ακαδημία. Η Ορφική θεολογική αναμόρφωση διαχέεται σ' όλη την αρχαία Ελληνική γραμματεία. Η αναμόρφωση αυτή πέρασε μέσα στους μυστηριακούς ορίζοντες, σε τέτοιο βάθος, ώστε η αρχαία Ελληνική μυστηριακή πραγματικότητα, η πολυποίκιλη, να οχοδρομηθεί πάνω στις εξαγγελθείσες από τον Ορφέα αντιλήψεις του περί αντικειμενικής υλικής πραγματικότητας. Πώς όμως όλα αυτά συνδυάζονται;4. Ορφική φιλοσοφική κοσμολογίαΗ πανάρχαιη Ορφική φιλοσοφική κοσμολογία εγκαθιδρύει θέσεις σε όλους τους τομείς του επιστητού. Πάνω σε αυτές τις θέσεις ιδρύθηκε ο αρχαίος Ελληνικός Πνευματικός Πολιτισμός. Ο Ορφεύς αναφέρει ότι ο κόσμος μας άρχισε να διαμορφώνεται ΜΕΣΑ σε ένα υλικής, προφανώς, φύσης απροσδιόριστο, αόριστο, ανεκδήλωτο περιβάλλον, το οποίο ονόμασε "άρρητον αρχήν" ή "Χάος" [3]. Με τον όρο "άρρητον" ο Ορφεύς εισάγει την έννοια της αποφατικής θεολογίας. Μέσα στο προδημιουργικό "Χάος" εκδηλώθηκαν, κατά τον Ορφέα, δύο μορφές ύλης, των οποίων την υλική φύση η ονομασία τους προσδιορίζει. Η πρώτη μορφή ύλης που εκδηλώθηκε έχει, κατά τον Ορφέα, ατομική φύση και ονομάστηκε "Γη". Η άλλη μορφή ύλης μοιάζει με νερό και ονομάστηκε από τον Ορφέα "Ύδωρ" [4]. Η επόμενη εξελικτική βαθμίδα της υλικής μορφής "Ύδωρ" ονομάστηκε από τον Ορφέα "Αιθήρ". Οι Ορφικές υλικές μορφές "Γη" και "Ύδωρ" διαδηλώνουν απερίφραστα την εκ μέρους του Ορφέως αναμφισβήτητη αντίληψη ότι η "Γη" και το "Ύδωρ" προφανώς συγκροτούν το κρυμμένο, άγνωστο, απροσδιόριστο, ανεκδήλωτο υλικό προδημιουργικό περιεχόμενο του "Χάους", το οποίο περιβάλλει τον κόσμο μας και τους άλλους, φυσικά, σε κατάσταση γέννησης και στην συνέχεια εξέλιξης, κόσμους. Κατά τον Ορφέα, το ανεκδήλωτης και απροσδιόριστης υλικής, οπωσδήποτε, φύσης "Χάος" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΕΓΕΘΟΣ. Είναι, όμως, το "Χάος", κατά τον Ορφέα, ΘΕΙΟΤΑΤΟ. Άρα, το "Χάος", η προδημιουργική αυτή κατάσταση των κόσμων, για τους Έλληνες, είναι ΑΠΡΟΣΩΠΟ ΥΛΙΚΟ ΘΕΙΟΤΑΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ, το οποίο από τα έγκατά του φέρει σε εκδήλωση, ΜΕΣΑ του, τις δύο κατά τον Ορφέα, θείες απρόσωπες ΟΥΧΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ, υλικές κοσμογονικές ουσίες, την "Γη" πρώτα και μαζί μ' αυτήν το "Ύδωρ". Θεωρητικώς, ο κόσμος μας συνεχώς ανανεώνεται με άτομα "Γης" που, περιβαλλόμενα πανταχόθεν από "Ύδωρ" - "Αιθέρα", κολυμπούν μέσα στο "υδάτινο"- "αιθερικό" περιβάλλον τους. Το κοσμογονικό αυτό σύστημα αποτελεί το συνεχώς εκδηλούμενο περιεχόμενο του "Χάους". Το εκδηλούμενο σύστημα των δύο υλικών κοσμογονικών ουσιών συνεχώς διευρύνεται, καθώς δέχεται, μέσα στον αυξανόμενο "χώρο" "Ύδωρ"- "Αιθήρ", νέες εκδηλούμενες "ποσότητες" από το ανεκδήλωτο, διπλής υλικής φύσης, "περιεχόμενο" του "Χάους". Την διαστολή αυτή του κόσμου ανακάλυψε ο Hubble, κατά την δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα. Ο Ορφεύς είχε προσδιορίσει αυτή την διαστολή, τότε, ως μια από τις κύριες λειτουργίες της Φύσης. Κατά τον Ορφέα, οι δύο υλικές κοσμογονικές ουσίες "Γη" και "Ύδωρ"- "Αιθήρ" εκφράζουν σταθερώς και συνεχώς, ως ιδιότητες της δίμορφης ύλης, το εξωτερικευόμενο ρυθμιστικό καθεστώς των ουχί πνευματικών Φυσικών Νόμων της απρόσωπης υλικής αντικειμενικής πραγματικότητας. Φύση είναι, κατά τον Σ. Νάγο, το σύνολο των εν ενεργεία και δράσει ουσιών και Νόμων των εκδηλούμενων σε μορφές και συνειδήσεις ανά τον άπειρο χώρο. Κατ' Ορθό Λόγο, συνεπώς, έπεται ότι η εξελικτική μέσω του πνεύματος προέκταση των Νόμων των δύο υλικών ουσιών ''Γη" και "Ύδωρ" - "Αιθήρ" που δομούν το υλικό ψυχικό άτομο, συντελεί στην εμφάνιση των Πνευματικών Νόμων. Επειδή, κατά τον Ορφέα, οι Νόμοι της Φύσης είναι εκείνοι, που προέρχονται από τους τρόπους λειτουργίας των δύο υλικών κοσμογονικών ουσιών, έπεται ότι, η όποια εκδήλωση μέσα στην Φύση, λογικώς, και τελικώς πρέπει θεμελιωδώς να αναχθεί στους τρόπους λειτουργίας των δύο υλικών κοσμογονικών ουσιών. Τούτο συγκροτεί ένα από τα "κλειδιά" ερμηνείας του φιλοσοφικού στοχασμού του Πλάτωνος, ο οποίος ακολουθεί την Ορφικοπυθαγόρεια μυστηριακή παράδοση.5. Ψυχογονία κατ' ΟρφέαΣτις θεογονίες του, ή άλλως κοσμογονίες του, ο Ορφεύς απλώς υπαινίσσεται, αιτιολογημένα προφανώς, την ύπαρξη της ψυχής, για την οποία δεν κάνει σαφή λόγο. Όσον και εάν τούτο φαίνεται περίεργο, εν τούτοις, η φαινομενική αυτή παρασιώπηση αποτελεί μια από τις ισχυρότερες αξιωματικής φύσης διδασκαλίες του Ορφισμού, η θεμελιώδης σημασία της οποίας, όσον και εάν κρύβεται μέσα στις συμβολικές πτυχές της Μυστηριακής Επιστήμης των Ελλήνων, φωτίζει το μέγα "άρρητον" της θεολογίας των μυστηριακών Ορφικών θεσμοθεσιών. Κατά την Ορφική θεολογία, κάθε υλικό άτομο της Ορφικής "Γης" θα εξελιχθεί μέσα στην ροή εκατομμυρίων ετών στην επομένη εξελικτική του βαθμίδα, η οποία ονομάστηκε από τον Ορφέα "Ωόν" [5], δηλ., "αυγό". Κάθε "Ορφικόν Ωόν", όπως ονομάστηκε από τους μεταγενέστερους, θα μεταμορφωθεί σε προσωπικό θείο πνευματικό ον. Η μεταμορφωτική, ως άνω, πορεία του κάθε "Ορφικού Ωού", ΑΠΑΙΤΕΙ χρόνον επώασης της κυοφορούμενης μεταμόρφωσης του εξελιγμένου υλικού ατόμου Ορφικής "Γης" σε θείο προσωπικό πνευματικό ον, δηλ. σε προσωπικό θεό. Εξ αιτίας αυτής της ΕΠΩΑΣΗΣ του κάθε εξελιγμένου υλικού ατόμου Ορφικής "Γης" σε προσωπικό θεό, το εξελιγμένο άτομο Ορφικής "Γης" ονομάστηκε "Ωόν" από τον ίδιο τον μέγιστο θεολόγο των Ελλήνων Ορφέα. Προφανώς, ο Ορφεύς ηθελημένα παρασιωπά την ενδιάμεση βαθμίδα ψυχή, μεταξύ ενός εξελιγμένου υλικού ατόμου Ορφικής "Γης", το οποίο ονομάζεται "Ωόν", δηλ. "αυγό" και ενός προσωπικού θεού. Προφανώς, με την παρασιώπηση αυτή, ο Ορφεύς θέλει να δείξει την άμεση σχέση που υπάρχει μεταξύ ενός απειροελάχιστου υλικού ατόμου Ορφικής "Γης" και της ψυχής ενός από τους θεούς, δηλ. από τα θεία προσωπικά πνευματικά όντα. Με αυτή την παρασιώπηση της ενδιάμεσης ψυχικής βαθμίδας ο Ορφεύς προβάλλει την υπέρτατη αξιωματική θέση των αρχαίων Ορφικών Μυστηρίων ότι το ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΝ ΤΗΣ ΥΛΗΣ. Την Ορφική αυτή παρασιώπηση έκρινε ο Πυθαγόρας ότι μπορούσε να την παρακάμψει. Μέσα από το έργο του Πυθαγόρειου Τιμαίου του Λοκρού "Περί ψυχάς κόσμω" διαρρέει η περί ψυχής μυστηριακή θέση του Πυθαγόρα. Ο Τίμαιος ο Λοκρός αποκαλύπτει προφανώς ότι ο Πυθαγόρας θεωρούσε ότι η ψυχή, ως υλικό ψυχικόν άτομο, συγκροτείται από ένα υλικό άτομο Ορφικής "Γης" αναμιχθέν με Ορφικό "Αιθέρα". Στο έργο "Περί ψυχάς κόσμω" του Τιμαίου του Λοκρού βασίστηκε ο Πλάτων, για να συνθέσει τον δικό του "Τίμαιο" (35Α), έχοντας αποδεχθεί και ακολουθήσει τις Πυθαγόρειες μυστηριακές θέσεις περί συγκρότησης του υλικού ψυχικού ατόμου από τις δύο Ορφικές υλικές κοσμογονικές ουσίες.6. Θεογονία κατ' ΟρφέαΕπειδή η ψυχή, ως. υλικό ψυχικό άτομο, κατά την Ορφικοπυθαγόρεια μυστηριακή παράδοση, είναι φύσει αθάνατη, καθώς άλλωστε ανώλεθρη είναι η υλική φύση των δύο υλικών θείων, κατ' Ορφέα, κοσμογονικών ουσιών, οι οποίες συγκροτούν το υλικό ψυχικό άτομο, οδεύει η ψυχή την αέναη εξελικτική της πορεία μέσα στον άπειρο χρόνο. Ένα τμήμα της εξελικτικής πορείας του υλικού ψυχικού ατόμου είναι εκείνο, όπου, η ψυχή παραλαμβάνεται από την αρχαία Ελληνική μυστηριακή θεογονία. Στο ακροτελεύτιο αυτό τμήμα της εξελικτικής της πορείας, μέσα στον ανθρώπινο ορίζοντα, καθώς προετοιμάζεται πλέον η ψυχή να εγκαταλείψει το ανθρώπινο επίπεδο, τίθεται κάτω από την θεία μυστηριακή θεογονική αντίληψη. Μέσα στις χιλιετίες, το υλικό ψυχικό άτομο άλλαξε συνεχώς νέους βελτιωμένους αιθεροσωματικούς φορείς. Έτσι νομιμοποιείται η φυσική διαδικασία, κατ' Ορφέα, της ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ. Η εξέλιξη των δυνάμεων της ψυχής υπηρετείται κατά τον Ορφέα, με την απόκτηση διά ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ νέου σωματικού φορέα, όταν η αναπόφευκτη φθορά του προηγούμενου απαιτεί, για την συνέχιση της εξελικτικής προόδου της ψυχής, νέο, καταλληλότερο σωματικό οργανισμό, ώστε ο νέος αυτός φορέας να ανταποκριθεί στις αποκτηθείσες, κατά την προηγούμενη ενσάρκωση της ψυχής, νέες της δυνάμεις. Οι συνεχώς εξελισσόμενες δυνάμεις της ψυχής οδηγούν στην αέναη και πέραν του ανθρώπινου επιπέδου πρόσκτηση συνεχώς νέων τελειότερων ψυχικών ΑΙΘΕΡΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ. Έτσι, νομιμοποιούνται, κατά τον Ορφέα, οι θείες τάξεις των θεών, όπως επίσης και σε πιο εξελιγμένο θείο επίπεδο, οι τάξεις των μεγάλων και ελασσόνων Ολυμπίων θεών. Προτού εξαντληθούν οι δυνατότητες του γήινου επιπέδου στην προσφορά ολονέν και πιο τέλειου σωματικού φορέα, το υλικό ψυχικό άτομο, εξελικτικώς και νομίμως εισέρχεται στις αρχαίες Ελληνικές θειότατες μυστηριακές θεσμοθεσίες, όπου, η ψυχή θα προετοιμασθεί σταδιακώς, από ενσάρκωση σε ενσάρκωση, για την απόκτηση τελικώς θείου αιθερικού ψυχικού περιβλήματος. Τούτο, τελικώς κατά τον Ορφέα, θα αντικαταστήσει τον ανίσχυρο πια ανθρώπινο οργανισμό να προσφέρει στην ψυχή νέες εξελισσόμενες υπηρεσίες. Οι συλλογικώς προσδιοριζόμενες, ως εκθεωτικές, αυτές ιεροπραξίες των αρχαίων Ελληνικών Μυστηρίων συντονίζονται με συνεχώς καταβαλλόμενες από τους μυούμενους παράλληλες εξαγνιστικές προσπάθειες, ως αυτές διδάσκονται από τους Μυσταγωγούς. Οι προσπάθειες αυτές αρχίζουν ήδη από το εισαγωγικό μυστηριακό επίπεδο και συνεχίζονται στα συνεχώς ανώτερα μυστηριακά εκθεωτικά επίπεδα.7. Μυστηριακός, κατ' Ορφέα, ΥλισμόςΜέχρις εδώ, διαπιστώθηκε η άρρηκτη σχέση της λειτουργίας των Νόμων της Φύσης με τις εξελικτικές διαδικασίες, στις οποίες υπόκεινται τα υλικά άτομα της Ορφικής ''Γης". Τα ανώτατα Μυστηριακά Ιερατεία των μυστηριακών θεσμών της αρχαίας Ελλάδος, έχοντας συνειδητοποιήσει την έκταση και το βάθος της πιο πάνω συλλειτουργίας εξελικτικών διαδικασιών και Φυσικών Νόμων, διεμόρφωσαν, με βάση αυτή την Φυσική συλλειτουργία, όλη την μυσταγωγική λειτουργική διάρθρωση των θειότατων της αρχαίας Ελλάδος εκθεωτικών διαδικασιών. Κοινός συνδετικός ορίζοντας όλων αυτών των μυστηριακών εκφράσεων είναι η ανώτατη αληθής ενσυνείδητη αντικειμενική γνώση των δυνάμεων, των ιδιοτήτων, των Νόμων, των λειτουργιών και των δράσεων της υλικής αντικειμενικής πραγματικότητας εκ μέρους του Ορφέα και των μετέπειτα - ανώτατων Ιεροφαντικών και Μυσταγωγικών πράγματι σοφότατων Ιερατείων της αρχαίας Ελλάδος. Οι νόμιμες αυτές εκτιμήσεις συγκροτούν αντικειμενικώς τον θεμελιώδη ορίζοντα του Μυστηριακού Υλισμού της αρχαίας Ελλάδος.Συμπεράσματα1. Κατά τον Ορφέα, αναγνωρίζεται ΑΠΡΟΣΩΠΟΝ ΟΥΧΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΝ ΑΙΤΙΟΝ, προφανώς άπειρων, ως προς τον αριθμό, άλλων επίσης κόσμων. Το αίτιον αυτό ονομάζεται "Χάος" ή "άρρητος αρχή".2. Μέσα στο "Χάος" εκδηλώθηκαν, κατά τον Ορφέα, οι δύο μορφές της ύλης, η ατομικής φύσης υλική μορφή "Γη" και η συνεχούς φύσης υλική μορφή "Ύδωρ" - "Αιθήρ". Οι δύο αυτές υλικής φύσης, κατά τον Ορφέα, κοσμογονικές ουσίες αποκαλύπτουν ότι το "Χάος" είναι ΑΠΡΟΣΩΠΗ, ΟΥΧΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΥΠΕΡΤΑΤΗ, ΘΕΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΡΧΗ.3. Όπως ο Πλάτων συμβολικά αναφέρει (''Τίμαιος", 35Α), η ψυχή συγκροτείται από τις δύο υλικές κοσμογονικές ουσίες. Ένα υλικό άτομο Ορφικής "Γης" συγκροτείται σε ψυχικό υλικό άτομο δι' "Αιθέρος" εκ μέρους των μορφοποιητικών δυνάμεων του Ορφικού "Ύδατος".4. Η τεκμαιρόμενη, κατά τον Ορφέα, υλική συγκρότηση της ψυχής, ως το αποτέλεσμα της μίξης των δύο Ορφικών υλικών κοσμογονικών ουσιών, νομιμοποιεί το ανώλεθρον του υλικού, ως άνω, ψυχικού ατόμου, αλλά και προσβλέπει στην αλληλοδιάδοχη περιβολή της ψυχής με συνεχώς νέους βελτιωμένους, σε κάθε ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ, ΟΧΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΑΙΘΕΡΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ. Έτσι, η ψυχή ανέρχεται, σταδιακά και εξελικτικά, στην απόκτηση - μέσα από τις εκθεωτικές Ορφικές μυστηριακές διαδικασίες - θείου ψυχικού περιβληματικού αιθερικού φορέα. Κατά την, απροσδιόριστου χρόνου, πορεία αυτή των μετενσαρκώσεων, η ψυχή νομιμοποιείται να αποκτήσει "άλυτον" αιθερικό φορέα. Από ανθρώπινη, τότε, η ψυχή μεταμορφώνεται σε ψυχή θεού προσωπικού. Τούτο, άλλωστε, νομιμοποιεί την ΠΟΛΥΘΕ'Ι'Α της Ορφικής θεολογίας.5. Επειδή, κατά την Ορφική μυστηριακή θεολογία, κάθε υλικό άτομο Ορφικής "Γης", ανυψούμενον εξελικτικώς στο προ-εκθεωτικόν επίπεδο, διά των Μυστηρίων, θα μεταμορφωθεί σε προσωπικό θείον ον, έπεται ότι διά του ανοικτού τούτου αριθμού των δυναμένων να εκθεωθούν εξελιγμένων υλικών ατόμων Ορφικής "Γης", η μυστηριακή θεολογία των αρχαίων Ελλήνων δέχεται την ύπαρξη ΠΟΛΛΩΝ προσωπικών θείων όντων. Άρα, κατά τον Ορφέα, το ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΝ ΤΗΣ ΥΛΗΣ.6. Επειδή ο Ορφικοπυθαγορισμός, ως το θειότατο μυστηριακό σύστημα της Ελλάδος, ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ύπαρξη προσωπικής πνευματικής δημιουργικής του παντός Αρχής, ο Πλάτων, ως συνεπέστατος ακόλουθος του Ορφικοπυθαγορισμού, διά του όρου "θεός" αναφέρεται, κατά περίπτωση, είτε σε κάποιον από τους θεούς, είτε στον Ορφικόν "Αιθέρα", όπως και στις απορρέουσες αντίστοιχες κοσμολογικές επισημάνσεις του ''Αιθέρος''.7. Ενώ ο Πυθαγόρας ονόμασε "πέρας" τόσο την δρώσα μορφοποιητική ιδιότητα του "Ύδατος" όσο και το μορφικό αποτέλεσμα αυτής της μορφοποιητικής ιδιότητας του "Ύδατος", πάνω στα υποατομικά σωματίδια της "Γης", αντίστοιχα, ο Πλάτων υιοθέτησε τον όρο "ιδέα" για την μορφοποιητική δράση και για το μορφοποιητικό αποτέλεσμα της δράσης αυτής του "Ύδατος". Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τον όρο "ιδέα" για να προσδιορίσουν την "μορφή". Το ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΝ, κατά τον μέγιστο θεολόγο των Ελλήνων Ορφέα, πνευματικόν προσωπικό δημιουργικό θείον ον, εμφορούμενο μάλιστα και με "ιδέας", το γνώρισμα τούτο του σκέπτεσθαι προσωπικού όντος, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ, στα πλαίσια λειτουργίας του Ελληνικού μυστηριακού Ορθού Λόγου, να υποκαταστήσει το ΑΠΡΟΣΩΠΟΝ, ΟΥΧΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ, ΥΛΙΚΗΣ ΦΥΣΗΣ ΠΡΟΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ "ΧΑΟΣ" των Ελλήνων.8. Αβίαστα ορθώνεται η νομιμοποίηση της προσαρμογής των Μυστηριακών διαδικασιών του Μεγάλου Εκθεωτικού Έργου των Μυστηρίων της Ελλάδος στις νομικές θέσεις του Μυστηριακού Υλισμού, εφ' όσον, τόσο η ψυχή, ως υλικό ψυχικό άτομο, κατά τον Ορφέα, όσο και οι ψυχικοί νόμοι που απορρέουν από τις εξελικτικές λειτουργίες γενικά του υλικού ψυχικού ατόμου και ιδιαίτερα από τις λειτουργίες της υλικής δομής τού προς εκθέωση Μύστη, είναι Νόμοι της Φύσης, Είναι, δηλ. Νόμοι εντασσόμενοι στις λειτουργίες των δύο υλικών κοσμογονικών ουσιών, σε επίπεδο ψυχής. Η εξέλιξη του υλικού ψυχικού ατόμου του ανθρώπου, δηλ. της ψυχής του, υπάγεται, κατά τον Ορφέα, στην φροντίδα της δικαιοδοσίας των μεγάλων Μυστηριακών συστημάτων της αρχαίας Ελλάδος. Όλες οι Μυστηριακές θεσμοθεσίες των αρχαίων Ελλήνων ασχολήθηκαν με την ανώτατη, κατά το δυνατόν, ανύψωση του ηθικού εξελικτικού επιπέδου του ανθρώπινου υλικού ψυχικού ατόμου, της ψυχής, δηλ. του ανθρώπου. Συνεπώς, το Μέγα Εκθεωτικό Έργο των Μυστηρίων των αρχαίων Ελλήνων οχοδρομείται διά των Φυσικών ψυχικών νόμων, οι οποίοι συγκροτούν το νομικό πλαίσιο των πολύπλευρων ψυχικών εξελίξεων του υλικού ψυχικού ατόμου.9. Βραδύτατα, αλλά σταθερά, η θεωρητική Φυσική παραδέχεται το αυταπόδεικτον της ύπαρξης του "Αιθέρος". Αν εσφαλμένα γίνει αποδεκτό ότι το διάστημα είναι απέραντο κενό, τότε, χωρίς την υλική, συνεχούς φύσης, ουσία "Αιθήρ", πώς φθάνουν μέχρι τον πλανήτη μας ποικίλα σήματα μέσα από υποτιθέμενο "κενό" χώρο; Το εφεύρημα ότι τάχα διαστρική σκόνη ικανοποιεί αναζητούμενη συνθήκη συνέχειας ύλης, είναι αυτόχρημα κωμικό.10. Κατά τον Ορφέα, τα υλικά άτομα που συγκροτούν τον Ορφικό κοσμογονικό παράγοντα "Γη" τυλίγονται μέσα σε μορφοποιητικό ΑΙΘΕΡΙΚΟ ΚΛΩΒΟ, ο οποίος τα συγκρατεί και συγκροτεί την ΜΟΡΦΗ - να, ξανά, η "ιδέα" του Πλάτωνος - του μορφοποιούμενου, έτσι, συγκεκριμένου συνόλου ατόμων της Ορφικής "Γης". Όταν ο μορφοποιητικός αυτός αιθερικός κλωβός πάψει να συγκρατεί σε ΜΟΡΦΗ τα άτομα της Ορφικής "Γης", τότε η μορφοποιητική ΕΝΕΡΓΕΙΑ του αιθερικού κλωβού απελευθερώνεται, οπότε, στην μοναδική αυτή περίπτωση, η ΜΑΖΑ μοιάζει να "μετατρέπεται" σε ΕΝΕΡΓΕΙΑ. Με την Ορφική αυτή παραδοχή νομιμοποιείται ένα βέλος που κατευθύνεται από το σύμπλεγμα mc2 προς το Ε. Δεν νομιμοποιείται το "ίσον" αυτής της "εξίσωσης".11. Η επιμονή στην αρχική ύπαρξη στο κενό ενός απειροελάχιστου κοκκίου ύλης, το οποίο, ειδικά αυτό, εξερράγη και τα εκ της έκρηξης παραχθέντα ουράνια σώματα και φυσικά γαλαξίες τέθηκαν, ως διά μαγείας, σε αρμονική συνύπαρξη, ως έμμονη αντίληψη αναιρεί την αρχαία Ορφική φυσικοαιτιοκρατική αντίληψη. Η άνετα αποδεκτή Ορφική θεωρία περί "Χάους" αυτοπροσδιορίζεται ως ορθή.12. Η ελπίδα της πνευματικής αναγέννησης του αρχαίου Ελληνικού Πνευματικού Πολιτισμού, στην ιερή του κοιτίδα, στηρίζεται πάνω στις ανερχόμενες προς τα άνω αλλεπάλληλες συνεχώς ανώτερες συνειδητοποιήσεις τόσο της αξίας, όσο και της αντικειμενικής ισχύος του αρχαίου Ορφικού φιλοσοφικού, στο σύνολο του, κοσμολογικού συστήματος.Σπυροδήμος Γ. Ανεμογιάννης - ΣινανίδηςΔιδάκτωρ Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου ΑθηνώνΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ1. Πβ. "Η Ελληνική Αστρονομία της Β' Χιλιετηρίδας π.Χ. κατά τους Ορφικούς ύμνους", σελ. 80.2. Πβ. New Times Nexus (2001), 15:40, Laviolette, Ρ.Α.: "Galactic Explosions", Διδακτορική διατριβή, Portland State University (1983) - Πβ. Ζοοκ, Η.Α.: "Solar Flare Activity", Icarus (1977) 32:106.3. Πβ. Δαμασκίου, "Περί αρχ.", 123 bis Rue - Πβ. Σ. Ανεμογιάννη - Σινανίδη, "Χώρος και χρόνος εις τα Ορφικά αποσπάσματα", Διδακτορική Διατριβή, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήναι (1978) σ.σ. 27-32.4. Πβ. Δαμασκίου, έ.α., 123 bis Rue - Πβ. Σ. Ανεμογιάννη - Σινανίδη, έ.α., σ.σ 33-40.5. Πβ. Δαμασκίου, έ.α., 55 bis Rue - Πβ. Σ. Ανεμογιάννη - Σινανίδη, έ.α., σ.σ. 65-67.

ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ - Μέρος 1ο

2009-10-01T19:28:00.001+03:00

Υπό ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΑΡΑ
Ερευνητού - Μελετητού Ιστορίας – Φιλοσοφίας
Lector of Alpine University (CH)

Η Ελληνική διανόηση, από τα πανάρχαια χρόνια παρατήρησε και εξέτασε με σεβασμό και με δέος τα φαινόμενα και τις εκφάνσεις της φύσεως, διότι με την πρώιμο λογική της προσέγγισε και ερεύνησε το θείον, το οποίο, ανέλυσε και εξέφρασε με τον τέλειο νοηματικό της λόγο.Με την πάροδο των αιώνων, δημιούργησαν μία ανώτερη μονοθεϊστική θεολογία και μία πολυμερή εκφραστική λαϊκή θεολογία, η πρώτη για τους ολίγους τους ταγούς και τους ικανούς, που θα μπορούσαν να την κατανοήσουν, να την σεβαστούν, να την διαφυλάξουν και να την μεταδώσουν στους επιγενόμενους. Αυτή την εκπροσωπούσαν οι λειτουργοί των Μυστηρίων και των Μαντείων, ενώ την άλλη που ήταν για όλο τον λαό, την διακονούσαν και την εκτελούσαν περιοδικά οι εκάστοτε εκλεγμένοι εκπρόσωποι της πολιτείας.Αυτή η πραγματικότης, είναι και η μεγάλη διαφορά του Ελληνικού ερευνητικού πνεύματος, της λογικής προσεγγίσεως και της ερμηνείας των πάντων και όχι της αλογίστου δογματικής τάχα αποκαλυπτικής και σωτηριολογικής πίστεως, που εκφράζεται από μία μικρά καταπιεστική μερίδα κληρονομικών και προνομιούχων εκπροσώπων του θείου επί της γής. Από το σύνολο του υλικού που χρησιμοποιεί η επιστημονική έρευνα, από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα, δεν προκύπτουν ιστορικά δεδομένα για την ζωή και την δράση του Σωκράτη, είναι ελάχιστα τα εξακριβωμένα και αναντίρρητα στοιχεία, που είναι απαραίτητα για να θεμελιωθεί η ιστορική επιστήμη. Για αυτό η φυσιογνωμία του Σωκράτη παραμένει πάντα για τους ερευνητές, ένα αίνιγμα προς λύση. Ενώ αντίθετα έχομε πλούσια και με ποικιλία την Σωκρατική παράδοση, έτσι μπορούμε αβίαστα να ισχυριστούμε, ότι έχομε έναν θρύλο, που τον έπλασαν και μας τον παρέδωσαν οι θαυμαστές του, κυρίως οι μαθητές του, οι επικριτές τους ακόμα και οι κατήγοροι του. Ο κυριότερος λόγος που δεν έχουμε, εξακριβωμένο υλικό, είναι γιατί ο Σωκράτης «ουδέν έγραψε».Την Θεολογία, το Δαιμόνιον και την Αθανασία της Ψυχής κατά την Σωκρατική αντίληψη τα γνωρίζουμε, από τα έργα των μαθητών του, καθότι είναι γνωστό ότι ο ίδιος δεν άφησε γραπτά κείμενα, διότι δεν βρήκαμε κανένα έργο του και δεν αναφέρεται επίσης κανένα έργο του από άλλους αρχαίους συγγραφείς. Οι μαθηταί του, που αναφέρονται στο έργο του είναι κυρίως ο Πλάτων και ο Ξενοφών, Ο Πλάτων με τους θαυμάσιους διαλόγους του και τα πεζά του έργα έχει καταστήσει τον διδάσκαλό του αθάνατο και μέγιστο των φιλοσόφων. Ο δεύτερος είναι ο παρεξηγημένος Αθηναίος ευπατρίδης, στρατηγός, πολιτικός, συγγραφέας και ιστορικός Ξενοφών. Ο πρώτος έχει επηρεασθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από το έργο του Σωκράτη, αλλά και ο ίδιος σαν μεγάλος φιλόσοφος, έχει επηρεάσει το έργο του Σωκράτη, με κάποια δικά του, έστω και δευτερεύοντα στοιχεία, βασισμένα στις δικές του θεολογικές και φιλοσοφικές ιδέες, όμως σε γενικές γραμμές στα αθάνατα έργα του καταγράφονται αυτούσιες οι θέσεις του διδασκάλου του. Αυτό γίνεται αντιληπτό μόνο από τους βαθείς γνώστες και μελετητές του Σωκρατικού έργου. Με μεγαλύτερη ακρίβεια αποδίδει την Σωκρατική διδασκαλία ο Ξενοφών, διότι σαν ρήτωρ, στρατηγός, ιστορικός και πολιτικός δεν ανέπτυξε δικές φιλοσοφικές θεωρίες, για αυτό τα έργα του αποτελούν εξίσου σημαντική πηγή για την μελέτη της ζωής και του όλου έργου του Σωκράτους. Θα εξετάσουμε εν συνεχεία μερικά αποσπάσματα από τα έργα των μαθητών του Πλάτωνος και Ξενοφώντα, στα οποία χαρακτηριστικά και κατ’ επανάληψη αναφέρεται ο Σωκράτης στην ύπαρξη ενός και μόνον Θεού, που τον οδηγούσε και κατεύθυνε την πορεία της ζωής του. Οι έννοιες του θείου και της αθανασίας της ψυχής, συναποτελούν την βάση της όλης Σωκρατικής διδασκαλίας, που επάνω σε αυτά στηρίχθηκαν πλείστα όσα φιλοσοφικά συστήματα, θεωρίες, κοινωνικά κινήματα και θρησκείες επί δύο χιλιάδες τετρακόσια χρόνια. Θεολογία εννοιολογικά σημαίνει, λόγον περί του θεού ή των θεών, και στον Σωκράτη η θεολογία έχει όντος διττή υπόσταση, αναφέρεται το πρώτον στην ύπαρξη ενός Υπερτάτου Δημιουργού Θεού, και κατά δεύτερον στην ύπαρξη πολλών θεϊκών εκφάνσεων ή θεοτήτων τα οποία ενεργούν για την πρόνοια του ανθρωπίνου κόσμου. Η διάκριση μεταξύ του ενός θεού και των πολλών θεοτήτων, είναι θεμελιώδης σε όλη την Αρχαιοελληνική φιλοσοφία, αυτή η σημαντική φιλοσοφική θέση δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητή από τους ξένους κυρίως μελετητές, και αυτό έχει δημιουργήσει κατά καιρούς, σοβαρά προβλήματα αποδόσεως και στρεβλώσεως της όλης Σωκρατικής διδασκαλίας. Μελετώντας και ερευνώντας καλλίτερα την ιστορία διαπιστώνουμε ότι, ο Σωκράτης ήταν βαθιά θρησκευόμενος, είχε πάρα πολύ δραστήριο πνεύμα και προσπαθούσε να κάνει τους ανθρώπους καλλίτερους, για το οποίο δήλωνε ότι είχε ειδική εντολή από τον ΘΕΟ. Ο Ξενοφών στα απομνημονεύματα του (Α΄α, 16) γράφει: « αυτός αεί περί τών ανθρώπων διελέγετο σκοπών, τι Καλόν, τί αισχρόν, τί ευσεβές, τί ασεβές, τί δίκαιον, τί άδικον, τί σωφροσύνη, τί μανία, τί ανδρεία, τί δειλία, τί πόλις, τ ί πολιτικός, τί αρχή ανθρώπων, τί αρχικός ανθρώπων;Κατά τον Σωκράτη ο ΘΕΟΣ δεν φιλοσοφεί, γιατί κατέχει την σοφία, φιλοσοφεί όμως ο άνθρωπος, που η ύπαρξη του είναι πεπερασμένη. Πρώτος θεώρησε την ψυχή σαν την πραγματική ουσία του ανθρώπου και την αρετή, σαν αυτό που συμπληρώνει την ανθρώπινη φύση, μέσα από την αναζήτηση και την βελτίωση της ψυχής. Αυτές οι εκφάνσεις είναι περισσότερο θείες παρά θεός, και αυτές μπορεί να τις προσεγγίσει ο άνθρωπος μόνο με τον καθαρό ΝΟΥ του, που τον αποκαλεί θείο.Έτσι πολύ ορθά δηλώνει ότι, ο νους είναι κατώτερος από την Πρωταρχική Θεότητα, όπως ακριβώς αυτό που είναι ενωμένο είναι κατώτερο από το ΕΝΑ, και το νοερό από τον νου και το έμψυχο από την ψυχή, και πάντοτε προηγούνται τα ποιο ενιαία από τα απλά, ενώ όλη η σειρά των ΟΝΤΩΝ καταλήγει στο ίδιο το ΕΝΑ. Ο Σωκράτης στα έργα του Πλάτωνος και των άλλων συγγραφέων, χρησιμοποιεί κατά μεγάλο μέρος την έννοια του θείου στον ενικό αριθμό «ο ΘΕΟΣ» και δεν εννοεί έναν οιονδήποτε θεό από τις υπάρχουσες τότε «θεότητες» που τις έπλασε ο άνθρωπος κατά το δοκούν του, αλλά τον έναν Υπέρτατο Δημιουργό του σύμπαντος κόσμου, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση ή ομοιότητα με οιανδήποτε ανθρωπίνη ή άλλη πνευματική οντότητα.Οι Προσωκρατικοί Ίωνες «Υλοζωισταί» φιλόσοφοι, έκαναν την πρώτη σοβαρή και λογική προσπάθεια προσεγγίσεως του θείου, που ήταν προσιτή στην ανθρωπίνη διάνοια, έτσι απεκάλεσαν την πρώτη και μοναδική δημιουργό δύναμη των πάντων τον θεό, από το ρήμα θέω, με διάφορα ονόματα: Ο Αναξίμανδρος Άπειρον, ο Ηράκλειτος Έν Σοφόν, ο Πυθαγόρας ο Αριθμός, ο Ξενοφάνης Είς θεός, η Ελεατική σχολή το Όν , ο Αναξαγόρας ο Νούς, ο Εμπεδοκλής η Ιερά Φρήν, ο Δημόκριτος το Πάν, ο Πίνδαρος ο Μέγας Μάκαρ, ο Αριστοτέλης το Πρώτον κινούν ακίνητον. Εξ αυτών αβίαστα τεκμαίρετε ότι η αρχαία ελληνική φιλοσοφία – θεολογία ήταν μονοθεϊστική. Οι Έλληνες με την λογική τους απέδειξαν ότι, η ύπαρξη και η δομή του σύμπαντος κόσμου για να λειτουργεί, πρέπει να υφίσταται μία υπερτάτη έλλογος δημιουργός δύναμη, που διέπει και κατευθύνει τα πάντα, που εκπροσωπεί μόνο το απόλυτο Αγαθόν, αλλά είναι άγνωστη ως προς την ουσία της, διότι είναι άναρχος, άπειρος, άχρονος, αγέννητος, ανώλεθρος και αϊδιος, διότι δεν έχει καμία σχέση ή συνάφεια με το κακό.Ο Σωκράτης δεχόταν ότι ενεργούσε την διδασκαλία του κατ’ εντολήν του θεού, που το εξέφραζε με το «μαιείας ο θεός τε καί εγώ αίτιος». < Ο θεός με αναγκάζει να ξεγεννώ τους άλλους ( με την μαιευτική μεθολογία), αλλά με εμπόδισε να γεννώ ο ίδιος>. Μοναδική αποστολή και έργο της ζωής του, το οποίο κατά τον Πλάτωνα, θεωρούσε σαν εντολή Θεού, και όχι των διαφόρων λαϊκών θεοτήτων, ήταν να κρίνει και να ελέγχει τον εαυτόν του και τους άλλους. Δηλώνει ρητά και κατηγορηματικά επανειλημμένως, ότι με αυτό το έργο καθίστατο συνεργάτης του Θεού, αφού ήθελε όπως και εκείνος, να γίνεται εν παντί το δίκαιον και το αγαθόν.Ανάλογος είναι και ο τρόπος που το εκδηλώνει, που το βιώνει και το πραγματοποιεί. Ο Σωκράτης ζει και ελέγχει την σκέψη του και την σκέψη των άλλων, αλλά το σπουδαιότερο είναι ότι την σκέψη του την κάνει έργο καθημερινό, που είναι αναπόσπαστο με τον τρόπο της ζωής του.Για τον έλεγχο και την επικοινωνία με τον εαυτό του χρησιμοποιεί τον εσωτερικό, τον έμψυχο λόγο. Για την άμεση επικοινωνία με τους άλλους χρησιμοποιεί τον προφορικό, τον ζωντανό, αλλά και έμψυχο πάλι λόγο, ποτέ τον γραπτό. Αυτή είναι και ουσία του Σωκρατικού λόγου. Ο Σωκράτης στοχάζεται, μιλάει και συζητεί. Ο έλεγχος που τον συνοδεύει, πάντα άγρυπνος οιστρηλατείται από ένα ιδανικό. Να κάνει την ζωή του ανθρώπου ομόλογη, σύμφωνα με την αλήθεια, την δικαιοσύνη και το θείο. Ζητάει και θέλει, η συνείδηση να ομολογεί και να ταυτίζεται πάντα με τον εαυτό της. Για την πραγματοποίηση αυτού του έργου καλεί όλους τους ανθρώπους να συμμετέχουν δίχως ενδοιασμούς και σκοπιμότητες.Ενώ ο Σωκράτης δίδασκε ακούραστος όλη του την ζωή, δεχόταν τους θεούς , εκείνους που αναγνώριζε η επίσημος πολιτεία και προσέφερε θυσίες (ευχαριστίες) σε αυτούς, στο σπίτι του και στους δημόσιους βωμούς. Προσευχόταν ικετεύοντας να δίνουν το καλό, γιατί μόνο αυτοί το γνώριζαν. Όμως τόνιζε πάντα, ότι ήθελε να έχει πλήρη και επακριβωμένη την έννοια του Θείου, του Οσίου και της Ευσέβειας. Στην θέση της λαϊκής και αφελούς πίστεως προς τους μυθικούς ανθρωπομορφικούς θεούς (εκφάνσεις των φαινομένων και των δυνάμεων της φύσεως), τοποθετεί, με τον Λόγον, την λογικήν και την συνείδηση του ΕΝΑΝ ΘΕΟ ΤΕΛΕΙΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ. Όλα αυτά όμως δεν ήθελε να τα εξετάζει πρόχειρα και αμέσως, αλλά αργά, προοδευτικά και με την μαιευτική μέθοδο, όταν είχε γίνει κατανοητή και αφομοιωθεί η διδασκαλία του και κυρίως όταν ήταν πρόθυμοι οι συνομιλητές του να την ακολουθήσουν.Ακόμα με την διδασκαλία του, ανέπτυξε και εκλαΐκευσε το μέγα θέμα της υπάρξεως και της αθανασίας της ψυχής και ότι η συγκατάβαση του με τον θάνατο του, αποτελεί έμπρακτη απόδειξη της μεταφυσικής του πίστεως. Ο Σωκράτης δίδασκε ότι, η αρετή ταυτίζεται με την σοφία, που από αυτήν απορρέουν όλες οι αρετές, γιατί αυτές είναι και το υπέρτατο αγαθό. Την αντιπαρέβαλλε στα αγαθά που φαντάζουν μεγάλα στην λαϊκή συνείδηση, όπως το κάλλος, ο πλούτος, η δύναμη, η σωματική αλκή, οι ηδονές των αισθήσεων και άλλες.Η πλέον τρανή απόδειξη, ότι βίωσε όλα όσα δίδασκε ο Σωκράτης είναι η απολογία του κατά την δίκη του, αλλά και η συμπεριφορά του στο δεσμωτήριο, τις τριάντα ημέρες που έμεινε σε αυτό.Ενώπιον των δικαστών του ήταν άκρα φιλοσοφικός, δεν εκλιπάρησε, δεν έκλαψε, όπως άλλοι επιφανείς πριν από αυτόν, δεν κατέφυγε σε φτηνές απολογίες, αλλά ηρωικά σύνδεσε την διδασκαλία του με τις πράξεις του, τονίζοντας με έμφαση στους εμβρόντητους δικαστές του, ότι σε όλη την ζωή εκτελούσε την εντολή του ΘΕΟΥ. Και ενώ παρέμεινε στο δεσμωτήριο επί ένα μήνα πριν θανατωθεί, δεν χρησιμοποίησε αθέμιτους τρόπους και μέσα, πρόταση δωροδοκίας των βαρβάρων φρουρών του από τον Κρίτωνα, για να γλυτώσει από την άδικη καταδίκη του. Ο μέγιστος των σοφών, έδωσε το μοναδικό παράδειγμα του σε όλη την ανθρωπότητα και κυρίως στους νέους, ότι προέχει η εφαρμογή έστω και του άδικου νόμου, γιατί σε όλη του ζωή ήθελε και επιζητούσε την τέλεια πόλη – πολιτεία. Έτσι έδωσε διαχρονικά το ηρωικό του παράδειγμα, κυρίως στους φαύλους πολιτικούς τονίζοντας: Καλλίτερα να αδικείσαι παρά να αδικείς ή να τιμωρείσαι άδικα, αντί να γλυτώνεις από την δίκαιη τιμωρία. Κατόπιν τούτων, και κρίνοντας από το σύνολο της διδασκαλίας του, εξάγεται ότι ο Σωκράτης ήταν σε όλο του το μεγαλείο και το τεράστιο βάθος των γνώσεων του, ένας ΘΕΤΙΚΟΣ ΜΟΝΟΘΕΪΣΤΗΣ, απορρίπτοντας εμμέσως πλην σαφώς τον ωραίο μυθικό κόσμο της λαϊκής Ελληνικής πίστεως. Χαρακτηριστικό μνημείο της μονοθεϊστικής πίστεως και συνειδήσεως του Σωκράτη είναι Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ, που αναφέρεται στον Διάλογο ΦΑΙΔΡΟΣ (279 b8 c4) του Πλάτωνος.Ώ φίλε Πάν τέ καί άλλοι όσοι τήδε θεοί, δήοιτέ, μοι καλώ γενέσθαι τάνδοθεν, έξωθεν δέ όσα έχω, τοίς εντός είναι μοι φίλια.Πλούσιον δέ νομίζομοι τόν σοφόν.Τό δέ χρυσού πλήθος είη μοι όσον μήτε φέρειν μήτε άγειν δύναιτο,άλλος ή ό σώφρων.Αγαπημένε μου Πάνα και εσείς οι άλλες θείες δυνάμεις τούτου εδώ του τόπου, κάνετε να γίνω ωραίος μέσα μου, και τα εξωτερικά αποκτήματα να είναι αγαπημένα, μέσα σε μια αρμονία, με τα εσωτερικά.Να θεωρώ ότι πλούσιος είναι ο σοφός. Και η ποσότητα του πλούτου που θα έχω, να είναι τόση που να μην μπορεί να την φέρει μαζί του και να πορεύεται με αυτήν άλλος, παρά μόνον ο συνετός άνθρωπος. Εδώ δηλώνει καθαρά και κατηγορηματικά τον ένα τον Πάνα ( ΕΝ ΤΩ ΠΑΝ) και τις άλλες δευτερεύουσες αγαθές θείες δυνάμεις, που εκπορεύονται, υπάρχουν και ενεργούν πάντοτε από την μία και μοναδική δημιουργό πηγή του παντός, του φωτός, της αλήθειας, της δικαιοσύνης της συμπαντικής νομοτέλειας, που διέπει το Παν και στο οποίο το Παν τείνει.

ΜΥΘΟΙ-ΣΥΜΒΟΛΑ-ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

2009-08-27T14:08:00.002+03:00

Η γη όπως ξέρουμε κάνει δύο σημαντικές κινήσεις, μία περιφορά γύρω από τον ήλιο (ετήσιος κύκλος) και μία περιστροφή γύρω από τον εαυτό της(ημερήσιος κύκλος). Ο συνδυασμός αυτών των κινήσεων είναι που δημιουργεί τις 4 εποχές.
Οι πύλες για την είσοδο της γης στις διαφορετικές εποχές, είναι οι ισημερίες της Άνοιξης και του Φθινοπώρου και τα ηλιοστάσια του Χειμώνα και του καλοκαιριού.
Τον ερχομό της Άνοιξης σηματοδοτεί η εαρινή ισημερία. Οι παραδόσεις λένε ότι η γη ήταν κάποτε ξαπλωμένη ότι δεν υπήρχαν οι 4 εποχές, ότι στο ένα ημισφαίριο ήταν πάντα καλοκαίρι και στο άλλο πάντα χειμώνας. Κάποια στιγμή μεταξύ Μύθου και πραγματικότητας, ο άξονας της γης καθετοποιήθηκε και από τότε ξεκίνησε η εναλλαγή των εποχών, τότε ξεκίνησε ο χρόνος να είναι κυκλικός, να υπάρχει ο θάνατος και η αναγέννηση της φύσης.

Μύθοι- Σύμβολα- Παραδόσεις

Πάντα οι γιορτές τις άνοιξης σε όλους τους πολιτισμούς ήταν γιορτές χαράς, ανανέωσης με κίνηση, με χορό, με τραγούδια. Υπάρχουν λουλούδια παντού και στολίδια στους ανθρώπους και στα σπίτια, υπάρχει πλούσιο ποτό και φαγητό και ασυγκράτητη χαρά, γιατί ένας νέος κύκλος θα ξεκινήσει.
Εξάλλου παραδοσιακά οι χοροί που χορεύονται στις γιορτές της Άνοιξης είναι κυκλικοί ή μάλλον σπειροειδείς σε έναν ρυθμό Βαλς.
Ορισμένες χώρες της Ευρώπης διατηρούν ακόμα παραδόσεις, όπου οι νέοι ενωμένοι σε μία σειρά χορεύουν στα δάση περνώντας ανάμεσα από τα δέντρα και έπειτα κατεβαίνουν στην πλατεία του χωριού και συνεχίζουν να χορεύουν σε κύκλο.Θεοί και γιορτές της ΆνοιξηςΠολλοί μύθοι της Άνοιξης σχετίζονται με τον θάνατο και την ανάσταση κάποιου θεού.Υπάρχουν κυρίως δύο τρόποι με τους οποίους οι θεοί πεθαίνουν την άνοιξη:
1.Με διαμελισμό συνήθως σε 14 ή σε 7 κομμάτια, όπως στην περίπτωση του Διόνυσου Ζαγρέα στην Ελλάδα και του Όσιρι στην Αίγυπτο.
Ο διαμελισμός συμβολίζει την ανάγκη για εξάπλωση της πνευματικής ουσίας του θεού, αλλά και των διδασκαλιών. Ακριβώς τον ίδιο συμβολισμό συναντάμε στο μυστήριο της θείας κοινωνίας, που υπάρχει σε διάφορες θρησκείες, όπου μοιράζεται στους πιστούς κρασί και ψωμί, συμβολίζοντας το σώμα και το αίμα του θεού. Επίσης ο θάνατος του αρνιού και ο διαμελισμός του για φαγωθεί συμβολίζει ακριβώς το ίδιο πράγμα. Το αρνί αποτελεί ένα κατεξοχήν μυθικό σύμβολο, με την έννοια της αθωότητας και της αγνότητας κυρίως σε πνευματικό επίπεδο, έτσι με τον διαμελισμό του επιτρέπει στους ανθρώπους την επικοινωνία με την αγνότητα αυτή.
2.Με σταύρωση ή κάρφωμα σ’ ένα δέντρο.
Ο σταυρός είναι επίσης ένα πανάρχαιο σύμβολο, που δεν έχει λείψει από καμία εποχή και κανένα λαό. Αποτελείται από δύο διασταυρωμένα ξύλα: ένα κάθετο που συμβολίζει τον πνευματικό κόσμο και ένα οριζόντιο που συμβολίζει τον υλικό κόσμο. Έτσι αποτελεί την εναρμόνιση των αντιθέτων αλλά και συμπληρωματικών στοιχείων που αποτελούν τον εκδηλωμένο κόσμο.
Το δέντρο έχει τον ίδιο συμβολισμό με τον σταυρό, εδώ το ιερό, το πνευματικό στοιχείο αντιπροσωπεύεται στα κλαδιά, που βρίσκονται στο υψηλότερο σημείο του δέντρου, ενώ οι ρίζες του είναι το χθόνιο στοιχείο, ο κόσμος των νεκρών. Ο κορμός του δέντρου συμβολίζει τον εκδηλωμένο κόσμο, τον κόσμο των ανθρώπων.
Σε όλους τους πολιτισμούς υπήρχε πάντοτε ένας θεός μία θεά ή ένα ζευγάρι θεών, που χαρακτήριζαν την άνοιξη. Ήταν οι θεοί που έφερναν την γονιμότητα, την ανανέωση, την βλάστηση, την νιότη και τον έρωτα.
Στους Ρωμαίους συναντάμε τη θεά Φλώρα(ή Χλωρίδα). Η θεά της Άνοιξης έκανε τα λουλούδια να ανθίζουν και τους αγρούς να καρποφορούν. Στην αρχή του Μαΐου διοργάνωναν τα Φλωράλια, γιορτή προς τιμήν της Θεάς, που χάριζε στους ανθρώπους και στη φύση την άνθηση, την νιότη και τον έρωτα.
Στους Φινλανδούς υπήρχε ένα θεϊκό ζευγάρι ο Ράουμ και η Ούκκο που κάθε χρόνο την άνοιξη γιόρταζαν τον ιερό τους γάμο, μετά από τον οποίο καρποφορούσαν οι αγροί. Το χειμώνα οι σκοτεινές δυνάμεις τους χώριζαν και την άνοιξη έσμιγαν ξανά.
Στην αρχαία Ελλάδα η εναλλαγή των εποχών του χρόνου σχετιζόταν με τον μύθο της αρπαγής της Περσεφόνης. Ο Άδης έκλεψε την Περσεφόνη για να την κάνει σύζυγό του. Η Δήμητρα όμως μαράζωνε από την θλίψη της και έψαχνε παντού την κόρη της, μαζί της όμως μαράζωνε και η φύση, πενθούσε μαζί της. Όταν κατάλαβε ότι η Περσεφόνη είναι στον Άδη την διεκδίκησε, όμως ο Άδης δεν ήταν διατεθειμένος να την αφήσει. Έτσι ο Δίας αποφάσισε η Περσεφόνη μισό χρόνο να μένει με τον Άδη στον κάτω κόσμο (Φθινόπωρο - Χειμώνας) και μισό χρόνο να επιστρέφει στη μητέρα της στον επάνω κόσμο (Άνοιξη - Καλοκαίρι).
Το αρχαίο ελληνικό ημερολόγιο, διέφερε λίγο από το σύγχρονο, τόσο ως προς την ονομασία των μηνών όσο και ως προς τις ημερομηνίες. Οι μήνες που κατά προσέγγιση αντιστοιχούν στους δικούς μας Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο, είναι οι Ανθεστηρίων, Ελαφηβολιών και Μουνηχιών.
Στον μήνα Ανθεστηρίων τελούνταν τα Ανθεστήρια προς τιμήν του θεού Διόνυσου. Ήταν μία πολύ σημαντική γιορτή που έχει φτάσει και ως τις μέρες μας ως Αποκριές. Τα Ανθεστήρια κρατούσαν 3 μέρες και κατά την διάρκειά τους γινόταν διαγωνισμοί οινοποσίας, πομπές του αγάλματος του Διόνυσου και η αθυροστομία καθώς και οτιδήποτε τρελό είχαν την τιμητική τους, παράλληλα όμως γινόταν και παραστάσεις μυητικού θεάτρου. Συγκεκριμένα την πρώτη μέρα γιόρταζαν τα Πιθοίγια, τότε άνοιγαν όλοι τα πιθάρια τους για να δοκιμάσουν όλοι για πρώτη φορά τη νέα σοδειά. Την δεύτερη μέρα γιόρταζαν τις χοές, έτσι λέγονταν τα πήλινα δοχεία που κρατούσαν όλοι, ήταν η μέρα της πομπής του αγάλματος του Διόνυσου. Την τρίτη μέρα γιόρταζαν οι Χύτροι, μέρα αφιερωμένη στους νεκρούς, που τους τιμούσαν βράζοντας για τις ψυχές τους διάφορους σπόρους και όσπρια.
Στο μήνα Ελαφηβολιών, γιορτάζονταν και τα Αδώνια ή «οι κήποι του Άδωνι» προς τιμή του Άδωνη και της Αφροδίτης. Η γιορτή κρατούσε 2 μέρες. Η πρώτη μέρα ονομάζονταν «αφανισμός» και θρηνούσαν τον θάνατο του Άδωνι, ενώ η δεύτερη μέρα ονομάζονταν «εύρεσις» και γιόρταζαν την ανάστασή του. Ο Άδωνις συμβόλιζε τη φύση, τη βλάστηση. Με τον θάνατό του δηλώνονταν η εξαφάνιση της βλάστησης από το κρύο του χειμώνα και με την ανάσταση η αναγέννηση της φύσης της άνοιξης.Έθιμα - Παραδόσεις
Υπάρχουν πολλά έθιμα που σχετίζονται με τον ερχομό της Άνοιξης και σκοπό έχουν την εκδίωξη του χειμώνα, που συνήθως σχετίζεται με το «κακό», ώστε να μπορέσει να λάμψει το «νέο φως» της Άνοιξης. Επίσης σημαντικό είναι εκείνη την περίοδο να τιμώνται και έτσι να εξευμενίζονται οι νεκροί, οι οποίοι θεωρείται ότι υποβοηθούν την καρποφορία της γης.
Την πρώτη μέρα του Μάρτη, για να αποτραπεί η βλαβερή επίδραση του ήλιου, τα παιδιά φορούν «μάρτη», στον καρπό του χεριού ή στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Είναι ένα βραχιόλι φτιαγμένο από κλωστή άσπρη - κόκκινη ή χρυσή. Για να φορτιστεί ενεργειακά το κρεμούν τη νύχτα σε μία τριανταφυλλιά και όταν έρθει η βραδιά της Ανάστασης ή όταν πρωτοδούν χελιδόνι το κρεμούν πάλι σε μία τριανταφυλλιά για να αποκτήσουν το χρώμα της. Διάφοροι μελετητές λένε ότι αυτό σχετίζεται με την «Κρόκη», που οι μύστες των Ελευσίνιων μυστηρίων έδεναν στο δεξί χέρι και στο αριστερό πόδι.
Άλλο έθιμο της 1ης Μαρτίου είναι η ψευδολογία που υπάρχει και την 1η Απριλίου. Είναι σύμβολο της ανοιξιάτικης πάλης και του ξεγελάσματος των βλαπτικών δυνάμεων, που θα μπορούσαν να εμποδίσουν τον ερχομό της Άνοιξης και την αναγέννηση της φύσης.
Επίσης τα σπίτια καθαρίζονται καλά και σπάζουν στην πόρτα κάποιο πήλινο αγγείο, για να διώξουν το χειμώνα και τις σκοτεινές δυνάμεις. Ενώ πολύ σημαντικό είναι να μπει στο σπίτι η πρωινή δροσιά του Μάρτη. Γι’ αυτό οι νοικοκυρές, βγαίνουν το ξημέρωμα και κόβουν ένα κλαδί ή σπαρτά που είναι γεμάτα μ’ αυτή την πρωινή δροσιά και ραντίζουν όλο το σπίτι
Πολλά είναι και τα έθιμα του Πάσχα.
Στη Λέσβο, τη Θράκη, τη Σκύρο, την Κρήτη, την Κύπρο κ.α. υπάρχουν έθιμα που αναπαριστούν την ανάσταση του Λαζάρου, συνδεμένα με την πάλη ανάμεσα στο Χειμώνα και την Άνοιξη.
Την Κυριακή των βαϊων παιδιά περιφέρουν στους δρόμους τα Βάγια που θεωρείται ότι έχουν γονιμοποιητική, θεραπευτική και αποτρεπτική κάθε κακού δύναμη. Κάτι ανάλογο γινόταν και στην αρχαία Ελλάδα με την «ειρεσιώνη», ένα κλαδί με καρπούς που περιέφεραν τα παιδιά κατά την διάρκεια των ανοιξιάτικων γιορτών.
Τα κόκκινα αυγά, κοσμογονικό σύμβολο, συνδέονται με τον τάφο απ’ όπου ξεπηδά η ζωή -αναγέννηση-. Τα αυγά συμβολίζουν την αναγέννηση γιατί γεννιούνται δύο φορές μία σαν αυγό και μία σαν πουλί.
Το φως της Ανάστασης έχει όλα τα χαρακτηριστικά της «νέας φωτιάς». Μ’ αυτό ανανεώνεται η φωτιά στο καντήλι και στο τζάκι και έχει δύναμη γονιμοποιητική και αποτρεπτική. Σε πολλές περιοχές μάλιστα ανάβουν φωτιές την μεγάλη εβδομάδα και την Κυριακή του Πάσχα, όπου καίνε άλλοτε τον Μάρτη και άλλοτε τον Ιούδα. Αυτές οι φωτιές σχετίζονται και με την εαρινή ισημερία. Με τις ανοιξιάτικες γιορτές συνδέεται και η μέρα του Αγ. Γεωργίου. Την ημέρα αυτή γίνεται περιφορά της εικόνας, σφάζονται αρνιά, διοργανώνονται αγώνες δρόμου, ιπποδρομίες καθώς και χοροί και τραγούδια. Μύθος- Τελετή- Μύηση
Βλέπουμε λοιπόν πως σε όλους τους πολιτισμούς σε όλους τους λαούς, υπήρχε αυτή η ανάγκη να γίνονται γιορτές σε ορισμένες στιγμές του χρόνου, που σχετίζονταν με μύθους. Κάθε χρόνο γιορταζόταν οι ίδιες, δείχνοντας την κυκλική εναλλαγή του χρόνου, από τότε που ο άνθρωπος κατάλαβε τι σημαίνει νύχτα και ημέρα, τι σημαίνει θάνατος και ζωή, τι σημαίνει χειμώνας και άνοιξη. Ποιος ήταν όμως ο βαθύτερος σκοπός των εορτών αυτών; ήταν η βίωση μιας στιγμής που ξεπερνάει τον φθαρτό χρόνο και η επιστροφή στο μυθικό χρόνο, μιας στιγμής πιο πνευματικής που αγγίζει τα όρια του ιερού, μιας στιγμής που θα μας κάνει να μεγαλώσουμε να υψωθούμε προς τον ουρανό, να πλησιάσουμε προς το ανώτερο προς το πιο πνευματικό μας μέρος.
Αυτό στους παραδοσιακούς πολιτισμούς αυτό γινόταν με βίωση, μέσω του τρίπτυχου, μύθος-τελετή-μύηση.
Μύθος είναι ένα σύνολο συμβολισμών μιας πράξης που κάποτε έγινε…στην αρχή των χρόνων, στην αρχή της δημιουργίας. Σαν τέτοια δεν αποτελεί αναγκαστικά ιστορικό γεγονός, εν αρχή είναι ο μύθος, ο οποίος έπειτα μπορεί να δώσει την έμπνευση και για ιστορική επαλήθευση.
Ο Μύθος είναι λοιπόν, μία συγκρότηση συμβόλων η αποκρυπτογράφηση των οποίων διδασκόταν μέσα σε μυητικά κέντρα από δάσκαλο σε μαθητή.
Εξάλλου, σύμφωνα και με την επιστήμη της σύγχρονης ψυχολογίας, τα σύμβολα αυτά είναι τόσο αρχέγονα και αιώνια, που βρίσκονται βαθιά χαραγμένασε κάθε ανθρώπινη συνείδηση.
Η τελετή είναι το τυπικό, που επαναλαμβάνει, αναπαριστά σε πράξη το Μύθο. Είναι ένα είδος θεάτρου, που επιτρέπει στον άνθρωπο, να βγει από τα στενά όρια του χρόνου, και για μια στιγμή να γίνει πρωταγωνιστής στο Μύθο.
Η μύηση είναι η βίωση του μύθου- όπως έχει ορίσει και ο Μιρσέα Ελιάντ- το να καταφέρει ο άνθρωπος ως πρωταγωνιστής στο μύθο κατά την διάρκεια της τελετής, να φτάσει στην ουσία του μύθου και να τη βιώσει. Μ’ αυτόν τον τρόπο η συνείδηση περνά από ένα επίπεδο κατώτερο σε ένα άλλο ανώτερο.
Ο άνθρωπος στους αρχαίους παραδοσιακούς πολιτισμούς, δεν γιόρταζε τόσο την αναγέννηση της φύσης, όσο το ότι υπάρχει ξανά ζωή στα ουράνια επίπεδα, με την Ανάσταση του Θεού. Ας αφήσουμε και εμείς τον ήλιο της άνοιξης να αναστηθεί πραγματικά μέσα μας, ας βιώσουμε το μύθο και όταν ανάψουμε την λαμπάδα μας με το «Νέο Φως», ας πετάξουμε ότι υπάρχει μέσα μας μουχλιασμένο από το χειμώνα και ας αφήσουμε να αναστηθεί ο νέος, καλύτερος εαυτός μας. Ας αναγεννηθούμε!

πηγή:http://nikosth.blog.com/2008/04/29/%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%80%CF%81%CE%AC%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AF%CF%83%CF%89%CF%82-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%BE%CE%AD%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B5/

Η ΣΕΛΗΝΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ....

2009-07-11T13:58:00.001+03:00

Η πανσέληνος του Αυγούστου είναι ίσως μια από τις πιο κατάλληλες ευκαιρίες. Αφήστε τις ξενόφερτες δοξασίες για λυκανθρώπους, βρικόλακες και όλα τα συναφή και αφεθείτε για λίγες ώρες στη μαγεία αυτής της μοναδικής νύχτας όπου συγχωρούνται όλες οι... αμαρτίες. Με τις νεράιδες και τα ξωτικά όπως πίστευαν σε πολλές περιοχές να πλημμυρίζουν τη νύχτα της αυγουστιάτικης πανσελήνου τα δάση για να σκορπίσουν έρωτα σε ό,τι αγγίζουν με το ραβδί τους και να φεύγουν, λίγο προτού ξημερώσει, μαγεμένες και οι ίδιες, μοιράζοντας λήθη και συγχώρεση! Ή με τις μάγισσες όπως λέγεται σε πολλά χωριά της Ηπείρου που μαζεύονται στα ποτάμια. Λούζουν τα μαλλιά τους σε κρυστάλλινα νερά, φτιάχνουν μελόπιτες και με επικλήσεις κατεβάζουν το αυγουστιάτικο φεγγάρι για να κλέψουν λίγη από την πολύτιμη φεγγαρόσκονή του που γιατρεύει τις ματιασμένες κοπέλες και έχει τη δύναμη να αλλάζει και να μεταμορφώνει τα πάντα.
Οι πρόγονοί μας βάφτισαν στη μυθολογία μας τη Σελήνη Εκάτη. Τη λάτρευαν και την έτρεμαν έτσι όπως μόνο στους θεούς αρμόζει. Οι εκδοχές για την καταγωγή της ήταν πολλές. Κάποιοι πίστευαν ότι είναι η κόρη του Δία και της Δήμητρας, άλλοι της Ηρας και του Περσέα και άλλοι τέλος την ταύτιζαν με την Αρτεμη, τη θεά του κυνηγιού. Πολλά και τα επίθετα που περιέγραφαν τη σπάνια μορφή της. Η Αγριόμορφη, η Τρίμορφη, η Νυχία ή η Κυνοσφανή όπως αλλιώς αποκαλούσαν τη θεά των νεκρών και των φαντασμάτων Εκάτη, έβγαινε τις νύχτες στα σταυροδρόμια μαζί με ένα πλήθος λευκά σκυλιά που γάβγιζαν άγρια και προκαλούσαν ρίγη τρόμου σε όσους είχαν αμαρτήσει ή είχαν αφήσει κάποιον νεκρό άταφο. Οι πλούσιοι Αθηναίοι για να αποκτήσουν την εύνοιά της τής ετοίμαζαν και της αφιέρωναν ειδικές τελετές, γνωστές ως τα «Δείπνα της Εκάτης» με διάφορα ακριβά φαγώσιμα που τα άπλωναν στο σεληνόφως ώσπου να χαθούν.
Μπορεί η θεά Εκάτη να ανήκει στη μυθολογία...Το αυγουστιάτικο «ολόγιομο» φεγγάρι όμως σε λίγο θα «κόβει» βόλτες στον ουρανό μας όλη νύχτα!!!

Χρόνος αξίας 50 ευρώ......

2009-07-03T14:21:00.000+03:00

Ένας πατέρας γυρίζει στο σπίτι του από την εργασία, αργά το βράδυ, κουρασμένος και εκνευρισμένος, και βρίσκει το γιο του να τον περιμένει στην πόρτα.- Μπαμπά, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; - Και βέβαια! Τι θέλεις;- Μπαμπά, πόσα χρήματα κερδίζεις απ' τη δουλειά σου μέσα σε μία ώρα;- Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα;- Θέλω να ξέρω. Σε παρακαλώ πες μου: πόσα χρήματα κερδίζεις μέσα σε μια ώρα;- Εάν πρέπει να ξέρεις, κερδίζω 50€ την ώρα. - Ωχ! Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις 25€;- Για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες; Να πας κατ' ευθείαν στο δωμάτιό σου. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.Το μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα. Ο πατέρας κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και, όσο το σκεπτόταν, τόσο νευρίαζε περισσότερο: «Πώς τόλμησε να υποβάλει τέτοια ερώτηση μόνο και μόνο για να μου ζητήσει κάποια χρήματα;» Μετά από ώρα άρχισε να σκέφτεται πιο ψύχραιμα: «Ίσως να υπάρχει κάτι που θα πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο γιος μου με τα 25€ που μου ζήτησε. Άλλωστε δεν μου ζητάει χρήματα συχνά»Πηγαίνει στο δωμάτιο του παιδιού, ανοίγει την πόρτα και τον ρωτάει: - Κοιμάσαι γιε μου;- Όχι, μπαμπά, δεν κοιμάμαι!- Σκέφτηκα πως ίσως ήμουν σκληρός και απότομος μαζί σου νωρίτερα. Ήταν μια δύσκολη ημέρα και έβγαλα όλη την κούραση και το άγχος μου σε σένα. Ορίστε τα 25€ που μου ζήτησες!Το παιδί έτρεξε κατ' ευθείαν επάνω του χαμογελώντας, τον αγκάλιασε και του είπε: -Σε ευχαριστώ μπαμπά!Κατόπιν επιστρέφει στο κρεβάτι του, σηκώνει το μαξιλάρι του, βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα κι αρχίζει να τα μετράει. Ο πατέρας, βλέποντας πως το παιδί του είχε ήδη αρκετά χρήματα, νευριάζει και πάλι:- Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη αρκετά; του λέει επιτιμητικά.- Επειδή δεν είχα αρκετά! Τώρα, όμως, έχω!Και πριν προλάβει ο πατέρας να ξεσπάσει, πάλι, επιτιμώντας τον γιό του για την πλεονεξία του, τον ακούει να του λέει:- Μπαμπά, τώρα έχω 50€! Δηλαδή μπορώ να αγοράσω μια ώρα από τον χρόνο σου! Μπορείς, σε παρακαλώ, να έρθεις νωρίς στο σπίτι, αύριο το βράδυ; Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί!

πηγή:http://apollonionfos.forumotion.net/forum-f3/topic-t199.htm#823

Επισκευάστηκε, ήρθε και αμέσως αναχώρησε το σκοπιανό Learjet....

2009-06-28T13:37:00.001+03:00

Επισκευάστηκε, ήρθε και αμέσως αναχώρησε το σκοπιανό Learjet....Το κυβερνητικό Learjet της ΠΓΔΜ προσγειώθηκε στη μία το μεσημέρι στο αεροδρόμιο «Ιωάννης Καποδίστριας» της Κέρκυρας, για να απογειωθεί και πάλι 20 λεπτά αργότερα, προκειμένου να επιστρέψει στα Σκόπια.Νωρίτερα, η ΥΠΑ είχε ενημερώσει, πως το μικρό αεροσκάφος δεν θα μπορούσε να σταθμεύσει στους χώρους του αεροδρομίου, λόγω έλλειψης χώρου. Έτσι, το κυβερνητικό αεροσκάφος με την ένδειξη «REPUBLIC OF MACEDONIA» και τα διακριτικά «MKD» στα πτερύγια του, αφού αποβίβασε τον υπουργό Εξωτερικών Αντόνιο Μιλόσοσκι και τη συνοδεία του, απογειώθηκε και επέστρεψε στο «Alexander the Great» των Σκοπίων, όπως έχουν μετονομάσει το διεθνές αεροδρόμιο της χώρας τους οι γείτονες.Το 8/θέσιο Learjet 60 αποκτήθηκε το 2005 από την Bombardier Aerospace, για τις ανάγκες μετακίνησης του προέδρου, του πρωθυπουργού και κυβερνητικών αξιωματούχων της ΠΓΔΜ, και κόστισε συνολικά 11 εκ. δολάρια.Αν και καινούργιο αεροσκάφος, παρουσίασε πολλές φορές τεχνικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να υπάρξουν επικρίσεις από τα ΜΜΕ της χώρας για την παραγγελία. Τον περασμένο Μάιο, και ενώ εκτελούσε την πτήση Βρυξέλλες – Παρίσι, προκειμένου να υπάρξει συνάντηση Γκρουέφσκι – Σαρκοζί, πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση στο Βέλγιο, λόγω δυσλειτουργίας του κεντρικού υπολογιστή και των συστημάτων ραντάρ.Το 2004 ο τότε πρόεδρος της ΠΓΔΜ, Μπόρις Τραϊκόφσκι, έχασε τη ζωή του, όταν το κυβερνητικό αεροσκάφος, ένα 200 Super King Air, κατέπεσε λόγω καταιγίδας στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, με αποτέλεσμα να βρουν τραγικό τέλος επιβάτες και πλήρωμα. Πάντως, μέχρι και την Παρασκευή το βράδυ, ήταν αμφίβολο εάν τελικά ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ θα ερχόταν στην Κέρκυρα με το κυβερνητικό αεροσκάφος, αφού τις τελευταίες μέρες ήταν καθηλωμένο στο έδαφος, λόγω τεχνικών προβλημάτων.Δημοσιεύματα εφημερίδων των Σκοπίων έκαναν λόγο για «υπεράνθρωπες» προσπάθειες, προκειμένου να επιδιορθωθεί η βλάβη και το επίσημο Learjet να πετάξει εντός του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου ως «μακεδονικό», έστω και με την «κατ' εξαίρεση» άδεια της Ντόρας Μπακογιάννη, που προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις.Το κυβερνητικό αεροσκάφος της ΠΓΔΜ θα βρεθεί και πάλι εντός ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου το απόγευμα της Κυριακής, προκειμένου να παραλάβει από την Κέρκυρα την αντιπροσωπεία υπό τον Αντόνιο Μιλόσοσκι.

πηγή:http://www.zougla.gr/news.php?id=49261

Η Επιστολή των 233 Καθηγητών Πανεπιστημίων προς τον Ομπάμα

2009-06-16T11:29:00.003+03:00

18 Μαΐου, 2009

Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα
Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
Λευκός Οίκος
1600 Pennsylvania Avenue, NW
Washington, DC 20500

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Με την παρούσα επιστολή, οι υπογράφοντες ζητούμε με κάθε σεβασμό την παρέμβασή σας για να τακτοποιηθούν συντρίμμια ιστορικής αταξίας που άφησε πίσω της στη νοτιοανατολική Ευρώπη η προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Στις 4 Νοεμβρίου 2004, δύο ημέρες μετά την επανεκλογή του Προέδρου George W. Bush, η κυβέρνησή του ομόφωνα αναγνώρισε τη ‘Δημοκρατία της Μακεδονίας’.
Αυτή η πράξη όχι μόνο κατέλυσε γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα, αλλά και έδωσε έναυσμα να ξεσπάσει μια επικίνδυνη επιδημία ιστορικού ρεβιζιονισμού, του οποίου το πιο προφανές σύμπτωμα είναι η καταχρηστική οικειοποίηση από την κυβέρνηση των Σκοπίων του πιο διάσημου Μακεδόνα, του Μέγα Αλέξανδρου.
Πιστεύουμε ότι αυτή η ανοησία έχει ξεπεράσει κάθε όριο και ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καμιά δουλειά να υποστηρίζουν την παραποίηση της ιστορίας. Ας κάνουμε μια ανασκόπηση των δεδομένων. (Η τεκμηρίωση αυτών των δεδομένων που απεικονίζονται εδώ με έντονα γράμματα, βρίσκεται στο http://macedonia-evidence.org/documentation.html).

Η εν λόγω περιοχή, με τη σύγχρονη πρωτεύουσά της τα Σκόπια, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Παιονία. Τα όρη Βαρνούς και Όρβηλος (που σχηματίζουν σήμερα τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας) αποτελούν ένα φυσικό όριο που χώριζε και χωρίζει τη Μακεδονία από τη βόρεια γείτονά της. Η μόνη πραγματική σύνδεση βρίσκεται κατά μήκος του Αξιού/Βαρδάρη ποταμού αλλά ακόμα και αυτή η κοιλάδα ‘δε σχηματίζει μία δίοδο επικοινωνίας γιατί τέμνεται από χαράδρες’.

Αν και είναι αλήθεια ότι οι Παίονες υποτάχθηκαν στο Φίλιππο Β΄, πατέρα του Μέγα Αλέξανδρου, το 358 π.Χ., δεν ήταν Μακεδόνες και δεν ζούσαν στη Μακεδονία. Παρομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι που κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο, μπορεί μεν να κυβερνούνταν από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής Κλεοπάτρας, αλλά δεν υπήρξαν ποτέ οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος δεν ονομάστηκε ποτέ Μακεδονία.

Αντίθετα, η Μακεδονία και οι Μακεδόνες Έλληνες βρίσκονταν για τουλάχιστον 2500 χρόνια εκεί ακριβώς όπου είναι η σύγχρονη ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας. Ακριβώς η ίδια σχέση ισχύει για την Αττική και τους Αθηναίους Έλληνες, το Άργος και τους Αργείους Έλληνες, την Κόρινθο και τους Κορίνθιους Έλληνες κ.ο.κ.

Δεν κατανοούμε πώς οι σύγχρονοι κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας, που μιλούν Σλάβικα—μια γλώσσα που εισήχθη στα Βαλκάνια περίπου μια χιλιετία μετά το θάνατο του Αλέξανδρου—μπορούν να διεκδικούν τον Αλέξανδρο για εθνικό τους ήρωα. Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν εξολοκλήρου και αδιαμφισβήτητα Έλληνας. Ο προ-προ-προπάππος του, Αλέξανδρος Α΄, αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου η συμμετοχή επιτρεπόταν μόνο σε Έλληνες.

Ακόμα και πριν από τον Αλέξανδρο Α΄οι Μακεδόνες τοποθετούσαν τις προγονικές τους ρίζες στο Άργος και πολλοί από τους βασιλείς τους χρησιμοποιούσαν την κεφαλή του Ηρακλή—του κατεξοχήν Έλληνα ήρωα– στα νομίσματά τους.
Ο Ευριπίδης—που πέθανε και θάφτηκε στη Μακεδονία—έγραψε το έργο του Αρχέλαος προς τιμήν του μεγάλου θείου τού Αλέξανδρου και το έγραψε στα ελληνικά. Όσο βρισκόταν στη Μακεδονία, ο Ευριπίδης έγραψε ακόμα τις Βάκχες, επίσης στα ελληνικά. Κατά συνέπεια, το Μακεδονικό κοινό μπορούσε να καταλάβει τι έγραψε και τι άκουγαν.

Ο πατέρας του Αλέξανδρου, Φίλιππος, κέρδισε αρκετές νίκες σε ιππικούς αγώνες στην Ολυμπία και τους Δελφούς, τα δύο πιο ελληνικά από όλα τα ιερά της αρχαίας Ελλάδας, όπου δεν επιτρεπόταν σε μη-Έλληνες να αγωνιστούν. Ακόμα πιο σημαντικό, ο Φίλιππος ορίστηκε διοργανωτής των Πύθιων Αγώνων στους Δελφούς το 346 π.Χ. Με άλλα λόγια, ο πατέρας του Μέγα Αλέξανδρου και οι πρόγονοί του ήταν εξολοκλήρου Έλληνες. Η ελληνική γλώσσα ήταν η γλώσσα που χρησιμοποιούσε ο Δημοσθένης και η πρεσβεία του από την Αθήνα όταν επισκέπτονταν τον Φίλιππο επίσης το 346 π.Χ. Ένας άλλος Έλληνας του Βορρά, ο Αριστοτέλης, πήγε να σπουδάσει για περίπου 20 χρόνια στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Μακεδονία και έγινε ο δάσκαλος του Αλέξανδρου Γ΄. Μιλούσαν Ελληνικά στην σχολή που σώζεται ακόμα και σήμερα κοντά στη Νάουσσα στην Ελληνική Μακεδονία.

Ο Αλέξανδρος είχε μαζί του σε όλες του τις εκστρατείες την έκδοση του Αριστοτέλη της Ιλιάδας του Ομήρου. Ο Αλέξανδρος διέδωσε την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό σε όλη του την αυτοκρατορία, ιδρύοντας πόλεις και εγκαθιστώντας εκπαιδευτικά κέντρα. Εξού και βρίσκουμε επιγραφές που αφορούν χαρακτηριστικούς ελληνικούς θεσμούς όπως είναι το γυμνάσιο τόσο μακριά όσο στο Αφγανιστάν. Είναι γραμμένες στα Ελληνικά.

Προκύπτουν οι εξής ερωτήσεις: Γιατί ήταν η Ελληνική γλώσσα η lingua franca σε όλη την επικράτεια του Αλέξανδρου αν αυτός ήταν ΄Μακεδόνας’; Γιατί γράφτηκε η Καινή Διαθήκη στα Ελληνικά;

Οι απαντήσεις είναι ξεκάθαρες: ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας, όχι Σλάβος, και οι Σλάβοι και η γλώσσα τους δεν σχετίζονταν με τον Αλέξανδρο ή την πατρίδα του παρά 1000 χρόνια αργότερα. Αυτό μας φέρνει πίσω στη γεωγραφική περιοχή που ήταν γνωστή στην αρχαιότητα ως Παιονία. Γιατί οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτήν την περιοχή σήμερα αποκαλούν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και τη χώρα τους Μακεδονία; Γιατί να κλέψουν μια απόλυτα ελληνική μορφή για εθνικό τους ήρωα;

Οι αρχαίοι Παίονες μπορεί να ήταν ή να μην ήταν Έλληνες, πάντως σίγουρα έγιναν ελληνίζοντες, και δεν υπήρξαν ποτέ Σλάβοι. Επίσης δεν ήταν Μακεδόνες. Η αρχαία Παιονία ήταν ένα μέρος του Μακεδονικού κράτους, όπως ήταν η Ιωνία και η Συρία και η Παλαιστίνη και η Αίγυπτος και η Μεσοποταμία και η Βαβυλωνία και η Βακτρία και πολλές άλλες περιοχές. Μπορεί λοιπόν να έγιναν προσωρινά ‘Μακεδονικές’ αλλά καμιά δεν ήταν ποτέ ΄Μακεδονία΄. Η κλοπή του Φίλιππου και του Αλέξανδρου από μια χώρα που δεν ήταν ποτέ η Μακεδονία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.
Οι παραδόσεις της αρχαίας Παιονίας ωστόσο θα μπορούσαν να υιοθετηθούν από τους τωρινούς κατοίκους αυτής της γεωγραφικής περιοχής με αρκετά αιτιολογικά. Η επέκταση του γεωγραφικού όρου ‘ Μακεδονία’ ώστε να καλύπτει τη νότια Γιουγκοσλαβία δεν μπορεί. Ακόμα και στον ύστερο 19ο αι. αυτή η λάθος χρήση υπονοούσε μη υγιείς εδαφικές βλέψεις.

Το ίδιο κίνητρο βρίσκεται και σε σχολικούς χάρτες που δείχνουν την ψευδο-μεγάλη Μακεδονία να εκτείνεται από τα Σκόπια μέχρι τον Όλυμπο και να επιγράφεται στα Σλαβικά. Ο ίδιος χάρτης και οι διεκδικήσεις του βρίσκεται σε ημερολόγια, αυτοκόλλητα αυτοκινήτων, χαρτονομίσματα κλπ που κυκλοφορούν στο νέο κράτος από τότε που διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Γιουγκοσλαβία το 1991. Γιατί να επιχειρεί μια τέτοια ιστορική ανοησία μια φτωχή νέα χώρα, εσωτερική και περικυκλωμένη από στεριά; Γιατί να κοροϊδεύει θρασύτατα και να προκαλεί τη γείτονά της;

Όπως και να θέλει κανείς να χαρακτηρίσει μια τέτοια συμπεριφορά, σίγουρα δεν πρόκειται για πίεση για ιστορική ακρίβεια, ούτε για σταθερότητα στα Βαλκάνια. Είναι λυπηρό ότι οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει και ενθαρρύνει τέτοια συμπεριφορά. Στρεφόμαστε σε Εσάς, Κύριε Πρόεδρε, για να ξεκαθαρίσετε στην κυβέρνηση των Σκοπίων ότι δεν μπορεί να εισέλθει στην οικογένεια των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ όσο επιχειρεί να οικοδομήσει την εθνική της ταυτότητα εις βάρος της ιστορικής αλήθειας. Η κοινωνία μας από κοινού δεν μπορεί να επιβιώσει όταν η ιστορία αγνοείται, πολύ λιγότερο δε όταν η ιστορία κατασκευάζεται για να εξυπηρετήσει αμφίβολα κίνητρα.

Με εκτίμηση,

NAME TITLE INSTITUTION

Harry C. Avery, Professor of Classics, University of Pittsburgh (USA)
Dr. Dirk Backendorf. Akademie der Wissenschaften und der Literatur Mainz (Germany)
Elizabeth C. Banks, Associate Professor of Classics (ret.), University of Kansas (USA)
Luigi Beschi, professore emerito di Archeologia Classica, Università di Firenze (Italy)
Josine H. Blok, professor of Ancient History and Classical Civilization, Utrecht University (The Netherlands)
Alan Boegehold, Emeritus Professor of Classics, Brown University (USA)
Efrosyni Boutsikas, Lecturer of Classical Archaeology, University of Kent (UK)
Keith Bradley, Eli J. and Helen Shaheen Professor of Classics, Concurrent Professor of History, University of Notre Dame (USA)
Stanley M. Burstein, Professor Emeritus, California State University, Los Angeles (USA)
Francis Cairns, Professor of Classical Languages, The Florida State University (USA)
John McK. Camp II, Agora Excavations and Professor of Archaeology, ASCSA, Athens (Greece)
Paul Cartledge, A.G. Leventis Professor of Greek Culture, University of Cambridge (UK)
Paavo Castrén, Professor of Classical Philology Emeritus, University of Helsinki (Finland)
William Cavanagh, Professor of Aegean Prehistory, University of Nottingham (UK)
Angelos Chaniotis, Professor, Senior Research Fellow, All Souls College, Oxford (UK)
Paul Christesen, Professor of Ancient Greek History, Dartmouth College (USA)
Ada Cohen, Associate Professor of Art History, Dartmouth College (USA)
Randall M. Colaizzi, Lecturer in Classical Studies, University of Massachusetts-Boston (USA)
Kathleen M. Coleman, Professor of Latin, Harvard University (USA)
Michael B. Cosmopoulos, Ph.D., Professor and Endowed Chair in Greek Archaeology, University of Missouri-St. Louis (USA)
Kevin F. Daly, Assistant Professor of Classics, Bucknell University (USA)
Wolfgang Decker, Professor emeritus of sport history, Deutsche Sporthochschule, Köln (Germany)
Luc Deitz, Ausserplanmässiger Professor of Mediaeval and Renaissance Latin, University of Trier (Germany), and Curator of manuscripts and rare books, National Library of Luxembourg (Luxembourg)
Michael Dewar, Professor of Classics, University of Toronto (Canada)
John D. Dillery, Associate Professor of Classics, University of Virginia (USA)
Sheila Dillon, Associate Professor, Depts. of Art, Art History & Visual Studies and Classical Studies, Duke University (USA)
Douglas Domingo-Forasté, Professor of Classics, California State University, Long Beach (USA)
Pierre Ducrey, professeur honoraire, Université de Lausanne (Switzerland)
Roger Dunkle, Professor of Classics Emeritus, Brooklyn College, City University of New York (USA)
Michael M. Eisman, Associate Professor Ancient History and Classical Archaeology, Department of History, Temple University (USA)
Mostafa El-Abbadi, Professor Emeritus, University of Alexandria (Egypt)
R. Malcolm Errington, Professor für Alte Geschichte (Emeritus) Philipps-Universität, Marburg (Germany)
Panagiotis Faklaris, Assistant Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)
Denis Feeney, Giger Professor of Latin, Princeton University (USA)
Elizabeth A. Fisher, Professor of Classics and Art History, Randolph-Macon College (USA)
Nick Fisher, Professor of Ancient History, Cardiff University (UK)
R. Leon Fitts, Asbury J Clarke Professor of Classical Studies, Emeritus, FSA, Scot., Dickinson Colllege (USA)
John M. Fossey FRSC, FSA, Emeritus Professor of Art History (and Archaeology), McGill Univertsity, Montreal, and Curator of Archaeology, Montreal Museum of Fine Arts (Canada)
Robin Lane Fox, University Reader in Ancient History, New College, Oxford (UK)
Rainer Friedrich, Professor of Classics Emeritus, Dalhousie University, Halifax, N.S. (Canada)
Heide Froning, Professor of Classical Archaeology, University of Marburg (Germany)
Peter Funke, Professor of Ancient History, University of Muenster (Germany)
Traianos Gagos, Professor of Greek and Papyrology, University of Michigan (USA)
Robert Garland, Roy D. and Margaret B. Wooster Professor of the Classics, Colgate University, Hamilton NY (USA)
Douglas E. Gerber, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Western Ontario (Canada)
Hans R. Goette, Professor of Classical Archaeology, University of Giessen (Germany); German Archaeological Institute, Berlin (Germany)
Sander M. Goldberg, Professor of Classics, UCLA (USA)
Erich S. Gruen, Gladys Rehard Wood Professor of History and Classics, Emeritus, University of California, Berkeley (USA)
Christian Habicht, Professor of Ancient History, Emeritus, Institute for Advanced Study, Princeton (USA)
Donald C. Haggis, Nicholas A. Cassas Term Professor of Greek Studies, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)
Judith P. Hallett, Professor of Classics, University of Maryland, College Park, MD (USA)
Prof. Paul B. Harvey, Jr. Head, Department of Classics and Ancient Mediterranean Studies, The Pennsylvania State University (USA)
Eleni Hasaki, Associate Professor of Classical Archaeology, University of Arizona (USA)
Miltiades B. Hatzopoulos, Director, Research Centre for Greek and Roman Antiquity, National Research Foundation, Athens (Greece)
Wolf-Dieter Heilmeyer, Prof. Dr., Freie Universität Berlin und Antikensammlung der Staatlichen Museen zu Berlin (Germany)
Steven W. Hirsch, Associate Professor of Classics and History, Tufts University (USA)
Karl-J. Hölkeskamp, Professor of Ancient History, University of Cologne (Germany)
Frank L. Holt, Professor of Ancient History, University of Houston (USA)
Dan Hooley, Professor of Classics, University of Missouri (USA)
Meredith C. Hoppin, Gagliardi Professor of Classical Languages, Williams College, Williamstown, MA (USA)
Caroline M. Houser, Professor of Art History Emerita, Smith College (USA) and Affiliated Professor, University of Washington (USA)
Georgia Kafka, Visiting Professor of Modern Greek Language, Literature and History, University of New Brunswick (Canada)
Anthony Kaldellis, Professor of Greek and Latin, The Ohio State University (USA)
Andromache Karanika, Assistant Professor of Classics, University of California, Irvine (USA)
Robert A. Kaster, Professor of Classics and Kennedy Foundation Professor of Latin, Princeton University (USA)
Vassiliki Kekela, Adjunct Professor of Greek Studies, Classics Department, Hunter College, City University of New York (USA)
Dietmar Kienast, Professor Emeritus of Ancient History, University of Duesseldorf (Germany)
Karl Kilinski II, University Distinguished Teaching Professor, Southern Methodist University (USA)
Dr. Florian Knauss, associate director, Staatliche Antikensammlungen und Glyptothek Muenchen (Germany)
Denis Knoepfler, Professor of Greek Epigraphy and History, Collège de France (Paris)
Ortwin Knorr, Associate Professor of Classics, Willamette University (USA)
Robert B. Koehl, Professor of Archaeology, Department of Classical and Oriental Studies Hunter College, City University of New York (USA)
Georgia Kokkorou-Alevras, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)
Ann Olga Koloski-Ostrow, Associate Professor and Chair, Department of Classical Studies, Brandeis University (USA)
Eric J. Kondratieff, Assistant Professor of Classics and Ancient History, Department of Greek & Roman Classics, Temple University
Haritini Kotsidu, Apl. Prof. Dr. für Klassische Archäologie, Goethe-Universität, Frankfurt/M. (Germany)
Lambrini Koutoussaki, Dr., Lecturer of Classical Archaeology, University of Zürich (Switzerland)
David Kovacs, Hugh H. Obear Professor of Classics, University of Virginia (USA)
Peter Krentz, W. R. Grey Professor of Classics and History, Davidson College (USA)
Friedrich Krinzinger, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of Vienna (Austria)
Michael Kumpf, Professor of Classics, Valparaiso University (USA)
Donald G. Kyle, Professor of History, University of Texas at Arlington (USA)
Prof. Dr. Dr. h.c. Helmut Kyrieleis, former president of the German Archaeological Institute, Berlin (Germany)
Gerald V. Lalonde, Benedict Professor of Classics, Grinnell College (USA)
Steven Lattimore, Professor Emeritus of Classics, University of California, Los Angeles (USA)
Francis M. Lazarus, President, University of Dallas (USA)
Mary R. Lefkowitz, Andrew W. Mellon Professor in the Humanities, Emerita, Wellesley College (USA)
Iphigeneia Leventi, Assistant Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly (Greece)
Daniel B. Levine, Professor of Classical Studies, University of Arkansas (USA)
Christina Leypold, Dr. phil., Archaeological Institute, University of Zurich (Switzerland)
Vayos Liapis, Associate Professor of Greek, Centre d’Études Classiques & Département de Philosophie, Université de Montréal (Canada)
Hugh Lloyd-Jones, Professor of Greek Emeritus, University of Oxford (UK)
Yannis Lolos, Assistant Professor, History, Archaeology, and Anthropology, University of Thessaly (Greece)
Stanley Lombardo, Professor of Classics, University of Kansas, USA
Anthony Long, Professor of Classics and Irving G. Stone Professor of Literature, University of California, Berkeley (USA)
Julia Lougovaya, Assistant Professor, Department of Classics, Columbia University (USA)
A.D. Macro, Hobart Professor of Classical Languages emeritus, Trinity College (USA)
John Magee, Professor, Department of Classics, Director, Centre for Medieval Studies, University of Toronto (Canada)
Dr. Christofilis Maggidis, Associate Professor of Archaeology, Dickinson College (USA)
Jeannette Marchand, Assistant Professor of Classics, Wright State University, Dayton, Ohio (USA)
Richard P. Martin, Antony and Isabelle Raubitschek Professor in Classics, Stanford University
Maria Mavroudi, Professor of Byzantine History, University of California, Berkeley (USA)
Alexander Mazarakis Ainian, Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly (Greece)
James R. McCredie, Sherman Fairchild Professor emeritus; Director, Excavations in Samothrace Institute of Fine Arts, New York University (USA)
James C. McKeown, Professor of Classics, University of Wisconsin-Madison (USA)
Robert A. Mechikoff, Professor and Life Member of the International Society of Olympic Historians, San Diego State University (USA)
Andreas Mehl, Professor of Ancient History, Universitaet Halle-Wittenberg (Germany)
Harald Mielsch, Professor of Classical Archeology, University of Bonn (Germany)
Stephen G. Miller, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of California, Berkeley (USA)
Phillip Mitsis, A.S. Onassis Professor of Classics and Philosophy, New York University (USA)
Peter Franz Mittag, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany)
David Gordon Mitten, James Loeb Professor of Classical Art and Archaeology, Harvard University (USA)
Margaret S. Mook, Associate Professor of Classical Studies, Iowa State University (USA)
Anatole Mori, Associate Professor of Classical Studies, University of Missouri- Columbia (USA)
Jennifer Sheridan Moss, Associate Professor, Wayne State University (USA)
Ioannis Mylonopoulos, Assistant Professor of Greek Art History and Archaeology, Columbia University, New York (USA).
Richard Neudecker, PD of Classical Archaeology, Deutsches Archäologisches Institut Rom (Italy)
James M.L. Newhard, Associate Professor of Classics, College of Charleston (USA)
Carole E. Newlands, Professor of Classics, University of Wisconsin, Madison (USA)
John Maxwell O’Brien, Professor of History, Queens College, City University of New York (USA)
James J. O’Hara, Paddison Professor of Latin, The University of North Carolina, Chapel Hill (USA)
Martin Ostwald, Professor of Classics (ret.), Swarthmore College and Professor of Classical Studies (ret.), University of Pennsylvania (USA)
Olga Palagia, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)
Vassiliki Panoussi, Associate Professor of Classical Studies, The College of William and Mary (USA)
Maria C. Pantelia, Professor of Classics, University of California, Irvine (USA)
Pantos A.Pantos, Adjunct Faculty, Department of History, Archaeology and Social Anthropology, University of Thessaly (Greece)
Anthony J. Papalas, Professor of Ancient History, East Carolina University (USA)
Nassos Papalexandrou, Associate Professor, The University of Texas at Austin (USA)
Polyvia Parara, Visiting Assistant Professor of Greek Language and Civilization, Department of Classics, Georgetown University (USA)
Richard W. Parker, Associate Professor of Classics, Brock University (Canada)
Robert Parker, Wykeham Professor of Ancient History, New College, Oxford (UK)
Anastasia-Erasmia Peponi, Associate Professor of Classics, Stanford University (USA)
Jacques Perreault, Professor of Greek archaeology, Université de Montréal, Québec (Canada)
Yanis Pikoulas, Associate Professor of Ancient Greek History, University of Thessaly (Greece)
John Pollini, Professor of Classical Art & Archaeology, University of Southern California (USA)
David Potter, Arthur F. Thurnau Professor of Greek and Latin. The University of Michigan (USA)
Robert L. Pounder, Professor Emeritus of Classics, Vassar College (USA)
Nikolaos Poulopoulos, Assistant Professor in History and Chair in Modern Greek Studies, McGill University (Canada)
William H. Race, George L. Paddison Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)
John T. Ramsey, Professor of Classics, University of Illinois at Chicago (USA)
Karl Reber, Professor of Classical Archaeology, University of Lausanne (Switzerland)
Rush Rehm, Professor of Classics and Drama, Stanford University (USA)
Werner Riess, Associate Professor of Classics, The University of North Carolina at Chapel Hill (USA)
Robert H. Rivkin, Ancient Studies Department, University of Maryland Baltimore County (USA)
Barbara Saylor Rodgers, Professor of Classics, The University of Vermont (USA)
Robert H. Rodgers. Lyman-Roberts Professor of Classical Languages and Literature, University of Vermont (USA)
Nathan Rosenstein, Professor of Ancient History, The Ohio State University (USA)
John C. Rouman, Professor Emeritus of Classics, University of New Hampshire, (USA)
Dr. James Roy, Reader in Greek History (retired), University of Nottingham (UK)
Steven H. Rutledge, Associate Professor of Classics, Department of Classics, University of Maryland, College Park (USA)
Christina A. Salowey, Associate Professor of Classics, Hollins University (USA)
Guy D. R. Sanders, Resident Director of Corinth Excavations, The American School of Classical Studies at Athens (Greece)
Theodore Scaltsas, Professor of Ancient Greek Philosophy, University of Edinburgh (UK)
Thomas F. Scanlon, Professor of Classics, University of California, Riverside (USA)
Bernhard Schmaltz, Prof. Dr. Archäologisches Institut der CAU, Kiel (Germany)
Rolf M. Schneider, Professor of Classical Archaeology, Ludwig-Maximilians- Universität München (Germany)
Peter Scholz, Professor of Ancient History and Culture, University of Stuttgart (Germany)
Christof Schuler, director, Commission for Ancient History and Epigraphy of the German Archaeological Institute, Munich (Germany)
Paul D. Scotton, Assoociate Professor Classical Archaeology and Classics, California State University Long Beach (USA)
Danuta Shanzer, Professor of Classics and Medieval Studies, The University of Illinois at Urbana-Champaign and Fellow of the Medieval Academy of America (USA)
James P. Sickinger, Associate Professor of Classics, Florida State University (USA)
Marilyn B. Skinner  Professor of Classics,  University of Arizona (USA)
Niall W. Slater, Samuel Candler Dobbs Professor of Latin and Greek, Emory University (USA)
Peter M. Smith, Associate Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)
Dr. Philip J. Smith, Research Associate in Classical Studies, McGill University (Canada)
Susan Kirkpatrick Smith Assistant Professor of Anthropology Kennesaw State University (USA)
Antony Snodgrass, Professor Emeritus of Classical Archaeology, University of Cambridge (UK)
Theodosia Stefanidou-Tiveriou, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece).
Andrew Stewart, Nicholas C. Petris Professor of Greek Studies, University of California, Berkeley (USA)
Oliver Stoll, Univ.-Prof. Dr., Alte Geschichte/ Ancient History,Universität Passau (Germany)
Richard Stoneman, Honorary Fellow, University of Exeter (England)
Ronald Stroud, Klio Distinguished Professor of Classical Languages and Literature Emeritus, University of California, Berkeley (USA)
Sarah Culpepper Stroup, Associate Professor of Classics, University of Washington (USA)
Nancy Sultan, Professor and Director, Greek & Roman Studies, Illinois Wesleyan University (USA)
David W. Tandy, Professor of Classics, University of Tennessee (USA)
James Tatum, Aaron Lawrence Professor of Classics, Dartmouth College
Martha C. Taylor, Associate Professor of Classics, Loyola College in Maryland
Petros Themelis, Professor Emeritus of Classical Archaeology, Athens (Greece)
Eberhard Thomas, Priv.-Doz. Dr.,Archäologisches Institut der Universität zu Köln (Germany)
Michalis Tiverios, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)
Michael K. Toumazou, Professor of Classics, Davidson College (USA)
Stephen V. Tracy, Professor of Greek and Latin Emeritus, Ohio State University (USA)
Prof. Dr. Erich Trapp, Austrian Academy of Sciences/Vienna resp. University of Bonn (Germany)
Stephen M. Trzaskoma, Associate Professor of Classics, University of New Hampshire (USA)
Vasiliki Tsamakda, Professor of Christian Archaeology and Byzantine History of Art, University of Mainz (Germany)
Christopher Tuplin, Professor of Ancient History, University of Liverpool (UK)
Gretchen Umholtz, Lecturer, Classics and Art History, University of Massachusetts, Boston (USA)
Panos Valavanis, Professor of Classical Archaeology, University of Athens (Greece)
Athanassios Vergados, Visiting Assistant Professor of Classics, Franklin & Marshall College, Lancaster, PA
Christina Vester, Assistant Professor of Classics, University of Waterloo (Canada)
Emmanuel Voutiras, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki (Greece)
Speros Vryonis, Jr., Alexander S. Onassis Professor (Emeritus) of Hellenic Civilization and Culture, New York University (USA)
Michael B. Walbank, Professor Emeritus of Greek, Latin & Ancient History, The University of Calgary (Canada)
Bonna D. Wescoat, Associate Professor, Art History and Ancient Mediterranean Studies, Emory University (USA)
E. Hector Williams, Professor of Classical Archaeology, University of British Columbia (Canada)
Roger J. A. Wilson, Professor of the Archaeology of the Roman Empire, and Director, Centre for the Study of Ancient Sicily, University of British Columbia, Vancouver (Canada)
Engelbert Winter, Professor for Ancient History, University of Münster (Germany)
Timothy F. Winters, Ph.D. Alumni Assn. Distinguished Professor of Classics, Austin Peay State University (USA)
Michael Zahrnt, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln (Germany)
Paul Zanker, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Munich (Germany)

ΠΗΓΗ:http://history-of-macedonia.com/wordpress/2009/05/24/epistolo-233-kathigiton-panepistimio-pros-obama/

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

2009-06-11T01:17:00.002+03:00

Αν ανατρέξουμε στην ετυμολογία του όρου, θα δούμε ότι η λέξη δημοκρατία προέρχεται από τις λέξεις δήμος και κρατώ. Δημοκρατία επομένως είναι εκείνο το πολίτευμα που η εξουσία βρίσκεται στα χέρια του δήμου.
Μητέρα της Δημοκρατίας θεωρείται η Ελλάδα, και για αυτό το λόγο θα ανατρέξουμε στην αρχαία Ελλάδα, για να δούμε πώς εννοούσαν οι πρόγονοί μας το δημοκρατικό πολίτευμα. Φυσικά, η δημοκρατία και στην αρχαία Ελλάδα πέρασε από διάφορα στάδια. Εμείς όμως θα πάμε στην εποχή εκείνη που η δημοκρατία φτάνει στην ακμή της, σε εκείνη την εποχή που πολλοί ύμνησαν, και που ακόμη και σήμερα αποτελεί πρότυπο για τα δημοκρατικά κράτη, στο χρυσό αιώνα του Περικλή.
Είναι πραγματικά πολλοί εκείνοι που έγραψαν για το δημοκρατικό πολίτευμα της εποχής του Περικλή, αλλά ίσως ο πιο χαρακτηριστικός από όλους, εκείνος που πραγματικά υπήρξε ένας εραστής της δημοκρατίας και θαυμαστής της προσωπικότητας του Περικλή, είναι ο Θουκυδίδης. Ο Επιτάφιός του, είναι φαινομενικά αφιερωμένος στους νεκρούς του πρώτου έτους του Πελοποννησιακού πολέμου, στην πραγματικότητα όμως είναι ένας ύμνος στη δημοκρατία της Αθήνας. Ο ίδιος βέβαια ο ιστορικός, σκιαγραφώντας το πορτρέτο του Περικλή, λέει ότι δημοκρατία λεγόταν βέβαια το πολίτευμα, αλλά στην πραγματικότητα ήταν η εξουσία του πρώτου άντρα της πόλης, του Περικλή. Εκείνου που αγαπούσε πολύ την Αθήνα και που φρόντιζε να την οδηγεί πάντα στο σωστό δρόμο, ακόμη κι αν χρειαζόταν για αυτό να πει στους συμπολίτες του πράγματα που δεν τους άρεσαν και που δεν ήθελαν να ακούσουν. Γιατί τον Περικλή, όπως θα έπρεπε να συμβαίνει με κάθε καλό πολιτικό, δεν τον ενδιέφερε, όπως λέει ο ιστορικός, να κολακεύει το πλήθος, αλλά να υπηρετήσει όσο πιο σωστά μπορούσε την πατρίδα του. Ήταν πραγματικά ένας χαρισματικός ηγέτης, που ήξερε το σωστό και μπορούσε να πείσει το λαό της Αθήνας για αυτό.
Ο Περικλής, διαθέτοντας την επιβολή που αντλούσε από το κύρος του και την πνευματική του υπεροχή και επειδή είχε αποδειχτεί αναμφισβήτητα εντελώς αδωροδόκητος, κρατούσε χωρίς καταναγκασμό το λαό στην εξουσία του δεν ήταν το πλήθος που του επέβαλε τις αποφάσεις, αλλά περισσότερο αυτός το καθοδηγούσε. Και αυτό, γιατί η πολιτική του δύναμη δεν προερχόταν από άπρεπες πηγές, ώστε να νιώθει την ανάγκη να τους μιλά κολακευτικά, αλλά το κύρος του τού έδινε τη δυνατότητα να λέει σε ορισμένα θέματα τα αντίθετα, ώστε να προκαλεί την οργή τους. Έτσι, όποτε αντιλαμβανόταν ότι από υπερβολική αλαζονεία που δεν ταίριαζε στην περίπτωση έδειχναν θρασύτητα, με τις δημηγορίες του τους τιθάσευε ώστε να φοβηθούν. Κι όταν πάλι τους έπιανε παράλογος φόβος, αναστήλωνε ξανά το ηθικό τους. Λοιπόν, το όνομα του πολιτεύματος ήταν βέβαια δημοκρατία, όμως την εξουσία στην πραγματικότητα ασκούσε ο πιο άξιος πολίτης.
Βασικές αρχές του δημοκρατικού πολιτεύματος της αρχαίας Ελλάδας ήταν η ισονομία, η αξιοκρατία, η ελευθερία λόγου. Και πάνω από όλα σε εκείνο το δημοκρατικό πολίτευμα έμπαινε το κοινό καλό. Γνήσιο δημοκρατικό πολίτευμα είναι εκείνο που βάζει πάνω από το ατομικό το κοινό καλό και συγχρόνως δίνει τη δυνατότητα στο άτομο να αναπτυχθεί και να ευημερήσει.
Όλοι οι πολίτες ήταν ίσοι απέναντι στους νόμους. Όλοι είχαν τα ίδια δικαιώματα, αλλά και όλοι είχαν την ύψιστη υποχρέωση να τιμούν και να σέβονται τους νόμους. Γιατί μέλημα του νόμου είναι η διασφάλιση του κοινού συμφέροντος. Οι νόμοι είναι δίκαιοι και για αυτό οι πολίτες τηρούν αυτούς τους νόμους, όχι από το φόβο της ποινής, αλλά από σεβασμό και απέναντι σε αυτούς που κάθε φορά βρίσκονται στην εξουσία και απέναντι στους νόμους, τόσο τους γραπτούς όσο και τους άγραφους, και κυρίως, όπως λέει ο Θουκυδίδης, απέναντι σε εκείνους τους νόμους που έχουν θεσπιστεί για την προστασία των αδικημένων. Πρώτος υπηρέτης των νόμων οφείλει να είναι ο κυβερνήτης της πόλης.
Ο Αριστοτέλης, στα Πολιτικά του, αναφερόμενος στα είδη της δημοκρατίας, λέει ότι υπάρχει μια μορφή δημοκρατίας, στην οποία υπέρτατη αρχή είναι ο νόμος, ενώ σε άλλο είδος, υπέρτατη αρχή είναι ο λαός. Σχετικά με αυτό το δεύτερο είδος αναφέρει: «είναι η περίπτωση κατά την οποία τα ψηφίσματα έχουν μεγαλύτερη ισχύ από το νόμο αυτό συμβαίνει στην πόλη όταν υπάρχουν και δρουν δημαγωγοί. Στις δημοκρατικές πόλεις που κυβερνιούνται κατά το νόμο, δεν κάνει ποτέ την εμφάνισή του ο δημαγωγός, αλλα είναι οι άριστοι πολίτες που έχουν την πρωτοκαθεδρία. Οι δημαγωγοί κάνουν την εμφάνισή τους εκεί όπου οι νόμοι δεν αποτελούν την υπέρτατη αρχή».
Όλοι οι πολίτες έχουν δικαίωμα να αναλάβουν αξιώματα, χωρίς να παίζει ρόλο η κοινωνική τους καταγωγή ή η οικονομική τους κατάσταση. Αυτή η αρχή βέβαια συνδέεται πολύ στενά με την αρχή της αξιοκρατίας. Ο καθένας πολίτης έχει τη θέση εκείνη που του αρμόζει μέσα σε μια δημοκρατική πολιτεία. Ολόκληρη η πολιτεία μπορεί να λειτουργεί σωστά, αν βρίσκεται ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.
Άλλη βασική αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι η ελευθερία λόγου. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν για τα δηλώσουν αυτή την έννοια τις λέξεις ισηγορία και παρρησία. Ο Ισοκράτης στο λόγο του «Περί Ειρήνης», που είναι γραμμένος σε μια εποχή που το δημοκρατικό πολίτευμα μαστίζεται από τους δημαγωγούς και βρίσκεται στην παρακμή του, κατηγορεί τους Αθηναίους γιατί έχουν μεν ισηγορία αλλά δεν υπάρχει παρρησία. Ισηγορία είναι το δικαίωμα που έχουν όλοι οι πολίτες να αγορεύσουν, να μιλήσουν στην Εκκλησία του Δήμου. Η παρρησία όμως είναι κάτι παραπάνω από την ισηγορία. Παρρησία είναι το δικαίωμα του πολίτη να μπορεί όχι απλώς να έχει το λόγο, αλλά να εκφράσει τη γνώμη του ελεύθερα, ακόμη και αν αυτή δεν είναι σύμφωνη με τη γνώμη των άλλων. Γιατί δεν έχει πραγματικά κανένα νόημα να πει κανείς τη γνώμη του, αν δεν μπορεί να εκφράσει ελεύθερα αυτό που πραγματικά πιστεύει χωρίς να αποδοκιμάζεται από τους άλλους για αυτό. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει μια ευρύτητα πνεύματος τέτοια, που να μπορεί να δεχτεί το διαφορετικό, το αντίθετο.
Κι εδώ αξίζει να θυμηθούμε εκείνα τα πολύ γνωστά λόγια του Βολταίρου «Δεν πιστεύω ούτε μια λέξη απο όσα λες αλλά θα υπερασπίζω ακόμη και με τη ζωή μου το δικαίωμά σου ελεύθερα να λες όσα πρεσβεύεις». Δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, χωρίς το αναφαίρετο δικαίωμα του ανθρώπου να λέει αυτό που πραγματικά πιστεύει, χωρίς να κινδυνεύει να κατηγορηθεί για αυτό ή να του βάλουν μια ταμπέλα που τον δυσφημεί. Η πραγματική ελευθερία είναι η πνευματική. Το σώμα μπορεί να σκλαβώνεται αλλά το πνεύμα όχι. Και δυστυχώς, πολλούς αιώνες μετά από εκείνη τη χρυσή εποχή του Περικλή, η ιστορία της ανθρωπότητας γράφεται με μαύρο μελάνι, όταν το πνεύμα φυλακίζεται στο πρόσωπο κάποιων ανθρώπων που μπορούν να χαρακτηριστούν μάρτυρες της ελεύθερης σκέψης, όπως είναι ο Τζορντάνο Μπρούνο, ο φιλόσοφος της Αναγέννησης που κάηκε στην πυρά, επειδή είχε το θάρρος να πει ελεύθερα αυτά που πίστευε και τα οποία η επιστήμη επιβεβαίωσε αργότερα. Αλλά μήπως παρόμοιο τέλος δεν είχε και ο Σωκράτης; Καταδικάστηκε να πιει το κώνειο, για να αναγνωριστεί αργότερα ως ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών. Και θα μπορούσε να το έχει αποφύγει. Αλλά θέλησε να μείνει πιστός στους νόμους της πατρίδας του και στη διδασκαλία του, δίνοντας έτσι το παράδειγμα και την απόδειξη ότι η διδασκαλία του δεν ήταν μια σκέτη θεωρία αλλά ένας τρόπος ζωής.
Στην εποχή μας, που πλέον τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αναγνωρισμένα σε όλες τις δημοκρατικές χώρες του κόσμου, περισσότερο από θεωρία χρειαζόμαστε την πρακτική εφαρμογή, που είναι θέμα όλων μας.
Ένα σωστό δημοκρατικό πολίτευμα πρέπει να φροντίζει για το κοινό καλό, αναγνωρίζοντας και προστατεύοντας συγχρόνως τα δικαιώματα του ανθρώπου - πολίτη του. Αν η Αθήνα κατάφερε να φτάσει σε τέτοιο σημείο ακμής την εποχή του Περικλή ήταν γιατί η σχέση πόλης-πολίτη ήταν αλληλένδετες. Ένας υπεύθυνος και σωστά διαμορφωμένος πολίτης τοποθετεί το καλό του συνόλου πάνω από το δικό του συμφέρον, επειδή καταλαβαίνει ότι αν το σύνολο δεν ευημερεί, μακροπρόθεσμα ούτε ο ίδιος θα ευημερεί. Και πάνω από όλα καταλαβαίνει ότι η δική του συμβολή είναι σημαντικότατη.
Η δημοκρατία χρειάζεται υπεύθυνους πολίτες. Πολίτες που να αναλαμβάνουν το μερίδιο της ευθύνης τους για όσα γίνονται, πολίτες που καταλαβαίνουν ότι δεν έχουν μόνο δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις και που κατανοούν σωστά το πνεύμα του εθελοντισμού σαν μια ανιδιοτελή προσφορά προς την κοινωνία. Πολίτες με ευρύτητα πνεύματος, απαλλαγμένους από φανατισμό, που ξέρουν να σέβονται την προσωπικότητα του διπλανού τους και να του αναγνωρίζουν το δικαίωμα να είναι διαφορετικός από αυτούς. Και από την άλλη μεριά, η πολιτεία οφείλει να σέβεται τους πολίτες της και να φροντίζει για το καλό όλων. Να δίνει σε όλους χωρίς διάκριση το δικαίωμα να μορφωθούν και να αναπτυχθούν ως προσωπικότητες. Να παρέχει ευκαιρίες για όλους και να στηρίζεται στην αξιοκρατία. Καθένας έχει μια θέση, ανεξάρτητα από το ποια είναι αυτή, στην οποία μπορεί να αποδώσει καλύτερα και να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο.
Η ανθρωπότητα έχει κάνει μεγάλα βήματα. Πολλές φορές βέβαια η ιστορία της μας δείχνει ότι έχει κάνει και βήματα που την οδηγούν προς τα πίσω αντί να την πάνε μπροστά. Το πού βαδίζουμε είναι υπόθεση όλων μας. Είναι υπόθεση όλων των υπεύθυνων ανθρώπων που ξέρουν πού βρίσκονται, ξέρουν τι θέλουν και έχουν τα θεμιτά μέσα για να το καταφέρουν. Είναι υπόθεση όλων εκείνων που ξέρουν να πατούν σταθερά στη γη και να ατενίζουν το ίδιο σταθερά τον ουρανό που βρίσκεται πάνω τους. Όλων εκείνων που είναι πραγματικά Άνθρωποι.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Θουκυδίδη Ιστορία, Βιβλίο Β
2. Αριστοτέλη Πολιτικά, Βιβλίο Δ.

Ο Χάρτης του Δημιουργού

2009-05-20T11:47:00.002+03:00

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το 1999 στο Μπασκίρ μία μεγάλη πλάκα, ηλικίας 120 εκατομμύριων ετών, με τον ανάγλυφο χάρτη της περιοχής των Ουραλίων.Ο χάρτης περιέχει πολλά έργα: ένα σύστημα καναλιών με μήκος περίπου 12.000 χιλιόμετρα, υδατοφράκτες, ισχυρά φράγματα, πολυγωνικές περιοχές με άγνωστη χρησιμότητα και πολυάριθμες επιγραφές με ιερογλυφικά.Η πέτρα αποτελείται από τρία στρώματα. Το πρώτο είναι από σκληρό δολομίτη με πάχος 14 εκατοστά. Το δεύτερο είναι και το πιο ενδιαφέρον. Αποτελείται από «Διοψιδία ύαλο». Πρόκειται για ορυκτό γυαλί που παράγεται με πίεση και υψηλή θερμοκρασία ανάμεσα στα πετρώματα. Σε αυτό το στρώμα είναι χαραγμένος ο χάρτης.Το τρίτο στρώμα έχει 2 χιλιοστά πάχος και είναι φτιαγμένο από πορσελάνη(!) που προστατεύει την επιφάνεια από την φθορά.Η επιφάνεια του χάρτη δεν έχει κατασκευαστεί με σφυρί και καλέμι. Είναι απλά αδύνατο να συμβεί κάτι τέτοιο. Είναι οφθαλμοφανές ότι η πέτρα έχει υποστεί επεξεργασία από μηχανήματα. Οι φωτογραφίες ακτίνων X επιβεβαίωσαν ότι η πλάκα ήταν τεχνητής προέλευσης και έχει γίνει με εργαλεία ακρίβειας.Τα ιερογλυφικά κείμενα δεν είχαν σχέση με τα κινεζικά και ο ειδικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το είδος της πορσελάνης, που καλύπτει την πλάκα, δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ στην Κίνα.Στον χάρτη υπήρχε ένα γιγαντιαίο αρδευτικό σύστημα: εκτός από τους ποταμούς, υπάρχουν δύο συστήματα καναλιών με πλάτος 500 μέτρα, 12 φράγματα από 300 μέχρι 500 μέτρα φαρδιά και μήκος περίπου 10 χιλιόμετρα. Για να δημιουργήσει κανείς τέτοιες κατασκευές θα πρέπει να μετακινήσει τουλάχιστον 4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα χώματος! Σύμφωνα δε με τον χάρτη, ο ποταμός Μπέλαγια έχει τεχνητή κοίτη.Οι επιστήμονες κατέληξαν σε δύο ηλικίες, 500 εκατομμύρια έτη η πρώτη και προτίμησαν την δεύτερη 120 εκατομμύρια έτη.Οι Αμερικανοί εξέτασαν επίσης τον χάρτη, στο κέντρο ιστορικής χαρτογραφίας στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ. Σύμφωνα με δηλώσεις τους τέτοιος τρισδιάστατος χάρτης θα μπορούσε να κατασκευαστεί μόνο με αεροδιαστημική τεχνολογία. Επιπλέον, τώρα στις ΗΠΑ, δουλεύουν στην δημιουργία ενός παγκόσμιου τρισδιάστατου χάρτη παρόμοιου με αυτόν! Για την κατασκευή απαιτούνται υπερ-υπολογιστές και έρευνα από δορυφόρο!Οι ερευνητές που ανακάλυψαν τον χάρτη έδωσαν στον κατασκευαστή του το όνομα «Ο Δημιουργός»!Κάποιος ανεπτυγμένος πολιτισμός υπήρξε και ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή του χάρτη.Τώρα οι ερευνητές είναι βέβαιοι ότι υπάρχουν περίπου άλλα 348 κομμάτια όπως αυτό. Από δείγματα χώματος που πήραν, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο χάρτης ήταν κάποτε τοποθετημένος πάνω στο όρος Σοκολίναγια. Όμως οι παγετώνες που ακολούθησαν έσπασαν την πλάκα και την διασκόρπισαν στην περιοχή. Θεωρητικά θα πρέπει να έχει μία επιφάνεια περίπου 500 τετραγωνικά μέτρα!Ο χάρτης αυτός προκαλεί σοβαρά και αναπάντητα ερωτήματα:

-Ποιος ήταν ο κατασκευαστής, αφού εκείνη την εποχή υπήρχαν μόνο δεινόσαυροι;

-Πως μπορεί να υπάρχει διαστημική τεχνολογία πριν 150 εκατομμύρια χρόνια;-Σε τι χρησιμεύει ένας πέτρινος χάρτης σε ανθρώπους που έχουν διαστημόπλοια;

-Γιατί έγινε τόσος κόπος για έναν χάρτη που ήξεραν ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί;

-Ο χάρτης κατασκευάστηκε για να τον χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι, σαν «σημάδι» για κάποιους άλλους ή σαν μήνυμα για τους μεταγενέστερους πολιτισμούς;

πηγή:http://visaltis.blogspot.com/2009/05/o-x.html

Μια Ιστορία Αληθηνή......

2009-05-12T14:36:00.003+03:00

Ένα νεαρό και επιτυχημένο στέλεχος εταιρείας, οδηγούσε τη νέα του τζάγκουαρ κάπως γρήγορα σε μία γειτονιά όχι και τόσο καλόφημη. Πρόσεχε μην τυχόν κανένα παιδάκι ξεπροβάλει απότομα ανάμεσα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα.
Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε, αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαινή πόρτα της τζάγκουάρ του.
Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί.
Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, φωνάζοντας «Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι κάνεις; Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε μια πολύ ακριβή ζημιά! Γιατί το έκανες»; Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε «σας παρακαλώ κύριε. σας παρακαλώ, ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω! Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν σταματούσε.»
Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. «Είναι ο αδερφός μου» είπε «Το αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ'' το καροτσάκι κι εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω».
Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι; Είναι χτυπημένος και είναι πολύ βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου».
Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντηλο και περιποιήθηκε πρόχειρα τις πληγές του αγοριού.
Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά.
«Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί» είπε το ευγνώμων αγοράκι στον ξένο.
Ο οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους.
Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά. Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει. Άφησε τη ζημιά να υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα
«Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου»!

2009-05-07T14:21:00.002+03:00

Για ποια Ιθάκη πολεμώ με τους θεούς;
Ποια αρχέτυπα είναι γραμμένα στο πίσω της ψυχής;

Τα μάτια του Ορφέα θυμάμαι... μοιάζουν σημάδια γυρισμού...
Πετράδια φωτεινά σε ορίζοντα γης σκοτεινής, από το άχραντο φτιαγμένη...
Μάτια που καίνε κάθε τύψη μου και κάθε μου βλαστήμια...
Τι μου έταξες άραγε...

-«Ορφέα που με πας;»
-«Στης Μνημοσύνης τα νερά, στάλες στα χείλη σου να στάξεις.»
-«Μα όλοι από την λήθης πίνουν τα νερά κι αυτό τους ξεκουράζει!»
-«Σου φτάνει να υπάρχεις;»
-«Όχι... ολόκληρη να ζω έχω σπουδάσει.»
-«Πιες!»
-«Τι μου έχει μείνει;»
-«Τίποτα...»
-«Τότε γιατί είμαι εδώ;»
-«Για να πιστέψεις. Πιες!»
-«Τι να πιστέψω;»
-«Εσένα. Αλλιώς πως θα γυρίσεις;»
-«Μα... με πιστεύω!»
-«Τότε γιατί είσαι εδώ;»
-«Δεν ξέρω....»
-«Πιες... πάρε το ταξίδι αυτό...Πιες!»

Και ήπια από τις χούφτες του γλυκόπικρο νερό...
-«Καλή επιστροφή...»
-«Φοβάμαι...»
-«Να προσέχεις...»

Κι εγώ ένας Οδυσσέας να παλεύω με τα χειρόγραφα του κόσμου, κάποιου Ομήρου...
Για μια Ιθάκη ξένη... Για μια Ιθάκη Ομηρική... σε χάρτη ανύπαρκτο...

-«Μα τίποτε δεν έμαθες;»

Ναι έμαθα και γνώρισα θεούς που πάλεψαν με την ψυχή αυτού του κόσμου.
Θεούς παράξενους, ψυχρούς... του ανθρώπου ανάγκες...
Αδίσταχτοι... άθραυστοι στην σκληράδα...
Παιχνίδι η καλοσύνη τους, ξεγέλασμα ειρήνης... πλάνη ανέντιμη...

Αχόρταγος Δίας πλανευτής...
Ποιος τάχα από τους δύο;

Σπατάλησα το αίμα της ψυχής μου στην κούπα των Θεών...
Στράγγιξα μέχρι και από της αύρας μου τις ίνες...
Για μια Ιθάκη ξένη... Για μια Ιθάκη Ομηρική... σε χάρτη ανύπαρκτο...

Πηγή:http://ypatia.livepage.gr/blog/1048/26233_

~*~ΕΚΑΤΗ~*~